Leentie's leven!

Gluren!

2010-06-30T21:05:00.008+02:00

Een kijkje in het communicatieve leven van mijn beste vriendin! (hopelijk is ze dat nog, als ze dit berichtje bekijkt....)

Waar skype allemaal niet goed voor is.....
Je kan zomaar foto's maken van iemand op zeker 100 kilometer afstand.... (en diegene heeft niets door!)

Op stap met Luca!

2010-05-13T20:55:00.014+02:00

Hola!

2010-02-04T17:21:00.002+01:00

Speciaal voor m'n moeke, die mij dag in, dag uit ziet, een update, omdat ze er zo naar vroeg :-S

Het leven verloopt voortreffelijk hier, heb zowaar een droombaan (oké, financieel gezien weer niet...) maar goed, ik doe er dan ook niet zoveel voor. Ik geniet elke dag van Luca's gezelligheid, we zijn dikke maatjes en nog altijd verliefd op elkaar en getrouwd met elkaar :-) Elke dag moet er eten gekookt worden (in plastic pannetjes met plastic servies, plastic voedsel, plastic bekertjes ,maar echte limonade!), doet Luca hard zijn best om zijn poepplaatje vol met stickers te krijgen (vandaag sticker nummer 15!) en moet er natuurlijk flink gestoeid worden op de bank, wat er ook hard aan toe gaat! Gelukkig eindigt het altijd met een beste knuffelpartij! Het mooiste nieuws is, dat de jongeman zindelijk is! De keutel wordt netjes gelanceerd in de wc-pot!

Met de rattenbeestjes gaat het ook lekker! Ze zijn effe flink verkouden geweest, maar met een antibioticakuurtje van tien dagen en tien euro, waren ze daar zo weer van af! Bij deze effe de herinnering aan mezelf: controleer altijd of je nog een flesje antibiotica in huis hebt, voordat je naar de dierenarts gaat! (dit had ik destijds niet gedaan, heb nu 2 flesjes!)
Noortje begint aanzienlijk oud te worden, ze komt alleen uit haar holletje als er wat te halen valt of ze moet maar net zin hebben... Lot is er altijd wel voor in om bij me op de stoel, in de nek of op schoot te zitten, lekker bij het warme kacheltje! En het is een heerlijke vrijkous!

Verder gaat het met mij ook prima, druk met werken (werk inmiddels ook op de BSO) en Revelation is in januari weer begonnen. Heb van m'n januarisalaris een nieuwe computer gekocht... De laptop voldoet niet meer aan de eisen die ik nu heb, bovendien was de harde schijf vol. Heb nu een supersnelle desktop, met de beste hardware!

Foto's van Luca en de ratten volgen snel, heb nu geen zin...

-xxx-

Update!

2010-01-05T20:59:00.002+01:00

Vond dat het wel weer eens tijd werd om weer wat te schrijven.... Ik zal nu ongetwijfeld wat meer gaan schrijven over m'n 'werk', het leven met Luca en alle andere alledaagse dingetjes.... Godzijdank is Bolletje verleden tijd en ben ik gezegend met twee banen, die prima te combineren zijn!!!

Gister had ik het lekker gemakkelijk, vanwege de sneeuw werd Luca bij de voordeur afgezet, dus hoefde niet te lijden onder de 'barre weersomstandigheden'. Luca had al ontbeten, maar had toch trek in mijn ontbijt, dus deed hij gezellig met me mee... En toen moest uiteraard te televisie aan en het lego tevoorschijn gehaald worden.... Hier hebben we ons twee uur mee vermaakt! De 'waarom-vragen' vlogen me om de oren. Luca: 'Waarom is dat dekseltje eraf?' Marleen: Omdat het dekseltje er niet op zit.' 'Maar waarom zit het dekseltje er niet op?' 'Omdat het dekseltje eraf is.' 'Maar waarom is het dekseltje eraf?' 'Omdat het dekseltje er niet op zit.' Ja, ik mag het kind graag plagen en Luca vindt alles best, zolang hij maar een antwoord op zijn vraag krijgt, of het nou logisch is, of niet.... Tegen de middag zijn we zonder sleemobiel (had ik achteraf spijt van!) met de benenwagen naar het winkelcentrum geweest.... Gut, dat kind is zeker niet verlegen... Zonder pardon roept hij hard door de winkel 'Meneer!! Waarom....blablabla' en zingt hij 'Baby baby baby oohhh...' Meneer gaf aan dat hij wel trek had in croissantjes, kopen dus.... We hebben ze genuttigd op het bankje in het winkelcentrum met een pakje drinken en ondertussen maar mensen kijken... 'Hé! Die meneer lacht naar mij! Hé, die jommetjes (jongetjes) hebben dezelfde muts als mij!' Terug naar huis begon de vermoeidheid toe te slaan en moest Marleen goed de tempo erin houden, want haar handen vroren er zowat af... 'Moet je ook handschoenen meenemen, Marleentje!' Aldus Luca.... Thuis aangekomen lekker pyjamaatje aan, popjes gereed en slapen maar in het 'grote bed'. Dat heeft ie zeker twee en half uur gedaan, toen moest ik hem echt wakker maken (Luca, we gaan Spongebobkoekjes eten....' Al fluisterend.... Na het koekje eten, hup op de slee een rondje gelopen en toen werd het toch echt tijd voor een sneeuwpop... Treurig genoeg heb ik het verleerd (hoe kan dat?!?!?!?) en werd mijn sneeuwpop niet goter dan 30 centimeter. Gisternacht moest ik persé bij Luca in bed, hmm, het is een ledikantje en daar pas ik niet in, jammer! :-P
Vanmorgen werd meneer wakker en kroop heerlijk tegen me aan om effe rustig wakker te worden.... Broodje gegeten, gezichtje gewassen enz.. Nog Holone (Home Alone) gekeken, Luca snapte er nix van, maar was wel bereid om flink te kroelen.... Er werd doktertje gespeeld, van patiënt, werd ik tot baby gebombardeerd, toen was ik dood, werd ik weer patiënt en weer baby, en o wee als ik gewoon 'Marleen' was, dat werd niet getolereerd... 'Neehee, je bent een baby!!' Handdoeken werden er op m'n gezicht gelegd, er kwam een stethoscoop tevoorschijn en een zwaard (die hij zomaar in m'n duwde toen ik m'n ogen dicht MOEST doen, haha!) Luca is een echte kwakzalver, maar kan mensen vast gezond maken, ik heb me kapotgelachen en lachen is gezond! Én, hij heeft gezegd dat ie bij me wilt wonen, met me wilt trouwen en verliefd op me is.... Ik vrees voor hem dat er ooit een jongeman hem voor is om mijn hand te vragen, het spijt me Luca.....

2009-12-18T20:49:00.002+01:00

Gek genoeg houd ik me er ineens weer veel mee bezig, de reis naar USA/Mexico/Brazilië. Het is alweer bijna een jaar geleden dat ik op het vliegtuig stapte voor een halve wereldreis van een half jaar, niet wetende wat ik allemaal mee zou gaan maken. Gisternacht probeerde ik het moment weer naar boven te halen, met de daarbijbehorende gevoelens.... Op dat moment realiseerde ik het me niet echt, het leek alsof ik gewoon op vakantie ging of voor vier weekjes naar Zuid-Afrika.... Nou ja, in ieder geval, dat ene half jaar is omgevlogen! En nu is het alweer een jaar geleden.... Wat was ik vorig jaar druk met het inpakken van m'n koffer, alles tienduizend keer nachecken, over en weer mailen naar Mexico, tickets nakijken, verzekeringspapieren controleren, enz. Heb weer eens de cd-rommetjes van de outreach tevoorschijn gehaald, zo ineens mis ik het leven in Brazilië dan ook wel hoor.... Heb de foto's op picasaweb gezet en je kan ze aan de rechterkant met een diavoorstelling bekijken, echt de moeite waard!

Gelukkig blijft het nu rond de kerstdagen lekker rustig voor mij! Gister m'n laatste werkdag gehad, was helemaal kapot toen ik thuiskwam... Na het avondeten lag ik meteen in bed, om 's nachts weer flink beroerd wakker te worden.... Heb wel lekker tot elf uur uitgeslapen (een zeldzaam geval!) en voelde me weer wat beter... Vanmiddag met m'n moeder geshopt, natuurlijk moesten er weer babykleertjes gekocht worden en andere handige spulletjes! Voor de kids in de kerk witte truitjes verzameld voor hun kerst- en dansoutfit... Één maat hadden ze niet bij de Hema, en juist van die maat moest ik er vier hebben! :-( Morgen zouden er weer nieuwe binnenkomen, nou laten we het hopen! Anders mag iemand anders er achteraan gaan, want maandag t/m donderdag ga ik een met Ilse, haar vriend en de kids naar ehh, ergens in Brabant, iig Landal Green Parks.... Ilse vroeg of ik zin had om mee te gaan en ze had nog een bed over, nou, daar kon ik geen nee op zeggen! En donderdagavond hebben we met de kerk de kerstdienst, voor die tijd moet ik nog een dans met de kinderen afhebben... Heel spontaan wouden ze nóg een dans maken, terwijl ze bij de eerste dans zo klaagden en geen zin hadden, haha! Dat wordt zondag hard aanpoten!

Met de rattendames gaat het prima! Ze niezen best veel momenteel, komt denk ik door de kou. Noortje zit nu permantent in het paddenhuisje en heeft stukken hamsterwatten naar binnen getrokken, kan haar geen ongelijk geven! Lot is te nieuwsgierig en houdt buiten het huisje 'de wacht'. Vannacht waren ze errug druk en maakten ze veel ruzie, ze hadden natuurlijk ook de hele dag in de kooi gezeten.... Aangezien dat ik toch niet kon slapen (omdat ik al zes uur had geslapen en buikpijn had) mochten ze er uit, en het hielp! Toen ik ze weer in de kooi stopte, hoorde ik ze niet meer!

Maarehh, de thee staat klaar, ga zo ook m'n lenzen uit doen (was er gister tijdens het douchen eentje kwijt geraakt, Godzijdank lag ie naast het douchematje!!) en ik ga nog effe foto's van de outreach uploaden naar m'n picasafotoalbum!

Laterrr!

Marleen, de kindervriend!

2009-12-09T14:07:00.006+01:00

De vraag van vele ouders, onderwijzers en oppassen luidt: hoe houd je kinderen in bedwang......

Het pedagogische antwoord op deze vraag....

Mocht deze manier niet effectief zijn, kan je het kind altijd nog vastbinden aan de verwarming....

Ook Luca heeft zo zijn methodes om met de opvoedkundige in kwestie om te gaan... (en dit moest hij vastleggen, zie hier het resultaat van kleine ongeduldige peutervingetjes die een foto hebben weten te produceren....)

Het werd weer eens tijd.....

2009-12-03T22:23:00.002+01:00

Na een lekker lui avondje achter (of voor??) de televisie, had ik ineens weer zin om te bloggen.... Niet dat er zoveel merkwaardigs is gebeurd afgelopen tijd....
De laatste weken stonden in het teken van oppassen, op Sanne en Femke, op Luca en ook op een überschattig ventje van een jaar, erg leuk om weer met kinderen bezig te zijn in plaats met voedsel! Nog vier weken te gaan en dan is het productiewerkverhaal definitief afgelopen, finally! Ga twee maanden voor Luca zorgen en daarna ga ik van start op de pasgestartte BSO van een vriendin van mij... Eindelijk werk waar ik voor gestudeerd heb!! Heb lang nagedacht, veel info opgezocht, maar geen echte beslissing kunnen maken, ik weet gewoon niet wat ik wil studeren! :-| Nou ja, nu heb ik in ieder geval een baan! Ga flink sparen en hoop over een paar jaar mijn droom te verwezenlijken (wat klinkt dat sentimenteel!) Hoe dan ook, nu heb ik in ieder geval meer zekerheid, mag ook wel na bijna een half jaar!
Momenteel zit ik thuis in afwachting of ik nog word gebeld voor de planning voor volgende week (en de komende weken). Deze week was bijzonder rustig, ook best lekker als je niet helemaal lekker in je vel zit (lichamelijk gezien). Blijkbaar heerst er een soort van virus dat op je oog slaat, heb sinds vorige week zondag last van m'n oog, vooral als ik ga slapen doet het zeer, alsof er iets achter zit en er komt wat viezigheid uit. Ben al verschillende mensen (en een poes!) tegengekomen die daar last van hebben....merkwaardig!
Met de ratjes gaat het lekker! Hun leventje gaat ook in een rustig tempootje verder... Wel valt het me op dat Noor ineens oud begint te worden.... Soms heeft ze een beste opleving als ze persoonlijk aandacht krijgt (zonder te delen met Lot) en daar teert ze drie dagen op, dan is ze heel enthousiast en wil ze er graag uit. Daarna wordt het effe wat minder en doet het rammelen met de snoeppot wonderen! Lot is nog altijd even vrolijk en grappig! Tegenwoordig accepteert ze Noor als de 'baas', wat een hoop gegil opleverd.... (als ik net begin met slapen...) Meestal kroelen ze samen en aan het gepiep kan je horen dat ze het lekker vinden, maar dat het ook pijn doet....en dat de desbetreffende rat door moet gaan met kroelen.... Vooral aan het gepiep van Noor begrijp ik een beetje wat er aan de hand is, ze gebruikt haast menselijke intonatie, haha! Gister waren ze aan het ruziemaken bij het waterflesje, een vreemde plek en ook zomaar uit het niets.... Het gepiep van Noor trok daarbij vooral m'n aandacht, ze was geïrriteerd, maar ik kon geen reden vinden waarvoor.... Effe een kijkje genomen, en wat bleek, die dag daarvoor had ik ze een ander waterflesje gegeven, omdat die andere lekte.... Nou, dit flesje deed dus het tegenovergestelde, er kwam helemaal niets uit.... Die arme dieren hadden zeker 24 uur geen water gehad.... Niet zo gek dat ze geïrriteerd waren.... En in één nacht hadden ze samen 70 ml gedronken!!! Ik geloof niet dat dit mij nog een keer overkomt....

Nou ja, verder geen interessante nieuwtjes..... Ga nog effe lekker internetten en daarna slapen!

-xxx-

Leenties leven tot zover....

2009-11-10T23:25:00.006+01:00

Het gaat hier lekker z'n gangetje! De afgelopen week stond in het teken van Sanne en Femke, 2 avonden opgepast en alsof dat niet genoeg was, kwamen ze ook nog twee dagen en een nacht logeren.... Dit, omdat ik, toen ik de meiden van school haalde, tot de ontdekking kwam dat ze donderdag en vrijdag vrij waren, en je kon er donder op zeggen, dat hun moeder dat dus niet wist.... Handig zo'n oppas.... De meiden waren erg gezellig tijdens het oppassen.... Heb ze volgstopt met taartjes, pizza, chips, lekkere broodjes, eetpapier (is traditie!) en weet ik veel wat nog meer.... Vier films in totaal gekeken en toen, hoppa, naar bed! Femke wou in de hangmat..... Helaas bedacht ze zich al snel en moest ik de nacht doorbrengen tussen twee knorrende dametjes.... Sanne kroop héérlijk weg in m'n armen :-) En ja, de volgende ochtend waren ze uiteraard weer vroeg wakker.... Heb ze onder luid gemopper naar beneden gestuurd en halfslapend uitgelegd welke afstandsbediening (van de 5!) ze moesten gebruiken, zo nog tot 10 uur kunnen doorslapen, wat een luxe! Ilse opgebeld met de vraag wat we gingen doen (ze wou op stap...) Uiteindelijk werd dat Dolle Pret.... Voor de kinderen wel, voor ons wat minder pret, met al die schreeuwende monstertjes.... Ilse en ik zijn allebei werkzaam op het pedagogisch gebied, daar was echter weinig wat van te merken die dag.... Een moeder, amper drie meter verderop zei meerdere malen tegen haar kind dat ze niet zo moest schreeuwen... ~hoezoudattochkomen?~

Met de ratten gaat het ook prima, de (bijna) altijd zo rustige en serieuze Noor heeft genoten van het bezoek van de dames en sprong bij wijze van spreke de eerste dagen na het bezoek, zowat uit de kooi om te kijken of San en Fem er waren.... Helaas Noor.... Lot heeft wat last van de kou, vooral psychisch gezien... Ze neemt het gedrag van een hamster over, d.w.z. voer verzamelen (en begraven onder de beukensnippers) en slapen, véél slapen, zo lekker opgerold met haar snoetje tussen haar achterpootjes.... En verder plagen ze elkaar en stoeien ze nog altijd onder luid gepiep... Heb voor hun holletje nestmateriaal gehaald.... Noor had er een mooi bedje van gemaakt, alleen wel naast hun paddenhuisje.... Regelmatig neem ik effe een kijkje, vind vooral die watten niet echt prettig... Nu, na twee weken, ben ik wat meer gerustgesteld, het gaat goed, ze stoppen het niet in hun bek (zoals hamsters doen) en Noor heeft het, nadat ik haar een doosje had gegeven, zelfs aan de kant geduwd.... Die doos was toch even wat interessanter... Dat betekent dat ik ze morgen moet verschonen, karton gaat gauw ruiken als ze het in gebruik nemen, dus ik ben wel verplicht :-)

Mijn lieve Noor...

Met de (wilde) huismuis(jes) is het wat minder goed afgelopen.... Dat ik ze ooit had weggejaagd, mocht niet baten.... Enkele weken geleden hoorde ik wat gerommel en getik in het beruchte keukenkastje, snel een kijkje genomen, gelukkig was het te donker, want later bleek dat er een levende muis in het valletje zat..... M'n vader heeft tot afgelopen zaterdag niet durven te vertellen hoe hij dat diertje om het leven had gebracht..... Afgelopen zaterdag deed zich weer hetzelfde incident voor, ditmaal schrok ik me rot van het angstige muizenoogje dat me aanstaarde.... Op dat moment wist ik van de schrik niet of het nog in leven was (ratten hebben hun ogen altijd open als ze dood zijn...). M'n vader nam een kijkje, en jawel, het diertje was nog in leven.... De waterpomptang werd tevoorschijn gehaald..... Na wat getok en gebonk (wat moest betekeken dat de hersentjes ingeslagen werden) bleek dat het diertje heeft kunnen ontsnappen, en wel op drie pootjes! Het andere pootje zat nog vast in het valletje...... Waarschijnlijk heeft het beestje onder de keukenkast, waar het terecht is gekomen, liggen lijden of is het gelukt om op drie pootjes weg te lopen, heel spijtig.... Omdat het geen diervriendelijke val is (na twee levende muizen ontdekt te hebben, die natuurlijk ook aan het lijden waren) is het apparaatje verwijderd.... Nu wordt er gezocht naar een betere oplossing, hopelijk de val die het leven van de beestjes in kwestie spaart..... (zonder dat ze hoeven te lijden! :-p )

Ben nu bezig met het uploaden van een filmpje, wat een eeuwigheid duurt. Als ik het moet geloven, issie pas morgenochtend klaar...... Vraag me nu wel af hoe de anderen het doen, of is mijn filmpje van 1,6 gig nou zo verschrikkelijk groot??? Natuurlijk ga ik er niet op zitten wachten, ga zo lekker slapen en morgen werken.... Zit de hele avond lekker met een kruikje op m'n buik, heb kramp en voel me effe niet helemaal fit, maar morgen sta ik weer fris en fruitig op! :-) Heb vandaag ook de prik tegen de Mexgriep in ontvangst mogen nemen en ehh, ik geloof 2 weken terug de griepprik (handig hoor, om astma te hebben, waar je geen last van hebt!). Normaal gesproken ben ik niet zo van die inentingen, heb afgelopen jaar een vermogen aan inteningen in m'n lijf gespoten gekregen, vond het wel eens genoeg (krijg je, als je reislustig bent!). Maar ja, beter voorkomen dan genezen, en op een gezonde manier je geld verdienen, is ook fijner dan thuis in de ziektewet te zitren, dan maar die prikjes!

Maar goed, ik ga slapen!
-xxx-

Noortje....

2009-10-25T22:12:00.003+01:00

Een zondagochtendritueel op de zondagmorgen: de ratjes observeren onder het genot van een cappuccino... Afgelopen week had ik de dames een gekookt ei geschonken, dit tot grote genoegen van Noor. Ratten zijn van nature errug nieuwsgierig, Lot weet deze wetenschap absoluut te bevestigen, Noor is wat minder nieuwsgierig, die laat Lot alles uitzoeken en volgt uiteindelijk Lot haar voorbeeld, als er werkelijk wat interessants is.... Met het ei ging het echter anders, het ei was van Noor, ze zou en moest dat ding open krijgen en Lot mocht niet het lef hebben om zich ermee te bemoeien. En wat werd Noor gefrustreerd, dat ei wou maar niet open en niemand die haar even hielp. Ja, Lot mocht het natuurlijk niet proberen, die deed dat pas wanneer Noor na vele pogingen had opgegeven.... Het was geen eitje om dat ding open te krijgen. Zette Noor haar tanden erin, rolde dat ding weg, geknars van irritatie alom, na zoveel pogingen was Noor er klaar mee. Deze ochtend besloot ik ze een handje te helpen en had een barst in de schil gemaakt.... En toen ging Noor flink uit haar dak! En ze liet zich ook eens van haar mindere kant zien, wat mij en Lot flink deed (deden?) verbazen... Een harde gil, een paar beste karatetrappen en een flinke duw, daar lag Lot, die enkel alleen even wou snuffelen aan dat felbegeerde ei.... Noor op bed 'gedumpt', die moest effe afkoelen. En denk maar niet dat Lot dat ei nog aan durfde te raken, dat was tenslotte Noors eigendom, en stel dat Noor ineens weer tevoorschijn komt? Dat arme diertje (die over het algemeen de 'boosdoener' is), durfde het huisje niet meer uit te komen en stond stijf van de schrik.... Na vele pogingen durfde Lot dan toch een paar stukjes op te peuzelen, that's it... Nou ja, en toen Noor nog. Als je zegt dat ratten roofdieren zijn (zijn ze ook, als ik me niet vergis) geloof je het meteen, als je Noor zag hoe ze dat ei aanviel... Ongelooflijk.... Al haar frustraties van de afgelopen dagen, omtremt dat ei, kwamen eruit... Ze heeft er aardig wat van gegeten, tot ik het genoeg vond, zoveel ei is ook weer niet gezond en de lucht die Noor nog eens kan verspreiden, ook niet... (ja, ze laat wel eens scheetjes....)
Noor zit nog steeds vol met verrassingen, gek dier.... En Lot blijft stout, brutaal en überschattig... Maar vandaag waren de rollen toch even omgedraaid, nu was Lot het slachtoffer :-)
Verder wordt er hier aardig wat afgeniest, gelukkig nog geen reutels en zijn ze nog altijd even gezellig! Heb nu een groter bed, wat ze helemaal het einde vinden.... En 's nachts is het één groot feest in de kooi, wat een herrie kunnen twee van zulke kleine beestjes maken zeg.... Of ze nou stoeien of ruzie maken, ik weet het niet...
Ik kan nog wel doorschrijven over m'n trutjes, maar ik laat het hierbij, geen idee of iemand geïnteresseerd is in mijn ratten, maar ik vind het in ieder geval leuk om weer eens terug te lezen :-)

Uit verveling....

2009-10-10T21:20:00.003+02:00

....schrijf ik wat gebeurtenissen van afgelopen dagen!

-Noor heeft last van een herfstdepressie en is niet te genieten!
-Moederlief en ik hebben aan heliumademen gedaan, met alle gevolgen van dien! :-) (Marleen kreeg een hoog stemmetje en moeder zweefde de lucht in.) (Een half leeggelopen 'welkom thuis'ballon was ons hulpmiddel)
-Een w.c. bezoekje eindigt zowat met een hartstilstand i.p.v. een lege blaas, dankzij een ontblote kunstgebit (van m'n vader), die er de lol wel van in zag en mij gemeen toegrijnsde....
-Noor durft chips te stelen en de kooi uit te klimmen! (er vindt een grote verandering plaats in Noortjes leven, zou het de herfstdepressie zijn? Of heeft Noor ambities voor Kamikazepiloot?)
-Heb ondervonden dat het vrij 'normaal' is om 'iets met hoge volume en veel lucht' te laten ontsnappen tijdens het toiletgebruik, zeker in het bijzijn van collega's, althans, men vindt dit normaal en Marleen vindt het buitengewoon grappig! (omdat ze zelf niet de schuldige was toen dit incident zich voordeed!)
-Nieuwe simkaart is binnen, nu nog wachten op de telefoon!
-Lot is lief en voorbeeldig, kan ook niet anders met een kamergenoot (Noor) die niet te genieten is!
-Heb contactlenzen besteld, nu nog wachten op het telefoontje voor 'inzet- en schoonmaakles' (niet dat ik weet hoe ik ze in moet zetten en schoon moet maken :-s).
-Heb welgeteld acht keer mijn ogen laten 'wennen' aan het lenzenvloeistof, dit had minstens al zesendertig keer moeten zijn.... (4 keer per dag...)

Verder geen nieuwtjes.....

Ditjes en datjes.....

2009-10-06T21:31:00.004+02:00

Wat een verschil, het weer Griekenland en Nederland!!! Stiekem geniet ik er best van, weer lekker getik van regen op je zolderraampje en de wind die waait, maar dat is alleen fijn als je binnen bent uiteraard!
Heb het normale leven weer opgepakt, afgelopen donderdag direct weer aan de slag. Kwam weer het muisje van toen (tenminste, dat denk ik) tegen die ochtend en ditmaal was het me wel gelukt om 'm buiten te zetten.... Er liggen trouwens nog geen muizenvallen in de schuur :-)
Nu we het toch over knaagdieren hebben, zal ik ook even kort vertellen hoe het met de ratten gaat... Natuurlijk gaat het goed met ze, Lot zit nu wel in een ik-wil-de-baas-zijn-fase, Noor en ik hebben het mogen ervaren. Een echt krengetje is Lot als ze zo'n bui heeft! Inmiddels gaat het dier braaf op haar rug liggen als ik mijn hand in de kooi steek, zo willen we het zien! Ook Noor weet (soms) hoe ze er mee om moet gaan. In een assertieve opwellig heeft ze Lot flink gebeten in haar knietje, haha! Dat is nog wel het laatste wat je kan verwachten van Noortje. En gister gooide ze Lot zonder pardon met een heuze karatekreet (geen woord om gelogen!) om, toen Lot een druif, die Noor aan het oppeuzelen was, af wou pakken, Noor leert het wel!

Ach, verder gaat het leven hier gewoon door, geen bijzonderheden, behalve dan dat ik mijn felbegeerde plek op het werk heb gekregen! Wouden ze me vandaag naar een andere afdeling sturen, omdat ik zo 'goed' in dat werk was en omdat iemand anders dat blijkbaar niet kon.... Is uiteindelijk gelukkig niet doorgegaan, maar het was wel een mooi complimentje! Al weet ik wel dat mijn capaciteiten veel verder reiken dan het werk wat ik nu doe! Daar probeer ik wel degelijk verandering in te brengen... Op zoek naar ander werk, waarvoor ik gestudeerd heb, en daarbij naar een leuk huisje en het liefst in Zwolle. Laat het net zo zijn dat het haast onmogelijk is om daar een huis te krijgen, het gaat dus allemaal niet zo snel.....

Nou ja, deze dame zoekt haar bed eens op!

-xxx-

From Kos to Almelo!

2009-09-28T22:19:00.009+02:00

In het bloedhete water bij de Thermen!

In Bodrum (Turkije, tevens Azië!) Check de Turkse vlag op m'n hoofd!

Koken met Marleen!

Aan de Ouzo tijdens de barbecue!

Say goodbye to Stella, she is wonderful!

Wat doe je als je twee uur vertraging hebt en je hebt een camera in de tas? Juist ja! :-)

Verdikkeme, ben je thuis en heb je eindelijk goed werkend internet, doet blogspot het niet! Maar niet getreurd, ik typ het vakantieverslagje met Word!

Om te beginnen, we zijn veilig en wel weer thuis, het was weliswaar een ‘koud’ welkom, maar dat is logisch, als je de temperaturen vergelijkt tussen Kos en Nederland! Maar buiten dat, hadden we ook weer een warm welkom!
Veel details kan ik me van de afgelopen dagen niet herinneren, eigenlijk vanaf gisterochtend…. Het enige wat ik me nog wel prima weet te herinneren was, dat het twee dagen flink bewolkt is geweest, met zo nu en dan een regenbuitje en ’s nachts een onweersbuitje op zee… Van geluk mag je eigenlijk niet spreken als je op zo’n warm eiland op vakantie bent en je hebt lekker weer, we spreken eerder van pech bij een regenbui… En toch, wat een geluk dat we zondag de hele dag volle zon en een koel zeebriesje hadden. Om één uur ’s middags hoefden we pas de kamer uit, ook al zaten de nieuwe gasten al klaar om onze kamer binnen te gaan, één uur, is één uur, dus Mirjam en ik deden het gewoon rustig aan, vakantietempo, ook al was het de laatste dag, het was nog altijd vakantie! Ietsje voor enen parkeerden we onze koffers, ingepakt en wel, achter de bar en konden we als twee Nederlandse godinnen, plaatsnemen op de bedden in de zon, aan het zwembad. Dat luieren voor de laatste keer, welteverstaan, verplicht luieren, heeft ons heel goed gedaan, daar hebben we nog aardig van geprofiteerd (later meer hierover!). Tegen een uur of vijf weer hoppa, onder de douche en in de kleren, nog gezellig wat gedronken met Philip, hij trakteerde :-) En toen was het alweer tijd om te eten, voor Marleen weinig verandering, Griekse salade en patat, Mirjam, patat met gehaktballetjes. Nog wat foto’s gemaakt met de mensen met wie we het erg gezellig hebben gehad en toen kwam de bus alweer. Erg leuk was, dat een grote groep gasten van het appartement ons (we vertrokken met z’n vijven) uit kwamen zwaaien. Mooi was, dat de mensen, die al waren opgepikt, hun ogen uitkeken… Tsja, het appartementencomplex waar wij zaten, is nou eenmaal niet te vergelijken met een hotel  Sommigen (noem geen namen) lieten nog wat traantjes, heel begrijpelijk hoor, ook ik vond het allesbehalve leuk en had best mee willen snotteren, maar ja, die blaas is net iets te ver verwijderd van m’n ogen. Goed, hier zal ik verder geen woorden meer aan vuil maken, want het was na het afscheid erg gezellig in de bus met z’n vijfjes (Ella, Rolf, Christa, Mirjam&me). Vlak voor aankomst op het vliegveld kregen we het vervelende nieuws dat we 2 uur(!!!!) vertraging hadden. Nou ja, eventjes gebaald natuurlijk en toen hebben we gezellig na het inchecken, voor het vliegveld zitten babbelen onder het genot van een kop koffie, crackertjes en koekjes, en na de douane en bagagecheck nog in de hal gezeten, nadat we de hele parfumeriezaak hadden besnoven. Om eerlijk te zijn, vond ik de tijd aardig snel gaan, ben ook wel gewend om lang te zitten, te wachten, daar word je op den duur wel flexibel van, lijkt mij.
In het vliegtuig was het ook erg gezellig, Mir en ik hadden samen met Ella ingecheckt, gezellig met z’n drietjes op een rij, Mirjam bij het raam, ik in het midden en Ella bij het gangpad. En ja hoor, lagen Ella en ik te pitten, moest Mirjam PLASSEN! Dan nog maar een kop koffie, weer gebabbeld (interessante weetjes ontdekt, de wereld is echt klein, blijkt wel weer!) en rond kwart voor drie ’s ochtends, landden we weer op Schiphol. (incl. alle oooh’s en aaah’s van Mirjam!) Bij de bagageband adresjes enzo uitgewisseld, afscheid genomen en met Mirjams vader en haar vriend mee in de auto naar Nijkerk. Kwam onderweg achter dat mijn telefoon pleite was! Gelukkig had ik ‘m uitgezet, maar ja…

Tot mijn grote spijt, besloot ik toch om op te blijven en de eerste trein naar Almelo te pakken, die ging om 5:59. Vond het wel sneu voor Mirjam, maar goed, achteraf gezien, denk ik wel dat dit voor mij het fijnst was, aangezien ik ook nog een vergadering had later op de dag. Foto’s op mijn kaartje gezet en een heerlijk zakje M&M’s in ontvangst genomen, gekregen van Arjan. En wat was het KOUD!!!! Mirjam en Arjan gingen mee tot Amersfoort met de trein, vond ik echt supertof van ze! Mirjam had nog effe naar het Almelose thuisfront gesmst dat ik voor acht uur aan zou komen, heel fijn! In de trein naar Almelo kostte het me aardig wat moeite om echt wakker te blijven, voelde me zacht gezegd, bescheten. Toch ging de reis van een uur voor mijn gevoel lekker snel (kwam vast van het slapen.) In Almelo kwam ik tot de ontdekking dat m’n ouders op het station stonden, iets waarvan ik niet zeker wist of dat zou gebeuren, omdat zij ook weer op tijd op het werk moesten zijn, maar ja, ze waren er en wat was ik blij! (en ik had het nog zoooo koud!) Thuis aangekomen, meteen als een speer naar de wc, gek hoor, zal wel tussen m’n oren zitten, dat de wc thuis toch het fijnst is (of deel ik deze mening nog met meerdere mensen hier?) Na het wc-bezoekje (gelijk 10 kilo lichter!) naar boven met de koffer, natuurlijk naar die ratten van mij. Nou, vraag mij niet wat er in hun koppie omging toen ze mij zagen. Waarschijnlijk dachten ze ook iets in de trant van ‘dat is dus het einde van onze vakantie’. En oh, wat zijn mijn ratten dik geworden! Moederlief heeft ze zeker niet laten verhongeren, sterker nog, om de paar dagen kregen ze op een dag drie snoepjes! (vergelijk dat maar met zes gevulde koeken op een dag!) Ach, nu hebben ze een lekker vetlaagje voor de winter. Had begrepen dat Sonja Bakker even een pauze had ingelast, daar zijn de ratjes zeker niet rouwig om hoor, want stel dat ze een boek over een dieet voor ratten wou schrijven, je weet maar nooit :p.

Uiteraard mocht de douche aan mijn reisverhaal ook niet ontbreken, lekker opgewarmd door de douche en met frisse, schoongepoetste tanden dook ik m’n bed in. Om een mysterieuze wijze is mijn wekker niet afgegaan (tsja, wat moet je zonder je telefoon???) maar werd wel ruim op tijd wakker (krap vier uurtjes geslapen!). Had gepland om nog wat huishoudelijke zaakjes te doen, dat is enkel alleen bij het stofzuigen van mijn kamer gebleven. Natuurlijk had ik nog foto’s bekeken, krom gelachen weer (ja, nu je ze op een wat groter scherm kan bekijken, zie je interessante details!), verder nog uitgezocht hoe ik mijn verloren telefoon eventueel terug kon krijgen. Ook een heel verhaal op zich. Heb tele2 gebeld, gevraagd wanneer ik weer een nieuwe telefoon mocht, dat bleek inderdaad nu al te zijn, maar dan moest ik wel mijn abonnement veranderen. Die vlieger ging mooi niet op, jammer dan maar geen nieuwe telefoon. Ben dan ook niet zo van het mobiele telefoongebeuren, als er maar mee gebeld kan worden en een wekker op zit. Zusterlief had nog een mooie voor me liggen, eentje die wel op mijn oude vertrouwde paarse telefoon lijkt. Tele2 stuurt een nieuwe simkaart op, grapje kost me 15 euro, dangit! Maar niet getreurd, er wordt hier ook betaald voor een reisverzekering, komt wel weer goed met dat geld! En dat paarse fijne trouwe telefoontje…ligt waarschijnlijk of in Griekenland ergens vraagmenietwaar, of op Schiphol (moet dan een treinkaartje en daarbovenop nog 5 euro voor het in ontvangst nemen betalen, ben gekke Henkie niet!) Dan maar geen paarse telefoon!
Net lekker met m’n zus aan de telefoon gebabbeld, haar huisnummer was in geen velden of wegen (ja, ergens in Griekenland op of Schiphol) te bekennen, oohhh, die paarse mobiel blijft me maar achtervolgen. Hoe dan ook, het was leuk om eens goed bij te kletsen, ook over mijn neefje of nichtje in spé…
En nu zit ik fijn op m’n kamer, aan mijn vertrouwde cappuccino en de heerlijke M&M’s, ratjes op schoot (Lot is niet alleen dikker, maar ook zachter geworden! En stouter, ’t dier klimt telkens op m’n bureau… Daarbij houdt ze m’n vinger dwingend vast, ze likt en knabbelt, om het ‘vakantievuil’ eraf te halen en mij weer helemaal ‘eigen’ te maken. En Noor houdt de wacht op mijn rugleuning en trekt zo nu en dan aan mijn trui om te laten weten dat ze er nog wel is, de schat!)
Straks maar weer naar bed, nog twee daagjes vrij, op zoek naar een baan en een huisje in Zwolle en donderdag weer aan de arbeid. Zo komt aan alles een eind, zullen we maar zeggen, maar oooh, wat heb ik een geweldige vakantie gehad! En volgend jaar, Australië of Hawaii? (en veel geld!) En anders weer een ander landje, of misschien wel weer terug naar Stella op Kos!

Effe weer een updateje over het Griekse (en Turkse) leven!

2009-09-22T17:14:00.004+02:00

Nou, we zijn wat actiever geworden de laatste dagen! Zo hebben we een klein groentekraampje ontdekt, lekker fruit en groente ingeslagen, is lekker goedkoop avondeten, voor als we op onze kamer willen eten! En's middags lekker genieten van een appeltje met limoensap en een kopje koffie op het balkon! Het leven is mooi!
Verder zijn we gister met de boot naar Bodrum geweest, eerst wat van de stad en het Goldcentre gezien, en daarna met een busje naar het centrum gebracht, waar we in een wereld van kleding, tassen, schoenen en sierraden terecht kwamen! Werd strontchagrijnig van al die Turkse mannen die je naar binnen proberen te krijgen... Eerst passen en dan over de prijs onderhandelen, of dreigen met 'i will kill you if you won't buy anything', waarop ik reageerde 'i will kill you if you don't have the right color or size.' Tsja, ik raak niet zo snel geïntimideerd van die opdringerige ventjes, Mirjam had er wat meer moeite mee, maar ze leerde het al snel... Met wat leuke souvenirtjes en Mac Donalds in onze maag, stapten we weer naar de haven toe, waar om vier uur de boot weer naar Kos zou vertrekken. Was een leuke, maar zeer vermoeiende dag! Kan nu wel met trots zeggen dat ik inmiddels Afrika, Noord-Amerika, Zuid-Amerika en nu ook Azië heb bezocht! (We zaten op het Aziatische gedeelte!)
Vanmorgen werden we allebei om half elf wakker (ons record!) en maakten we een soort van planning. We hebben fietsen gehuurd, naar Kos stad gefietst, weer souvenirtjes ingeslagen, wat gegeten en weer teruggefietst en onderweg boodschappen gedaan. Fijn hoor, als je een beetje de weg kent en tips krijgt van anderen. Na de koffie, wat groente en fruit ingeslagen en toen op naar de zee, waar Mirjam voetje voor voetje in ging en later door een golf min of meer werd omgeduwd. Nog effe in het zwembad en nu is het (hier) alweer half 7 's avonds, tijd om wat lekkers te gaan koken!
Over een uurtje is het hier alweer donker, dus fietsen zal er niet meer inzitten, misschien overmorgen, omdat we morgen een lekker luierdagje willen hebben aan het zwembad!
Verder staat er nog een bezoekje aan ons, op het programma. Afgelopen week zijn we bij kamer 22 op de koffie geweest en nu zijn wij aan de beurt om hen uit te nodigen, leuk hoor! En er waren twee vrouwen die op het punt stonden om naar huis te gaan, die nog een tas vol met boodschappen voor onze deur hadden neergezet! We hebben verder een leuk stel ontmoet, gister moesten we even de rekening betalen en zouden we direct weer naar onze kamer gaan, maar het was zogezegd, koffietijd bij de bar van het complex en we hebben zeker wel een uur staan kletsen met de twee mannen, haha! Ook hadden we afgelopen zaterdag een barbecue hier op het appartementencomplex, superleuk was dat!
Mirjam en ik zijn erg te spreken over de plaats waar we zitten, misschien dat we volgend jaar weer gaan, maar ja, we willen volgend jaar ook wat verder weg (Hawaii of Jamaica o.i.d., maar dat hangt sterk van de financien af....)

Kan het bericht nog niet plaatsen, omdat er momenteel geen internet is, effe afwachten wanneer het weer lukt...

Maar goed, ik zal gauw weer een berichtje plaatsen, nog voordat we naar huis gaan! (is pas zondag...) En volgende week, als ik thuis ben, foto's toevoegen van het mooie leven hier!

Vakantie op Kos!

2009-09-18T16:15:00.003+02:00

Oké, de zoon van de eigenaresse had gezegd dat internet hier niet echt optimaal was, we zullen wel zien (en hopen dat een berichtje plaatsen lukt).

We zitten nu alweer op de zesde vakantiedag op Kos en we genieten hier volop! Het weer is heerlijk (vannacht een regenbuitje), de zon schijnt, er staat een koel briesje, dat hebben we in ieder geval al binnen! Verder is het appartement klein, maar oh zo geweldig! De eigenaresse, Stella, een grijsblonde pak en beet, vijftiger met een lange vlecht en altijd een schort voor, is een hele symphatieke vrouw, die aardig een woordje Nederlands spreekt (mag ook wel met al die Nederlanders hier...), ze is heel behulpzaam, maakt leuke grapjes en is oprecht geïnteresseerd. Ze maakt altijd wel tijd vrij voor een praatje, erg leuk! Ook de mensen hier zijn aardig, zoals ik al zei, veel, of ik denk, alleen maar Nederlanders, erg handig om leuke dingetjes te weten te komen, handig hoor, al die tips! Zo zijn Mirjam en ik eergister naar de thermen geweest, pffff..... Ik werd niet nat van het water, dat was te heet, maar ik werd wel nat van het zweet, wat aan alle kanten uitbrak toen ik m'n voetje in het water stak. Nou ja, vijf minuten later zat ik prins(es)heerlijk languit in het hete (naar zwavel stinkende) water, met Mirjam een stukje verderop naast me, ze had een zere plek op haar voet... Verder hebben we elke dag fijn liggen zonnen aan het zwembad na het ontbijt (met uitzondering van vandaag, pas na het boodschappen doen), daarna lunchen, dan de zee in (met geweldig mooi blauw water en hoge golven), dan weer naar het zwembad en dan lekker douchen... Zo ziet onze dag er wel ongeveer uit. Soms eten we hier op het appartement, daarvoor kun je je 's ochtends inschrijven en wat van het menukaart kiezen, en het eten is heerlijk! (en goedkoop!) We koken ook zelf en regelen ook ons ontbijt en lunch, vandaar die boodschappen. Onze eerste supermarkt was 20 min lopen verderop... De man sprak ook Nederlands, kwamen we achter nadat Mirjam om iets vroeg. Maar we zijn niet teruggekomen, omdat er een grotere (en waarschijnlijk goedkopere) supermarkt op een half uurtje lopen afstand was, dat hebben we vandaag dus gedaan. Hele leuke ontdekkingen gedaan onderweg (limoenen van bomen geplukt voor over onze appeltjes en sla!), mooie dingen, typische gebouwen en veel dieren gezien....
Verder zijn we al lekker verkleurd, Mirjam wat rood en Marleen wat rood van de zonneallergie (wat ze ook wel verwachtte, maar toch erg meevalt!)
We hebben Kos stad ook bezocht (schandalig, we gingen met de bus!), een schattig stadje, maar zoveel toeristische dingetjes... Aanstaande maandag gaan we met de boot naar Bodrum, in Turkije, via het reisbureau geregeld... We zijn benieuwd!
(hmmm internet valt momenteel uit :-S)
Verder vermaken we hier ons wel met films kijken, lezen, kletsen onder het genot van een kop koffie en verder relaxt zijn.. Foto's met mijn camera heb ik nog niet gemaakt, omdat mijn batterijen het telkens zo snel begeven, maar met Mirjam haar camera heb ik wel mooie dingen vastgelegd, maar haar kaartje past weer niet in mijn computer, dus lezers, nog effe geduld! Ik ga publiceren, want er is weer internet!

-xxx-

Some things never change...

2009-09-09T22:53:00.009+02:00

Dat blijkt wel weer, nadat ik op een rustig avondje eens in mijn jammer-om-weg-te-gooien-spullen-kast was gedoken, met zaklamp en al.... Zo ontdekte ik een doos met brieven van Mirjam van eh, pakweg 12 jaar geleden (details doen er niet toe, wel leuk om te weten dat ik zowat piste in m'n broek van het lachen!)... En nog zoiets moois, een soort van herinneringsboekje dat ik in de laatste weken van groep acht in heb geschreven en waarin tekeningen van parkieten, schildpadden, hamsters, konijnen, een hond, vissen, waterslakjes enz. mijn interessewereld typeren, DIEREN....

Mijn antwoord op de vraag waar ik mij groen en geel aan kan ergeren: dat ik geen beesten meer mag van mijn vader en dat hij zo driftig is.

Zo'n dertien jaar verder blijkt dat deze twee fenomenen niet veranderd zijn, helaas......

Hoewel, misschien toch een beetje.... Vanmorgen ontdekte ik in alle vroegte (6:30)zo'n klein, überschattig muisje met mooie zwarte kraaloogjes in de schuur, die mij aankeek met zo'n blik 'Goeiemorgen!' Dat onozele dier had totaal geen weet van het huiveringwekkende muizenvalletje in de keuken..... Als ik zeg 'kuskuskuskus' weten mijn ratjes dondersgoed dat het tijd is om te knuffelen, tot zover het begrip van de Nederlandse taal wat betreft mijn ratjes, maar hun verre achterneef (of nicht, whatever it might be) bakte er helemaal niets van.... Het woordje muizenval of moordlustige vader, zei hem (of haar) niets. Het diertje sprong enkel tegen de wasmachine op toen ik 'm met de wasmand door de openstaande deur probeerde te bonjouren... (wat uiteindelijk niet lukte...) Stond ik daar, vroeg in de ochtend driftig het muisje uit te leggen dat ie maar gauw naar buiten moest, voordat mijn vader 'm zou vangen met dat wrede muizenvalletje....
De rollen zijn ietwat omgedraaid, maar de intentie is nog altijd hetzelfde gebleven, ik heb nog altijd een grote voorliefde voor dieren, terwijl dat mijn vader ze met alle plezier driftig het huis uit werkt (dood of levend, dat doet er niet toe...) Nadat ik mijn verhaal van vanmorgen had gedaan tijdens het avondeten, werd er besloten dat er ook een muizenval in de schuur moest.... Sorry muisje....

Och, nog een leuk weetje.... Sinds vandaag kan ik met alle zekerheid zeggen dat ook ratten jaloers kunnen zijn... Al enige tijd heb ik het vermoeden dat, de altijd zo makkelijke en tevreden Noor jaloers is als ik met Lot knuffel, vandaag bevestigde Noor dat vermoeden, na een paar keer 'getest' te hebben... Zo snel als ze kan klimt ze omhoog, en drukt ze zonder pardon haar snuit tussen mij en Lot, om 'er ook bij te horen' en 'om niet vergeten te worden' Ze blijven me keer op keer verbazen, die ratjes van mij....

'Hoe het begon...'

2009-08-13T00:02:00.006+02:00

Geen idee hoe ik op het idee kwam, maar vanavond bekeek ik weer eens m'n weblog waar ik mijn eerste dagverslag op het world wide web schreef.... Welgeteld zo'n 6 á 7 jaar geleden (was bij het eind begonnen met lezen....2004)
Ik kan nu vermelden dat ik volwassen ben geworden..... Ik gebruikte toen het welbekende 'breezertaal', bedacht m'n eigen afkortingen en vond mezelf wel aardig 'koewl' of 'kewl' Ik kan me nog goed herinneren dat ik in de laatste maanden van het jaar 2004 door een beste heftige periode ben gegaan (moeder met borstkanker, een rotstage, veel pech met afrijden, de camper van mijn buurman in de prak gereden (waar hij uiteindelijk wél van geprofiteerd heeft!) en ik was moe, veel en erg moe.....) Heb me dat jaar ook laten dopen, waarna ik enorm op de proef werd gesteld wat het geloof betreft.... Begon rebels en wantrouwig tegenover God te worden, maar Godzijdank, is het allemaal niet uit de hand gelopen. Het jaar 2005 had een veel beter vooruitzicht: in januari op een wonderlijke wijze door verschillende medische keuringen gekomen en 1500 euro met medische onderzoeken verdiend, m'n rijbewijs gehaald, een geweldig gezellige zomer met Ilse en de kinderen gehad, met m'n examenklas een musical gepresenteerd en in het nieuwe schooljaar een superleuke stage gekregen! Ben door een flinke moeilijke periode gegaan, als ik het zo bekijk, maar het heeft me gevormd..... Ik had op een zekere dag, toen ik gezakt was voor m'n rij-examen, een soort van scheldwoord gebruikt wat hier niet voor herhaling vatbaar is (jammer, er staat een wachtwoord op m'n ouwe weblog....) Ik was zo enorm kwaad..... Ik kan me herinneren dat dit de druppel was van de pechmaanden van 2004.....

Een kenmerkend zinnetje: SOMS ZIJN ER ECHT VAN DIE DAGEN WAAROP IK GRAAG EVEN VAN DE WERELD ZOU WILLEN ZIJN!! K*TDAG!!!!

Ik ben een heel stuk volwassener geworden, mag ook wel na 5 jaar!
Één ding is nog wel degelijk hetzelfde gebleven...... Op dit gebied ben ik wel wat minder 'kinderlijk' geworden, gelukkig.....maar het blijft toch een lachwekkende vorm, een alledaagse verschijnsel dat hoort bij het functioneren van het lichaam, wat meer gedetailleerd, het functioneren van het spijsverteringsstelsel.... Gewoon effe aan het vingertje trekken....
Noor is dit soort geluiden toch echt niet gewend, ze schoot meteen weg van de computer, dan mag ik ook rustig vermelden dat ik voor dit soort zaken tijd neem op de wc... En ja, als je stoelgang niet zo best is, werkt het denk ik ook wel op je darmen....bij mij in ieder geval wel :-) Het muziekje werkt in iedergeval al ontspannend! Veel plezier ermee!

Dierenarts.....

2009-08-11T19:50:00.004+02:00

Pakweg negen maanden geleden was ik voor het laatst bij de dierenarts, waarschijnlijk voor een zak voer of voor Flo, die een hardnekkige oorontsteking had.... Over het algemeen hebben mijn ratjes nooit eens iets normaals, op die oorontsteking na dus....
Zo kwam ik vandaag weer eens bij de dierenarts met Lot. Lot heeft een rare knobbel tussen haar ribben, bij haar maagje..... Ik was op spreekuur bij de dierenarts die zelf ratten heeft en waar ik heel stieken niet zo heel veel vertrouwen in heb. De man in kwestie nam Lot in de houdgreep, en voelen maar...... 'Ik kan niets vinden...' Was zijn bevinding... 'JAWEL, er zit wél een bult!' Was mijn commentaar..... Vroeger had ik gezegd 'Oké...' Maar nu denk ik daar anders over, het kost me flink wat duiten om effe mijn rat te laten bevoelen..... Onderzoek werd opnieuw ingezet... Ik hielp effe een handje mee door Lot goed vast te houden en de bobbel aan te wijzen (hij stak er uit zelfs!) 'Nou, dat is het sternum...' (borstbeen.) Prima, maar waarom steekt dat sternum zo uit? En waarom voel ik haar ribbetjes wel netjes aflopen? De conclusie luidt: Lot is klein en dun, dan voel je dit soort dingen beter..... De dierenarts vond haar overigens wel aan de kleine kant, maar niet verschrikkelijk dun of ongezond (tsjaa, als je die hond zag die voor mij en Lot aan de beurt was.... Het vrouwtje was zwanger en ik vroeg me af of die hond ook zwanger was.... Later bleek van niet, want het dier kreeg een dieetvoeding voorgeschreven...) Affijn, ik hoefde me geen zorgen te maken, en als ik dat wel zou doen (zodra er inderdaad minder positieve symptomen op beginnen te treden), kon ik altijd langskomen.... Dát zou ik doen, had ik gezegd.... Bij het afrekenen twijfelde ik wel even, moest zo'n 17,95 betalen voor het laten wurgen van mijn rat, haha!!! Nou ja, het voornaamste is, dat ik nu niet meer echt zo bezorgd ben, Lot is gezond verklaard, wat wil je nog meer? En ze hebben zomaar Noor ook in het bestand gezet :-) (mocht het zo zijn dat......gaan we maar niet van uit)

Natuurljk bij thuiskomst internet geraadpleegd, het skelet van de rat eens bekeken en gezocht naar een 'uitstekende sternum' (mijn conclusie.) In de paardenwereld wordt het ook wel kippenborst genoemd. Weer leuke weetjes voor de geïnteresseerden onder ons...

Poeh....

2009-08-07T16:37:00.003+02:00

Zo, eindelijk weekend! Best een zware week op de 'beschuitafdeling' gehad afgelopen week..... M'n ruggetje heeft het allemaal prima getrokken en is nu toe aan RUST! Lekker een weekendje alleen, geen mensen om me heen (ook al zijn ze nog zo lief....meestal!) Was laatst eens effe bij de Aldi om pap te halen (degene die het lekkerst is, lekkerder dan Brinta!) en kwam toen meer dingen tegen die ik vorig jaar ook altijd haalde, op de één of andere manier heb ik iets met de Aldi, niet omdat het zo goedkoop is, eigenlijk let ik niet zo op de prijzen tegenwoordig, als het maar lekker en meestal ook gezond is! Weer lekker salade op brood, fijne pap, rijstewafels met yoghurt, roosvicé, sap, enz..... Gek genoeg kan ik daar zo blij van worden! Vanavond weer mijn favoriete kipsalade maken, ga nu eens proberen of ananas er lekker door is....
Verder was het erg gezellig op het werk... Dinsdag wel effe pittig, sommige mensen beschikken niet over de vaardigheid fatsoenlijk Nederlands te praten of ze komen tijd te kort....of zijn gewoon onvriendelijk.... Nou, ik heb mijn mannetje wel gestaan hoor, laat niet over me heenlopen! Iemand schreeuwde naar me dat ik op moest letten, op iets wat achter me gebeurde.... Heb effe over m'n achterhoofd gewreven en gek gekeken naar de man, jaa, ik heb toch geen ogen in m'n achterhoofd? :-) Zo is het al met al een hele gezellige week geworden! Gister door een Turkse collega uitgenodigd, ze had groentesoep gemaakt en salade enzo erbij, heel leuk! Ken die hele vrouw amper, maar goed, we hadden het erg gezellig en hebben veel gelachen! Vandaag was ik 'reserve' dwz, anderen aflossen als ze pauze hebben en ditjes en datjes doen... Tis gelukkig niet eentonig werk, maar wel zwaar.... Gelukkig gaat de tijd dan ook snel! Na het werk nog effe gezellig kletsen... Effe m'n beste Turkse woordjes laten horen.... Advies gekregen over Turks eten en leuke dingen in Bodrum, waar Mirjam en ik tijdens onze vakantie in Griekenland, ook naartoe gaan!
En verder.....nog een leuk nieuwtje, het leukst van alles, mijn zus is zwanger!!! Jup, ik word tante Marleen!

Maar goed, ik moet nog effe wat dingetjes doen en ga daarna lekker effe tukken!

-xxx-

Ratten zijn slim!

2009-07-25T20:12:00.002+02:00

Naast het reizen, het maken van muziek, computeren, lezen, televisie kijken, enz... heb ik nog één grote passie, namelijk mijn ratjes (waar ik nooit over uitgepraat raak....)
Ik heb dus twee ratjes, Noor en Lot.... Noor is iets ouder dan Lot, een stuk dikker, groter, maar zo reeeelaxed..... In de eerste instantie leek ze me niet bijster slim voor een rat..... Vandaag liet ze echter zien dat ze op een manier denkt, waarvan ik nooit had durven denken dat dieren zo kunnen denken....

Noor is een hele eerlijke rat... Ratten zijn stiekem, stelen wat ze kunnen stelen, doen alsof ze luisteren, maar overtreden uiteindelijk toch de regels.... Noor is echter anders....
Ik zat lekker op m'n bed televisie te kijken en had een knoflookbroodje op een bord op m'n bed liggen... De ratjes huppelden vrolijk over m'n bed en ontdekten het heerlijk ruikende broodje.... Lot kennende, doet geen moeite en grijpt het broodje, voordat ik haar kan grijpen.... Noor wierp een blik op het broodje en na twee waarschuwingen, wist ze genoeg, dat broodje zou ze nooit krijgen.... Maar die geur moest haar constant in verleiding brengen... En wat deed het dier... Ze pakte een t-shirt van mij, dat op bed lag en trok het naar het bordje, over het broodje heen, zodat ze het niet meer zo goed kon ruiken.....

Een paar dagen terug vertoonde ze wat ander gedrag, niet typerend voor een echte rat... Soms geef ik ze walnoten en die mogen ze dan openknagen... In één walnoot zat al een gat, die ze eerder in hadden genknaagd.. Aangezien Noor het eerst bij het deurtje was, kreeg zij die walnoot als eerst.... Dat pikte Lot niet en deed verscheidene pogingen om de noot van Noor af te pakken.... Natuurlijk vond Noor dat niet leuk, ze zette het op een piepen... Daar was alles mee gezegd... Maar Lot gaf niet op... Ze begon Noor gemeen te bijten, vervolgens stonden ze op de achterpoten te 'vechten' om een walnoot... Daarna had Lot het volgende bedacht. 'Liefdevol' begon ze Noor in haar vachtje te kroelen (wat ze goed kan en graag doet!) en Noor lag heerlijk languit te genieten van het gekroel... Dat was van korte duur, want Lot had hiermee haar doel bereikt, de walnoot was vrij en was van haar.....

Noor moet nog echt leren om voor haarzelf op te komen, ze accepteert veel te snel dingen van een ander en maakt zich ook totaal niet druk... Zelf Lot, die veel kleiner en lichter dan Noor is, weet haar nog plat op de grond te krijgen, Noor geeft zich zo makkelijk over.... Maar ja, het is toch wel een gelukkig dier, ze geniet ontzettend van kroelen en gewoon rustig zitten 'kijken'. Lot is juist de pittige van het stel... Ze is klein, ontzettend fel en brutaal... Erg leuk om te zien hoe ratjes zo van karakter kunnen verschillen....
Graag zou ik wat foto's van ze op m'n weblog zetten, maar ik moet ze nog effe bewerken, voordat een ander er wat moois mee doet (om eerlijk te zijn vind ik de foto's de mooiste foto's ever....dus liever niet dat een ander met mijn veren pronkt...)

Maareh ik ga weer, ben gezellig aan het skypen met Mirjam!

-xxx-

Een berichtje over het leven in Nederland!

2009-07-18T22:18:00.004+02:00

Mijn leven is weliswaar niet meer zo spectaculair als het leven in de USA, Mexico en Brazilië, maar wel waardig genoeg om een blogje over te schrijven...

Ben sinds drie weken weer aan het werk als 'eenvoudige' fabriekarbeidster... Het werk valt me soms best tegen, het is zwaar en heb rugklachten en zere vingers.... Maar goed, als ik op m'nn rekening kijk, weet ik waarvoor ik het doe en bovendien is het ook gezellig om weer 'onder' de collega's te zijn... Uiteraard ben ik op zoek naar beter werk, kan (misschien had ik het al vermeld) waarschijnlijk dadelijk aan het werk op een buitenschoolse opvang..... En ik moet ook maar effe een kijkje nemen bij de thuiszorg, waar ik in het verleden ook heb gewerkt....
Buiten het werken om, geniet ik weer van m'n privéleventje.... Fijn weer terugtrekken op m'n kamer met een kopje cappuccino en een dvd'tje van That 70's show... Ben al helaas met het laatste seizoen bezig.... Heb dan de hele serie, bestaande uit 8 seizoenen, afgekeken.... Ach, ik heb nog drie dozen vol met dvd's....en kan ook gewoon tv kijken, als ik daar zin in heb....
Verder vind ik het heerlijk om een beetje op m'n kamer te rommelen, beetje schoonmaken, opruimen, kaarsjes of wierrook aan, je weet wel....

Gister zijn m'n ouders met vakantie gegaan, dwz, het rijk voor mezelf... Lekker opgeruimd vandaag, bed verschoond, rattenkooi schoongemaakt, twee wasjes gedraaid, naar de stad geweest, waar markt was en waar ik effe fruit heb ingeslagen... En nog effe bij de Mac gegeten (kortingsbonnen!!) en bij de AH boodschappen gedaan. Stuitte bij het inruimen van de boodschappen thuis op een dode muis, slachtoffer van mijn moordlustige vader met zijn übersupersonische muizenval.... Toen ik was bekomen van de schrik ben ik naar de buurman gegaan.... Wat een held ben ik toch, om mijn buurman te vragen of hij het muizenlijkje effe in de container wou gooien.... Hopefully komen er de komende tijd geen muizen in huis, aangezien ik het muizenvalletje maar buiten heb laten liggen.... (omdat ik 'm niet aan durf te raken en omdat ik niet weer bij de buurman durf aan te bellen, als er weer een sterfgeval heeft plaatsgevonden...)

Net fijn op de bank een video (ja, geen dvd ditmaal) gekeken, heerlijke zelfgemaakte salade gegeten, daarna een zelfgebakken brownie en een smoothie..... Wat is het leven toch fijn als je weekend hebt!

Nog een leuk nieuwtje, vanmiddag hebben Mirjam en ik onze vakantie naar Griekenland geboekt!! We gaan twee weken (13 sept-27 sept) en bezoeken in die weken ook Turkije.... Kan dan eindelijk zeggen dat ik ook in Azië ben geweest! (Afrika, Noord-Amerika, Zuid-Amerika én Azië!) Wat we verder die twee weken op Kos gaan doen, weet ik nog niet helemaal, zeker is dat we, net als vorig jaar op Fuerteventura, lekker in de zon aan het zwembad gaan luieren.... Wat een geluksvogel ben ik toch :-) Betekent wel dat ik de komende weken, terwijl bijna heel Nederland lekker vakantie heeft, hard moet werken... Om de Nederlanders en buitenlandse vakantiegangers, van Bolletjeproducten te voorzien.....

Maar goed, ik ga weer.... Lekker effe knuffelen met de ratjes en daarna de was ophangen.... En dan slapen! En wat ik morgen ga doen....uitslapen en als het weer meezit en mijn energie- versus zinlevel, naar de kerk!

-xxx-

Beloofd=doen wat je zegt!

2009-07-05T21:19:00.002+02:00

Inmiddels ben ik alweer bijna twee weken thuis (morgen dus!) en vanuit Nederland heb ik, sinds terugkomst, nog geen één keer geschreven. Uiteraard heb ik daar zo mijn redenen voor, wat niet hoeft te betekenen dat ik stop met schrijven na de DTS.... (ik maak dagelijks wat mee :-) )
Zoals beloofd, een foto van mij in een jurk....

Verder vernemen jullie nu dus dat ik veilig en wel in Nederland aangekomen ben... Na dat gezanik met het betalen van m'n ticket, heb ik alle boardingpassen fijn in ontvangst kunnen nemen (op de boardingpass van Frankfurt naar Nederland na dan... dat later...)
Mijn vlucht van Mazatlan naar Mexico-City verliep gewoon relaxed.... In Mexico-City op het vliegveld moest ik nog enige tijd wachten tot Karla, iemand bij wie ik al eens eerder had overnacht, mij op kwam halen met haar vader.... Heb zo'n 2 uur rondgestruind op het vliegveld van Mexcity... Een bijzondere taxichauffeur bood mij een rit aan, ik vroeg of het gratis was, en dat bleek zo te zijn, en het antwoord op de vraag 'waarom' was 'Tu eres mi amiga!' Adios dan maar.... Maar nee, deze vriendelijke taxichauffeur bood mij een kopje koffie aan, prima, maar ik stapte voor geen goud die taxi in! Samen koffie gedronken en een gesprek in het Spaans over de vaca's (koeien) in Olanda! Toen de man tot de ontdekking kwam dat ik écht niet in de taxi stapte (ja, ik wil naar huis, wil niet ontvoerd worden.... Mexcity staat daar bekend om, je weet...) vertrok hij weer naar de deur, wachtend op mensen die wel met hem mee wouden... Toch hield hij mij in de gaten, haha! En wat fijn dat ik niet veel later Karla en haar vader tegenkwam en nog effe vriendelijk naar de man kon zwaaien!
Heb dus bij Karla overnacht, was heel gezellig! Leuke meid! :-) En weer vroeg op (6 uur ditmaal, viel mee) en toen naar het vliegveld, waar ik nog enige uurtjes moest wachten.... De vlucht naar Washington viel mee... Lekker filmpje op m'n Ipod gekeken en naar het landschap onder me.... In Washington aangekomen, was het wat vervelender allemaal... Ik heb gewoon een hekel aan de douane in Amerika, laat dat duidelijk zijn! Later, ná de douane, bleek dat m'n koffer nog in Mexico was, zucht.... En toen op naar het vliegtuig naar Frankfurt! Heb me prima vermaakt in het vliegtuig.... Filmpje gekeken, btje geslapen, btje gelezen en muziek geluisterd... Achteraf gezien, vond ik deze vlucht ook best meevallen (7 uur, dacht ik?) In Frankfurt aangekomen was ik toch wel een beetje gestresst, wánt waar kon ik mijn boardingpass voor de volgende vlucht halen??? Meteen nadat ik uit het vliegtuig stapte, was daar een balie, waar een mevrouw me vertelde dat ik die boardingpass bij de gate kreeg.... Maar ja, ik was al wel vaker van het kastje naar de muur gestuurd, niet zulke beste ervaringen met het krijgen van tickets en dat soort dingen.... Nog altijd gestresst volgde ik m'n weg over het vliegveld, dat best groot is eigenlijk! Bij de bagagecheck besloot ik achter een groep nonnen te staan....dacht dat zij toch niks gevaarlijks hadden en zonder gedoe door het poortje kwamen.... Dus niet, 7 van de 8 dames weigerde haar kruis (ofwathetookmochtwezen) af te doen en dan ging natuurlijk het alarm af.... Was zwaar gestresst, ik wist niet hoever ik nog moest lopen en of die vrouw van de balie wel gelijk had dat ik m'n ticket bij de gate zou krijgen. Een vriendelijke man met meer gedudld dan ik, liet mij voor gaan... Uiteindelijk, weer na het douanegebeuren (wat snel ging....liet m'n paspoort zien, vroeg naar de gate en kon doorwandelen....kan USA nog es van leren!) wandelde ik nog zo'n 5 minuten en vond eindelijk de gate... Nogmaals bij een andere balie gevraagd, 'want die van mij was dicht' en kreeg het geruststellende antwoord dat de balie snel open zou gaan en dat ik inderdaad m'n boardingpass daar kreeg...
De vlucht van Frankfurt naar Nederland ging razendsnel... Je stijgt op, krijgt drinken en een snack en je landt weer..... Hoefde in Nederland niet op m'n koffer te wachten, moest wel het één en het ander regelen om m'n koffer thuis te krijgen, en daarna brak eindelijk het moment aan dat ik m'n ouders en broer irl zag!
Diezelfde middag kwam er visite om me te verwelkomen, heel leuk! Lieve cadeautjes gehad, met name van Mirjam, die een hele grote mand met cadeautjes had, een fruitmand en een zak beukensnippers voor mijn ratjes.... En ohhh, wat was ik blij om weer m'n diertjes te zien! Lag die avond, geheel tegen m'n verwachtingen in, laat in bed, kon de rust niet vinden....

De rest van de week heb ik uitgeslapen tot, gemiddeld 9 uur 's ochtends.... Lekker uitgerust, tijd doorgebracht met m'n geweldige ratjes en gewoon lekker relaxed gedaan! Dinsdagavond werd m'n koffer afgeleverd.... Heel fijn!
Afgelopen week heb ik het 'normale' leven weer opgepakt. Maandag nog rustig aan gedaan en dinsdag ben ik begonnen met het zoeken naar werk en het aanpakken van m'n kamer.... Donderdag en vrijdag ben ik weer aan het werk gegaan, het is idd Bolletje, maar ja, ik wil geld verdienen en ben bezig met het zoeken naar beter werk... Kan waarschijnlijk op een buitenschoolse opvang aan het werk, wat weer te combineren valt met ander werk.... Ook heb ik me ingeschreven op een au-pairsite, krijg veel reacties binnen van gezinnen, maar ik weet het niet eigenlijk.... Ik ben bijna 25, moet eigenlijk eens beginnen aan het stichten van mijn eigen gezien (eerst die prins op het witte paard tegenkomen en dan veel kindjes adopteren!) en sinds het au-pair zijn in Arnhem, weet ik niet zo goed of ik het nog wel aandurf, gezien de nare ervaringen met de moeder van de kinderen...... Ik weet het niet..... En natuurlijk wil ik m'n lieve ratjes niet missen en ik denk niet dat er gezinnen zijn die staan te wachten op een au-pair die haar ratjes meeneemt.... We zien wel hoe het loopt...

Verder heb ik niet veel nieuwtjes... Ben afgelopen weekend bij Trudy en haar zoontje Rafaël geweest, was zooo leuk! :-) En vandaag naar de kerk uiteraard....

Kan nu nog wel enorm veel foto's plaatsenn van de outreach, maar ik wil effe lekker tv kijken met een kopje cappuccino en een lekker koekje... Ditmaal beloof ik niks, maar misschien plaats ik ooit nog wel wat meer foto's... De 'jurkfoto' staat er in ieder geval op! :-)

Fijne week iedereen!

-xxx-

Geslaagd!

2009-06-20T06:56:00.002+02:00

Vandaag was de grote dag, ik heb m'n diploma voor the University of the Nations in ontvangst mogen nemen!!!
Het was een übervermoeiende dag..... Moest nog de omboekingskosten van m'n ticket betalen aan United Airlines.... De leuke grap is, dat ze zeiden dat ik het kon betalen als ik m'n ticket ging ophalen op het vliegveld, dat bleek dus de GROOTSTE ONZIN te zijn, die ik ooit in m'n leven heb gehoord.... Godzijdank (in de betekenis van het woord!) ging ik vandaag nog effe bij Mexicana checken of alles in orde was, niet dus... Kon de omboekingskosten daar niet betalen, dat moest ik bij United Airlines betalen, en die zit dus helemaal in Mexico City... Daar kom ik morgen wel, maar dan heb ik wel een vliegticket nodig...... Stress...... De mevrouw van Mexicana heeft me geweldig geholpen. Ik mocht bellen naar United Airlines, heb geregeld dat ik toch kon betalen... Moest dan wel naar een bank in Mazatlan, de dichtstbijzijnde was dicht (aan de overkant van de straat!), dus ik moest helemaal naar het centrum.... Kreeg zowat een hartstilstand toen die bank ook dicht bleek te zijn.... Opnieuw mocht ik God dankbaar zijn, want verderop bleek dezelfde bank te zitten en die was wel open.... Geld overgemaakt naar United Airlines, bonnetje mee, met de taxi weer naar de Golden Zone, naar Mexicana, bonnetje doorgefaxt, 10 min later gebeld, geld+fax was binnen....en toen gecheckt of de e-ticket naar m'n mail gestuurd was..... Sjonge, wat ben ik trots op mezelf, het is gelukt!!! Was wel de rest van de dag chagrijnig en poepiemoe.... Bij terugkomst op de basis snel jurkje aan, gezicht en haar opkalefateren, in de van (busje), hoppa naar het hotel waar we graduation hadden! Was een leuke en gezellige avond!!

Afgelopen dagen waren erg hectisch.... Maandag gingen we de laatste praktische dingen doen (stapelbedden in elkaar zetten....) en dinsdag en woensdag hadden we debrief...... Evalueren en praten over 'na de DTS'. Gister gingen we met de groep zwemmen bij El Cyd, een 5-sterrenhotel... Het was een heerlijke, bewolke dag, en ja, ik ben lekker bruin geworden, ondanks de bewolking! Gisteravond taco's gegeten bij het favoriete tentje van de basis....
Vanmorgen naar Grand Plaza geweest, bleek wel een redelijk veilige onderneming te zijn.... Het regende een beetje, later toen we effe een kijkje naar buiten namen, hoosde het.... Toch maar effe wachten, want de straat was veranderd in een rivier.... Voor toch maar 50 pesos een grote taxi weten te regelen, en toen begon het 'ramptoerisme'. Sjonge, het was enorm! Het was een onverwachte hurricane...... Overal lagen stukken van bomen, voorgevels van huizen, borden en andere troep.... Het waaide ontzettend, de golven waren enorm..... Een leuke ervaring toch wel... Wat triester was, dat er sommige dingen op de basis, de hurricane niet overleefd hadden.... Ze ondernamen snel actie, wánt, de storm kon terugkomen (we zaten in het zogenaamde oog...) Gelukkig issie nog niet teruggekomen, verwacht 'm ook niet meer.... Het elektriciteit was uitgevallen, gelukkig doet ie het net weer...... Vandaar effe dit berichtje.....
Ik kruip zo maar es in m'n slaapzakje, ben rétemoe en heb nog een hele drukke dag voor de boeg! (typen lukt dan ook niet zo best meer....)

Wat mij betreft is dit het laatste berichtje vanuit het Amerikaanse continent!
Maandag om 10:10 arriveer ik in Amsterdam, kijk er zoooo naar uit, nog effe die paar reisdaagjes volhouden!! :-)

-xxx-

Back in Mazatlan!

2009-06-16T03:53:00.004+02:00

Afgelopen woensdag ben ik aangekomen in Mazatlan.... Sindsdien ben ik eigenlijk knetterdruk met het opknappen van de basis (schilderen) en het maken van stapelbedden (lakken en in elkaar zetten). Het is hier bloedjeheet, soms is het 36 graden en geregeld werk ik (vrijwillig!) in de volle zon, om maar een kleurtje te krijgen... (nee, ben niet verbrand!) Zweet me te pletter, volgens mij komt het water dat ik drink, direct weer uit m'n huid..... En vandaag zijn we dan eindelijk klaar met het praktische werk (gister=zondag, waren we vrij!)
Het is fijn om op de basis te zijn, weer bekende gezichten te zien, bijkletsen met de andere outreachteams en weer effe aarden in Mazatlan! Aanstaande zaterdag vertrek ik ehhm, ik geloof om 14:15 en maandagochtend kom ik om 10:10 aan in Amsterdam....kijk zo naar dat moment uit! Ben echt blij dat het eindelijk gaat gebeuren, heb best wel eens last van heimwee gehad (ok, het meest tijdens de lesfase...) Een weekje langer was best pittig geweest, iedereen is dan min of meer dan vertrokken, het is zoooo warm en je moet jezelf constant vermaken op een plek waar je het niet gewend bent....... En ik wil gewoon mijn familie, vrienden en mn lieve ratjes zien! (en drop eten!)

Morgen en overmorgen hebben we debrief, soort van evaluatiesessies in de groep, geen idee wat er donderdag op de planning staat en vrijdagavond hebben we graduation! Heb een mooie jurk gekocht (mijn eerste sinds jaren!)....

Denk nu veel na over de toekomst, ik wil, hoe dan ook, verloskundige worden... Dat kan ik op twee manieren doen.... In Nederland nog 2 vakken op tophavo volgen en me aanmelden voor de verloskundigeopleiding, of ik ga naar Australie en daar de Birth Attendantschool, van YWAM, doen.... Zeker is dat ik de komende maanden ga werken, wil sparen voor het komende jaar, moet weer nieuwe kleren inslaan (bijna alles is flink versleten hier!), en ja, who knows what happends in the future... Ik ga iig sparen!

Misschien schrijf ik nog wel effe een berichtje voordat ik vertrek....effe een officieel laatste berichtje!

-xxx-

Mexico-City!!

2009-06-08T00:48:00.001+02:00

Eindelijk, na een lange reis, 4x overgestapt te hebben en binnen 24 uur in 5 verschillende landen geweest te zijn, kwamen we vannacht eindelijk in het beruchte Mexico-City aan!! We verblijven tot woensdag in een comfortabele hotel, was ik ook wel aan toe na een half jaar met wat minder comfort geleefd te hebben. Vandaag hebben we een gezellige evaluatie in het restaurant van een ander hotel gehad, eindelijk weer lekker en vullend voedsel!
Het is fijn om weer in Mexico te zijn, het is ook weer een stapje dichterbij naar huis! Mexcity is btw een bijzondere stad, het stinkt, heeft mooie gebouwen, een vulkaan vlakbij en er zijn geregeld aardbevingen. Heb nog Nederlanders ontmoet tijdens de lunch!! In Rio waren er btw ook Nederlanders in het hostel.
De laatste dag in Rio was interessant! We zijn het centrum in geweest en daarna nog naar een shoppingmall... Heb nix gekocht. Daarna nog met Brenda naar de dokter in het ziekenhuis geweest, vanwege een infectie in mn oor. Een geluk was, dat de dokter+de medicijnen gratis waren... Wel was de dokter anders dan die van mij in Nederland. Effe kijkje in mn oor en ze schreef medicijnen voor, antibiotica (moet om het zes uur innemen!!!) en pillen waarvan ik niet weet waarvoor het is. Het gaat hoe dan ook aanzienlijk beter nu!
Anyway, ik typ wederom met mn ipod, gaat langzaam en we gaan zo een film kijken.
-xxx-

Enkele uurtjes later... Lig nu eindelijk in bed....hard bezig met een realitycheck na het zien van Wolverine... Mijn primaire reactie 'dit is geen film van de Heer' maar ach, het is al gebleken dat de heren uit ons team weinig smaak en diepgang hebben wat betreft films, dus mijn secundaire reactie was 'dit is een film voor onze heren'. Na afloop hoopte ik dat mn lange nagels en mn bril nog van pas kwamen in deze gevaarlijke stad, net zoals in de film... Nou ja, de popcorn en de cola waren in ieder geval lekker! Verder (voor de film) nog lekker 1,5 uur bij de Starbucks met ons team gezeten, lekker aan de cappuccino!
Begin maar gauw aan mn nachtrust, want over een paar uur gaat mn wekker weer voor een pilletje... En ben lichamelijk een beetje uit mn doen... Moe, rugpijn en dizzy (komt waarschijnlijk omdat we ong 6 km boven de zeespiegel zitten... Werd ons aangeraden om veel te drinken.... Doe niets anders, gezien het feit dat ik die pillen moet nemen... En de cappuccino, de cola (=samen 1 liter) en het uitgebreide ontbijt en lunch niet te vergeten... Nu mn slaap nog!! -xxx-

Rio de Janeiro!!

2009-06-04T15:13:00.002+02:00

Eergister zijn we na een busreis van 8 uur veilig en gezond aangekomen in Rio de Janeiro! Het is een prachtige stad, mooie gebouwen, bergen, de oceaan en natuurlijk het standbeeld van Jezus, waar we gister zijn geweest.... We zitten in een hostel, waar het erg gezellig is! Gister mochten we nog getuigen zijn van een man die drie andere mannen onder schot hield en tegelijkertijd met een mes zwaaide... En dan zei de taxichauffeur nog dat de stad veilig was... Nou ja, we hoeven iig niet opgesloten te zitten en mogen best wel ff een blokje om of ff naar de oceaan wandelen... Vandaag is het onze laatste outreachdag, geen idee wat we gaan doen... Morgen zijn we vrij en zaterdagochtend heel vroeg vertrekken we naar Mexic-City...met tussenstops in Peru, Costa Rica en Guatemala! Tijd gaat nu verbazingwekkend snel! :-)
Maar goed, ik ga weer, want ik typ op mn ipod, dat gaat dus niet zo snel en het typt onhandig met 1 vinger...
-xxx-

Laatste berichtje uit Manaus!

2009-05-31T21:23:00.004+02:00

Vandaag hebben we de laatste dag in Manaus, zoals mn titel het al zegt...
We hebben een knetterdrukke week achter de rug! We zijn op verschillende scholen geweest, waar we met de leerlingen hebben gepraat, wat over YWAM en onze culturen hebben gedeeld en drama's gedaan! De kinderen waren overigens beslist niet verlegen.... We hadden onze handen vol aan het uitdelen van handtekeningen in boeken en op t-shirts (1 jongetje vond mij zo leuk, en kwam elke keer terug voor nóg een handtekening, in totaal 4 op z'n t-shirt en eentje in z'n boek), we werden vaak gevraagd voor een foto, of gewoon op de foto gezet, kinderen stelden vragen (de meest hilarische: hoe lang ben jij???) En een aantal meisjes zeiden dat ze me knap vonden, zo lief!
Een paar dagen terug (ben helemaal de logica van dagen kwijt, wat het verleden betreft!) mocht ons team de smallgroups (celgroepen in het Nederlands) leiden... Dit bestond uit jeugd, jongvolwassenen, mannen en vrouwen en nog ergens een groepje ergens in Manaus, daaronder werden wij verdeeld. Ik mocht de vrouwengroep leiden, in deze groep zat de vrouw van de voorganger ook. Wanneer ik iets zei, kwam er heel hard 'Amen' uit en werd er heftig geknikt (de vertaling dus...) en zodra ik vragen stelde, had de vrouw van de voorganger het hoogste woord, zo grappig! Ik wist de andere vrouwen ook aan het woord te krijgen en toen werd er wat afgekletst! Ze bemoedigden elkaar en baden voor elkaar! En als laatst wou ik deze dames (en 1 man) op de foto hebben... Alle borstels werden tevoorschijn gehaald, om het kapseltje effe op te kalefateren, brilletje af, make-up bijgewerkt en gaan met die banaan! Heb twee mooie foto's!
De jongen, de tandarts in spè die hier woont, is een best leuke jongen, hij is grappig, maar naar mijn smaak ietsje arrogant, ach ja, ook dat heeft z'n charmes! Ook hebben ze hier twee honden, Bob en Babe. Bob is een hele lieve, zachte hond, met mooie ogen, wel vind ik 'm verwijfd, maar dat komt vast doordat ie gecastreerd is... Babe is nog vrij jong, 1 jaar... Ze nodigt me geregeld uit om te dansen, door op haar achterpoten te staan en mij zo lief mogelijk aan te kijken.... Ze is superaanhankelijk, in tegenstelling tot Bob, die het niet zo van vreemden moet hebben...maar....ik heb zijn hartje weten te veroveren hoor! Ook hij sprong vriendelijk tegen me op vanmorgen! Deze honden zijn ook leuk, op de basis in de jungle was het lastig....er liepen zoveel honden en een hondje (we hebben haar Rosanne genoemd) werd min of meer verkracht door een grote herder, was zoooo zielig! En ja, haar puppy's worden verdronken zodra ze het levenslicht zien....het stikt namelijk van de honden op de basis en omstreken.... Ben trouwens benieuwd of ze die puppy's er wel uitkrijgt, zo'n hondje zwanger van een grote herder.... En ja, ook alle andere reutjes zagen de mogelijkheid om op deze dame in kwestie te springen.... Zielig was het wel hoor..... Over geslachtsdelen praten is niet netjes, ik moet dan wel zeggen dat ze er bij deze honden ook niet netjes uitzagen, tot hier wil ik het laten....ik ga er niet dieper op in.... (Oké, de reutjes hebben een reuze klokkenspel....schijnt door de warmte hier te komen....tot zover de voortplanting wat Braziliaanse honden betreft....)
Gisterochtend heb ik meegewerkt met een kinderprogramma van de kerk, was erg gezellig! Had mooi een baby weten te bemachtigen, helaas wou z'n moeder hem terug....tsjaaa, je kunt niet alles hebben.... Afijn, gistermiddag stonden we helemaal paraat om met een mars voor Jezus te lopen, helemaal klaar voor de lange wandeling! De pastor, bij wie we verblijven en die geloof ik wel zo z'n connecties hier in Manaus heeft, stond bovenop zo'n grote vrachtauto met joekels voor boxen... Ik heb geen idee hoeveel mensen er liepen, durf geen schatting te maken, bang om te overdrijven, of juist het tegenovergestelde.... Hoe dan ook, de pastor wist ons tussen de menigte, vanaf de vrachtauto te vinden en vroeg ons (gebaarde met 7 vingers, aantal van ons team) of wij ook op de vrachtauto wouden, daar konden we geen nee op zeggen.... Dus snel tussen de Jezuswandelaars, zijn wij in onze eigen Mexicaanse stoetje naar de vrachtauto gewandeld (ging wellicht niet heel gemakkelijk.... Was overigens blij dat ik een Nederlandse lange dame ben, kon effe, staande op mn tenen, frisse lucht krijgen!) En toen stonden we zo ineens bovenop de grote, hoge vrachtauto! Wat een zegen zeg, we hoefden al die kilometers niet meer te lopen! Zo nu en dan moesten we bukken (bij elke kruising!) want ja, Nederland schijnt één van de zeldzame landen te zijn waar ze geen telefoonpalen hebben, Brazilie voldoet daar niet aan, dus ja, bukken allemaal!!! En natuurlijk voor de stoplichten, verkeersborden en bomen, maar oh, wat een leuke ervaring was dat zeg! We hadden een prachtig uitzicht over de mensenmassa! En ook kon ik de prachtige bliksems zien, van plaatselijke, tropische onweersbuitjes in de omgeving! Wij hebbben het gelukkig droog gehouden! Ook waren er mannen met (video)camera's en werd ik nog geïntervieuwd voor een krant oid.... En met de hele groep op de foto uiteraard! Aan het eind van de mars kwamen we bij een grote plek, een soort van stadion, waar het feest in volle gang verder ging.... Toen hadden we het allemaal wel effe gehad, we hadden honger, waren moe en voelden ons vies..... We kregen om de ergste honger te stillen, een, ik weet niet meer hoe het heet, het schijnt typisch Mexicaans te zijn (ja, in Brazilie!) en het is een soort van deeg, gebakken, met caramel, heeeeeerlijk! Laat in de avond kwamen we weer aan in het huis van de pastor, waar we een fijne douche namen en lekker soep met cake kregen.... Damaris, de vrouw van de pastor, gaf me nog extra brood en nog es extra soep, want jaaaaa, ik ben dun en moet aankomen, aldus Damaris (dit wordt gezegd in het Portugees, vertaald door een Spaanstalige naar het Engels...) Zoals je leest, het is hier een internationaal gebeuren!
Kon gisternacht de slaap niet zo goed vatten, de muziek denderde nog in mn hoofd (en ik had nog wel oordopjes in!!!), ik had het warm, de airco was zachter gezet, vanwege loopneuzen... En ik had last van binnenpretjes (over Angela, die in de jungle werd achterna gezeten door een agressieve gans, die niet op de foto wou....en vijf minuten later valt Angela vervolgens met haar stoel bovenop een witte (onschuldige!) eend, die het Godzijdank overleefd heeft....) Ja, dat was grappig, dus, afgezien van het feit dat ik baalde, had ik toch wel een beetje lol in mezelf...

Ehm, nou ja, verder het programma voor de komende week/weken(?) Vannacht om 3:30 0fzo vertrekken we naar het vliegveld van Manaus, om daar op het vliegtuig naar Belo (met tussenstop in Brasilia) te gaan.... Daar blijven we een nacht en een dag en dan rijden we met de bus naar Rio de Janeiro (duurt 8 uur) en in Rio blijven we vier dagen, zoiets... 6 Juni stappen we op het vliegtuig naar Mexico-City (3x tussenstop) en in Mexico-City blijven we een paar dagen, dan rijden of vliegen we terug naar Mazatlan, daar slapen we eerst 2 dagen in het huis van de basisleider, vanwege de overvolle basis, en daarna dus naar de basis en op vrijdag 19 juni mogen we onze diploma in ontvangst nemen.... En dan nog effe wachten tot ik naar huis mag :-D Nou, dat is nog wel te doen, denk ik! :-D
Ik kijk er wel naar uit om weer naar huis te gaan, fijn mn eigen kamer, mn familie en vrienden, mn lieve ratjes (droomde dat ik er 30 had!! Was een regelrechte nachtmerrie!) en weer een schone, warme douche.....en weer mn eigen ritme en mn dag bepalen! Ik tel de dagen al af! :-D

Ik weet niet wanneer ik weer een berichtje kan schrijven, misschien in Belo, of in Rio, of in Mexico-City of in Mazatlan.....we zien wel....

-xxx-

Internet!

2009-05-26T00:28:00.002+02:00

Ditmaal schrijf ik een berichtje vanuit ons nieuwe verblijf. We overnachten nu in het huis van een pastor, zijn vrouw en hun zoon, al weet ik niet of hij hier woont.... Hij is iig best leuk en studeert voor tandarts..... Fijn dat Leonie en ik onze bevindingen over deze jongeman in het Nederlands kunnen bespreken... Maar goed, natuurlijk zijn er belangrijkere zaken... We zitten nu in de laatste week in Manaus, nu gelukkig niet meer zo afgelegen, wat dichterbij de stad en internet! Wat we precies deze week gaan doen, weet ik niet.... Vandaag hadden we een vrije dag, dwz, lekker uitslapen (tot 8:15!) en verder luieren, tv kijken en gewoon tijd doorbrengen met de mevrouw, die erg grappig is (Ze noemt me Margarita Joanna Marylene, helemaal voluit, dank aan Abel!) Ik heb inmiddels wel meer namen, Abel noemt me dus Joanna en Brenda noemt me Popje... Of ik word chihuahua genoemt.... :-) (door Chris...) Het team is erg gezellig, echt fijn dat we niet zo'n groot team hebben... Iedereen kan een beetje z'n eigen gangetje gaan, of we doen een spelletje samen (Uno) en kijken geregeld een film...
Ik ben eigenlijk een beetje vergeten wat we afgelopen week hebben gedaan, er komt zoveel op je af en het klimaat heeft weinig positief invloed op mijn geheugen, gek genoeg... Ik vergeet echt alles.....weet zelfs niet eens meer hoe lang ik in dezelfde kleren loop....
Ik kan me nog wel herinneren dat we bij een community op bezoek zijn geweest, een andere dan vorige week. We hebben daar niet geslapen, alleen tijd met ze doorgebracht, met de mensen gekletst en hen bemoedigd... De kerk (die schrikbarend klein is, het gebouw dus) loopt leeg, vanwege het katholisisme, wat hier toch anders is dan in Nederland, hier aanbidden ze beelden, voor zover ik het begrepen heb... Verder zijn we nuttig geweest op de basis, met het wassen van, ik denk zo'n 1000 dakpannen, dat was een beste klus, maar zo gezellig! Het ging wat langzamer dan verwacht, omdat er in de boom boven ons, een gele slang zat, een cobra scheen het te zijn... Maar hoevaak we ook naar boven keken, de cobra bleef onzichtbaar... Voordat dit voor mij duidelijk was, riepen een paar jongetjes in het Portugees naar me dat ik gauw onder de boom vandaan moest komen, omdat de cobra laag zat..... Nou ja, dat verstond ik dus niet... Brenda was zo vriendelijk om het voor me te vertalen, met als gevolg gestaar naar de boom.... Heb overigens wel een dode cobra gezien, dacht eerst dat het om een snelbinder ging....
Verder heb ik ook veel in het kindertehuis gewerkt.... Met de kinderen gespeeld, met ze naar het zwembad geweest, dat soort dingetjes.... Mis ze best wel! Gister vroegen ze of we wouden helpen, ben met Leonie, Jared en Abel gegaan, daar aangekomen bleek dat er een soort van feest was voor de kinderen, leuk om al die blije gezichtjes te zien! Had nog mooi een groen t-shirt weten te scoren van de mensen die dat feest organiseerden, bingo!

Maarehh, ik ga maar weer eens, we gaan zo naar de kerk, geloof ik....

-xxx-

Een berichtje vanuit Manaus

2009-05-18T20:59:00.003+02:00

Zit wederom in een internetcafe in Manaus, hopelijk lukt het me nu om wat meer te schrijven.....
...
We zijn afgelopen weekend in de echte jungle geweest, dat was onwijs gaaf. Soms best pittig, vanwege de warmte, het primitieve en de muggen, maar verder heel tof! We hebben mensen bezocht, koffie met ze gedronken (gemaakt van regenwater!), zijn naar de kerk geweest (oa een kerkdienst in het donker) en hebben tijd doorgebracht met familie van een jongeman van de basis. Het was allemaal erg bijzonder, vooral om te zien in welke omstandigheden de mensen leven. Niet zozeer dat ze arm zijn, voor hun doen hebben ze het wel prima, geloof ik.... We hebben ook geslapen in hangmatten, ook een avontuur :-) Verder zagen de bosjes er uitnodigender uit dan de ´centrale´ wc, bij gebrek aan een douche, badderen in de Amazone en je gezicht wassen met water uit je drinkflesje.... En we hadden praktisch geen elektriciteit....diner bij kaarslicht! :-)
Het weer is echt tropisch, ontzettend warm, vochtig, overal onweerswolken (gepaard met bliksems in de verte)....
Heb ook veel van het dierenrijk mogen zien, vuurvliegjes, hagedisjes, (hitsige) honden (met joekels van ballen!!! jah, sorry) , dolfijnen (in de rivier!) , schildpadden, guppies, kikkers, sprinkhanen, poezen, apen, dieren, waarvan ik de naam niet weet, papegaaien, toekans, ehmm....vast nog veel meer!
We hebben ook enkele dagen in een soort van weeshuis gewerkt, zo leuk met al die kindjes! We hebben praktisch werk gedaan, wat eindigde in een moddergevecht....en daarna in de Amazone gezwommen.... Heb echt heeeeel veel te vertellen, maar het zit allemaal diep in mn hoofd en het moet nog aarden, hopelijk lukt het me ooit om alles gestructureerd op mn blog te krijgen..... Ik houd ook aantekeningen bij in een aantekeningenboekje, waar ik alles ook in plak...leuk voor als ik thuis ben...

Ik ga weer!!!

-XXX-

Heeeeeel snel!

2009-05-15T17:30:00.002+02:00

Ik zit nu in een internetcafe in Manaus...moet effe snel nu...
Alles gaat naar wens, het is onwijs tropisch, maar de omgeving is prachtig!! We hebben veel in een kindertehuis gewerkt... Vandaag gaan we met een bootje naar een stam. op 20 min varen afstand, daar blijven we het weekend....en we slapen in hangmatten :-) Maandag heb ik hopelijk meer tijd om te schrijven!

-xxx-

Naar het Amazonegebied!!

2009-05-09T19:03:00.002+02:00

Hier voor, denk ik, voorlopig het laatste berichtje....
Vannacht vertrekken we om 3:30 naar het vliegveld van Belo Horizonte... We vliegen geloof ik vroeg in de ochtend naar Manaus, een stadje ergens in het Amazonegebied... Het vliegen duurt iig 7 uur en we hebben ook nog een overstap... Ik weet eigenlijk nog niet zo goed wat we gaan doen, hoe we gaan reizen (ook met de boot geloof ik...) Best spannend allemaal!

Afgelopen dagen hebben echt kunnen genieten van de vrijheid! Gisteravond zijn we de straat op geweest, waar we tijd hebben doorgebracht met mensen die op straat wonen, van kleine kinderen tot oudere mensen aan toe... Dit heeft ontzettend veel indruk op me gemaakt! Heb foto´s en filmpjes gemaakt, maar zie nu niet echt de mogelijkheid om die te plaatsen, helaas! Nog effe een paar weekjes wachten dus!
Maar de avond was wel heel bijzonder, het is haast niet te geloven om te zien hoe die mensen op straat leven, kinderen die voor zichzelf moeten zorgen, geen moeder hebben die hen instoppen en veiligheid kan bieden.... Ook waren er sommigen behoorlijk high van het lijmsnuiven, dat zag je ze bijna allemaal doen... Zelfs de kinderen!

Verder heb ik niet zoveel nieuws te vermelden... Abel zit naast me en probeert Nederlands mee te lezen, hardop... Erg gezellig!
Maarehh, ik ga weer, we gaan zo een ijsje eten onderaan de heuvel....en daarna verder mn tas inpakken (de was, dat ik gister op de hand heb gewassen, is droog!) en daarna nog es de kamer schoonmaken, genoeg te doen dus!

Hopelijk beschik ik over internet in Manaus, zo niet, dan kan het nog wel effe duren voordat ik een berichtje schrijf...

Adios!!

Belo Horizonte...

2009-05-07T21:27:00.003+02:00

Eindelijk weer effe tijd en ruimte om m´n weblogje up te daten...
Tot aan maandag mochten we niet van de basis af... Gek genoeg had niemand er echt last van. We hebben veel praktische dingen gedaan, geschilderd en zo, heel gezellig! En verder veel teamtime, intercession en dat soort dingetjes gedaan. Maandagavond was ons eerste uitje naar een ijswinkel onder aan de heuvel, voor 2 real heerlijk ijs gegeten (is nog geen euro...) en toen weer met de bus door de favella´s (sloppenwijken) naar boven.... De bus is één groot avontuur... De wegen zijn hier zo stijl, en dan met z´n allen in zo´n bus... Dinsdag mochten we meer van de vrijheid proeven. Eerst ´s ochtends (net als maandag overigens) praktisch aan de gang geweest, en ´s middags met de bus naar de stad, waar we een typisch Braziliaans vruchtje hebben geproefd (en uiteraard een smoothie met melk, banaan en aardbei) Daarna hebben we een wandeling gemaakt door de stad, door een mooi park en langs een station.. En toen eindelijk effe ´shoppen´ (heb echte Brazilaanse roze slippers gekocht!) maar het was voor etenstijd en onze Amerikaanse outreachleader vindt eten uiteraard belangrijker dan winkelen..... We gingen naar een restaurant, waar mannetjes met hele grote stukken vlees langs je tafel komen en een stuk voor je afsnijden, als je dat wilt.. Ik heb dan geen vlees gegeten, maar wel enorm genoten van alle salades, patat en andere lekkere dingetjes!
Gister zijn we de favella´s in geweest, heel bijzonder om te zien hoe de mensen hier leven. Sommige dingen zijn te vergelijken met Zuid-Afrika, maar het is toch anders. Hier lijkt het meer op huisjes en ze hebben ook kleine winkelstraatjes.... Het was ook veel klimmen, wat een prachtig uitzicht over de stad bezorgd..... Gistermiddag heeft mijn team Mexicaans gekookt (het vrijdagavondeten, het meest favoriete....) Het was ontzettend leuk!

Vandaag vertrokken we al vrij vlot na het ontbijt met de bus naar beneden, en weer met een andere bus ergens naar een park, waar we een berg zouden beklimmen... Helaas bleek dat park momenteel niet toegankelijk te zijn en zijn we naar een andere plek gegaan, waar we heerlijk hebben gewandeld, van het uitzicht hebben genoten, aapjes en bijzondere vogels hebben gevoerd en nog andere dieren, die ik zogauw niet onder woorden kan brengen, hebben gezien... Ook hebben we lekker lang in het gras gezeten, spelletjes gedaan en genoten van de zon! Was een vermoeiende, maar leuke dag! Vanavond gaan we ergens naar een kerk, of dat is hier op de basis....ik weet het niet precies....

Zondag vertrekken we weer, ditmaal richting de Amazone. We zitten op een basis, met een beetje geluk heb ik ook daar internet!
We gaan trouwens met een vliegtuig, i.p.v. met twee dagen met de bus en drie dagen met een boot....

De tijd gaat hier trouwens razendsnel!! Begin nu (stiekem) wel de dagen af te tellen, maar geniet ontzettend van alles! Het is niet zo dat ik nu al naar huis wil, ik heb het prima naar m´n zin!

Ons team doet het ook super! We hebben het errug gezellig, kijken heel vaak ´s avonds een film en de samenwerking is heel goed! Ik ben ontzettend blij met dit team! Mensen van de basis zeggen dat we een zegen voor hen zijn, tof om te horen!
De mensen op de basis zijn ook ontzettend aardig! Er zijn veel Nederlanders, das ook wel fijn! Ik zal ze zeker missen als ik weer weg ben! Ook wonen er twee grappige honden hier op de basis, eentje is nog vrij jong, erg speels en lomp :-)

Ik zou nog zoveel meer willen vertellen, sommige dingen laat ik voorlopig nog effe privé, dat komt vroeg of laat wel :-) (NEE IK BEN NIET VERLIEFD EN HEB OOK GEEN VERKERING!) Maar het is wel nieuws dat ik van de daken zou willen schreeuwen (NEE ER IS OOK NIEMAND ZWANGER!) En ik heb ook niet veel tijd, wil nog effe rustig op m´n bedje bijkomen van de fijne wandeling!

-xxx-

In Belo Horizonte!

2009-04-29T02:09:00.002+02:00

Eindelijk, effe tijd om een berichtje te schrijven....

Allereerst, geen zorgen wat de griepepidemie betreft.... Iedereen in onze groep is gezond, geen klachten en helemaal happy! Vanmiddag is er iemand van de overheid langsgekomen om te checken of we geen varkensgriep hadden.... Sindsdien zijn we een beroemdheid hier in Belo Horizonte.... Journalisten staan hier voor het hek met een camera in de aanslag....we mogen dan ook beslist geen vragen beantwoorden.... It´s interesting.....

Maar goed, verder zijn wel helemaal veilig aangekomen. De reis was de langste reis ever.... Op vrijdagavond zijn we met een bus van Mazatlan naar Mexstad vertrokken. Een reis van 16 uur.... Was leuk om wat van Mexico te zien...vooral de echte wilde cactussen.... Aangekomen in Mexstad moesten we meteen onze mondkapjes op en kon je me ook oprapen... Vrienden van Chris (onze staf) pikten ons op van het busstation, moesten nog langs het vliegveld om geld te wisselen en daarna nog effe naar de Walmart en toen ein-de-lijk naar het huis van Carla, een gastvrije jongedame die ons onderdak bood... In het huis aangekomen, moest ik effe flink bijkomen van de busrit.... M´n hoofd knalde bijna uit elkaar, moest van de koppijn overgeven (wat ik in 3,5 jaar niet meer heb gedaan...) en zorgde ervoor dat ik lekker kon slapen... Was nog wel zo vol energie, om me blij te maken om het onweersbuitje buiten :-) Heb tot een uur of 10 ´s avonds geslapen en heb toen weer gezellig met onze groep meegedaan... Heb veeeeeeel, heel veel gedronken (dat was waarschijnlijk één van de oorzaken van de hoofdpijn), heb appeltaart gegeten en lekkere pasta met salade... Voelde me weer helemaal ok! Rond een uur of elf weer naar bed gegaan en om 3:30 opgestaan, ontbeten (ja, met appeltaart en koffie!) en om 4 uur naar het vliegveld vertrokken.... Nog helemaal in de ban van het mondkapjesgebeuren natuurlijk.... Voordat we het vliegtuig instapten (na gezondheidsformuliertjes ingevuld te hebben) mochten we de mondkapjes af en konden we ons helemaal voorbereiden op de eerste vlucht (van de vier...) naar Guatamala! Dat duurde anderhalf uur, daar moesten we weer 3 uur wachten... We hadden het erg gezellig, lekker foto´s maken, beetje rondwandelen, muziek luisteren, kletsen, lezen... En toen weer met het vliegtuig naar Costa Rica, duurde ook anderhalf uur.... Ging snel voorbij, dankzij Leonie, die heerlijk kletste! :-) Op het vliegvel van Costa Rica hebben we krap een uur gewacht (wederom foto´s gemaakt en met de nintendo gespeeld...) Vervolgens, jawel, stapten we weer op het vliegtuig, ditmaal naar Peru (Lima!) Deze vlucht duurde wat langer, kan me alleen niet meer herinneren hoe lang...de tijdzones overal, verwarren me ook trouwens, haha! In Peru aangekomen, moesten we door de beveiliging, konden nog bekijken welke gevaarlijke spullen sommigen reizigers hadden meegenomen (een hele verzameling in een grote glazen bak, foto volgt ooit nog...) Op het vliegveld nog effe lekker typische Peruaanse winkeltjes bekeken en kleren uiteraard! (Lacoste!!) En toen konden we eindelijk op het vliegtuig naar Rio de Janeiro stappen.... Deze vlucht duurde wat langer.... Hier kregen we ook voor de tweede keer diner(!), maar lekker was het niet, ben echt niet gecharmeerd van het vliegtuigvoedsel... Maar ja, je moet toch wat, gezien het feit dat er niks anders was/is gedurende de dag/nacht... Geen idee hoe laat we aan kwamen in Rio, ben nog steeds in de war met alle tijden....was onmogelijk om constant m´n horloge aan te passen... We moesten door de douane... Ongelooflijk hoe makkelijk het bij Leonie en mij ging...effe kijkje in ons paspoort en de ingevulde papiertjes die we kregen in het vliegtuig, en hoppa, een stempel! Bij de Amerikanen/Mexicanen/Canadees, moest Chris hiervoor speciaal naar Mexstad voor een visum, daar deed hij een week over....en bij mij en Leonie was het een kwestie van een minuut....
Helemaal in de kreukels van vermoeidheid en onze zware backpack (alles was compleet aangekomen!) gingen we eerst aan God vragen of we in Rio voor die dag (het was ergens in de ochtend.... 4 of 5 uur?) of dat we direct naar Belo moesten... Iedereen zei (namens God natuurlijk :-p ) dat we door moesten naar Belo, we zijn doorzetters immers....en dat zijn we!!! Na wat gevraag en geregel, werden we in een taxi gepropt... Ik samen met Angela en Abel...beetje verbaasd, niet wetende waar de taxichauffeur ons af zou zetten.....dat werd het busstation..... Gelukkig arriveerden de andere 4 van onze groep ook en kon Chris de bustickets naar Belo regelen... Op het busstation hebben we 2,5 uur gewacht... Sommigen konden hun ogen niet openhouden, al liggende op de backpacks op de grond... En vriendelijke politieagent hield in de gaten of ze wel wakker bleven, want slapen op het station was niet toegestaan (ivm dakloze mensen...) En dan eindelijk, om acht uur konden we op de bus stappen naar Belo.... Iedereen heeft tijdens deze acht uur durende reis geslapen.... Mijn ogen waren echt te zwaar om de prachtige natuur, (echt mooi!!!) de bergen en andere bijzondere dingen, te bewonderen..... Voor mijn gevoel ging de reis snel... Was wel ontzettend bang dat mijn hoofd pijn ging doen en mijn maag raar ging doen...maar Godzijdank kwam ik redelijk opgewekt en een beetje uitgeslapen in Belo aan.... Ook daar hebben we zo´n twee uur gewacht (communicatie met de basis was niet opperbest...haha!) Eindelijk, na gezellig geklets, zingen, lezen, slapen en chips eten, vroeg een dame aan ons of wij van JMeO waren (schrijf alles effe net iets anders, vanwege onze ´beroemdheid´.) Opnieuw werden we in taxi´s gepropt, na een reisje van 15 min, kwamen we dan eindelijk op de basis aan!

Hier mochten we onze kamers bewonderen, kregen we lekkere brood met jam en koffie...daarna lekker douchen en om 7 uur ben ik gaan slapen....gek genoeg werd ik die nacht wakker en was dan ook vier uur wakker gebleven....)
De basis staat bovenop een heuvel, met een prachtig uitzicht over Belo... Overal hoor je geluiden van kinderen, mensen, honden, auto´s enz... En ik geloof dat we ook midden in een sloppenwijk zitten... Foto´s maken is niet toegestaan vanaf de basis, want als een drugsdealer ziet dat je en foto maakt, kan hij je camera innemen.... Verder zitten hier op de basis veel Nederlanders... Leonie en ik kunnen niet meer zo vrijuit praten over privézaakjes (zoals: ik moet onwijs nodig plassen, of ik zit al drie dagen verstopt of ik vind het eten smerig! tot nu toe is het eten trouwens heerlijk hoor maar tis bij wijze van....) En er lopen ook twee grappige grote honden rond, eentje is nog een beetje puppy, met de daarbijbehorende enthousiasme en onhandigheid.... We zijn dikke maatjes geworden, haha!

Vanmorgen werden we wakker en kregen we te horen dat we mondkapjes moesten dragen...iedereen moest mondkapjes dragen... Het was een beetje een rustdag, heerlijk! Gezellig met elkaar gegeten, koffie gedronken, snack met frisdrank gehad (eindelijk....hier denken ze daar gelukkig wel aan, in tegenstelling tot waar we vandaan kwamen!) En ´s middags kwam er een mevrouw van de overheid langs om alles na te checken, en eindelijk werden we verlost van het nare mondkapje!!! De hele basis had meegeluisterd en was zeer verheugd!
Vanavond hebben we fijn met ons team Madagaskar 2 gekeken, ze hadden cake voor ons gebakken en een jongeman kwam cocosmelk brengen voor ons.... Er word goed voor ons gezorgd... We mogen de komende tijd trouwens niet van de basis af, ivm mogelijke besmettingsgevaar...ja, want je weet maar nooit.... Nogmaals, dit is allemaal uit preventie, we zijn allemaal ok!!

Als ik terugkijk naar de reis die zeker 72 uur duurde, vind ik dat we het als team geweldig hebben gedaan... Vrijwel niemand klaagde en iedereen was, ondanks de vermoeidheid en hoofdpijn, vrolijk! We hebben een übergezellige team! Ik weet zeker dat ons team zo heeft moeten zijn, allemaal echte koppige doorzetters, met een groot doel voor ogen, dat, hoe dan ook, gehaald moet worden! Zelf nu we ´opgesloten´ zitten op de basis, lukt het ons nog om mensen te bereiken met het evangelie.... We komen iig in de kranten te staan, met de naam van de basis.... We hebben nu al veel avontuur achter de rug, ik weet zeker dat er nog heel wat op ons staat te wachten! Ik kan niet zeggen hoe de komende dagen eruit zullen gaan zien, niks is zeker, alleen dat we mogen eten en slapen, haha! Ik ben verder wel heel benieuwd hoe het met de andere teams gaat... Van het Mexicoteam heb ik begrepen dat ze ergens op 2 uur afstand (per auto dus) van Mexstad verwijderd zijn en daar praktisch aan de gang gaan, ze zijn buiten de gevarenzone... Van het Chinateam weet ik helemaal niks.... Zal zo eens kijken of ik ergens info kan vinden....

Heb nog zoooooveel te vertellen, heb leuke foto´s gemaakt, van elk land iig één, altijd leuk om te laten zien in welk land ik geweest ben, al was het maar voor minstens een uurtje....ik ben er geweest! De foto´s, incl. de mondkapjesgroepsfoto, hoop ik gauw te kunnen plaatsen...er is een kans dat het niet mag, vanwege alle publiciteitsdingen..... De communicatie is hier dan ook bijzonder, van het Nederlands of Portugees naar het Engels, dan weer naar het Spaans, snel gaat het allemaal niet en het is soms best verwarrend... Maar goed, tot zover een berichtje van de GEZONDE Marleen! (die zojuist de -momenteel- gevaarlijkste stad, achter zich heeft gelaten!) I´m a surviver! :-)

Veel liefsss!

Op het vliegveld!

2009-04-26T13:58:00.002+02:00

Ben veilig in Mexcity aangekomen. Ben flink beroerd geweest van de reis tot overgeven aan toe. Ben weer helemaal in orde. Zit nu, na de nacht doorgebracht te hebben bij vrienden van onze staf, te wachten tot we mogen boarden. Iedereen incl. mij draagt een mondkapje. De griepepidemie schijnt het ergste gevaarlijke toestand sinds zo'n 25 jaar te zijn. Maar geen zorgen, alles gaat prima! Ik ga boarden! ( fijn zo'n Ipod!) Veel liefs Marleen!

De 'laatste' Mexico-lesfase-update!

2009-04-22T23:50:00.029+02:00

De foto's van afgelopen weken!

(eindelijk!)

Op verzoek van Otnielle, speciaal voor tante Coby!

Zo bruin ben (was) ik!

Het drukke strand op zondag....

Uit eten bij Pollo Loco....

Weekendduties....

Eten opscheppen!

Onze straat!

Rechts is onze basis...

Een zijstraat van onze straat...

Old Mazatlan, oftewel Plaza Machado...

Nog steeds Plaza Machado..

Één van mijn favo-plekjes in deze stad!

Nog steeds....

Het theater...tegenover...

....het favoriete plekje waar Fieke en ik graag koffiedrinken onder het genot van een fijne brownie....

Onze laatste dag van de lesfase!
Hier hebben we een soort van afscheidsfeestje van Sofia!

Samen met Francia, een meisje dat geregeld op de basis komt voor de gezelligheid!

Sofia and i! :-)

Me&Remy!

Onderweg naar het vliegveld...hier springen ze voor je auto (als je stilstaat natuurlijk!) en gaan ze je ramen schoonmaken, voor een paar pessos uiteraard!

Zo gaat het er bij ons aan toe tijdens een feest... (tijdens deze avond werden we uitgezegend!)
Dit is overigens de zoon van de basisleider....tsja...

Mon, Amelia and me!

Toet!

Het uitzegenen van het China-team!

Zo, na een dikke uur bezig geweest te zijn met de foto's+commentaar plaatsen, is het nu effe tijd voor een update!

Afgelopen week zijn er veel dingen gebeurd! Allereerst hadden we onze laatste lesweek, we hadden een hele goede, gezellige, tactische, humoristische spreker, Oscar. De eerste (en laatste) Mexicaanse spreker die we hadden. De ene keer sprak hij Engels en dan weer Spaans... Grappig!
Vrijdag, onze laatste lesdag, was het een bijzondere drukke dag! 's Ochtends les, daarna de laatste keer European Freedomclub met Sofia, daarna lunch-clean-up, daarna had ik een koffie-afspraak met Fieke in Plaza Machado, toen rennen voor het avondeten (te laat) en hadden we graduation van de WISE-school en toen gingen we met onze groep op stap naar Plaza Machado (ja, nog een keer) om in Sofia's stijl afscheid van elkaar te nemen! Het was een onvergetelijke dag! Oh, en ik droeg ook een jurk, sinds tijden!!!

Ik ben een beetje de logica van dagen kwijt, probeer alles zo chronologisch mogelijk op te schrijven...das moeilijk...
Het weekend was lekker rustig, heb geloof ik niet echt iets gedaan, alleen maar, jawel, koffiegedronken in Plaza Machado met Leonie....
Oh en Ot, Fiek en ik hebben Sofia nog weggebracht naar het vliegveld... Ineens ging de Mexicaanse wereld voor me open....wat een bijzonder landschap (buiten Mazatlan). Heel veel heuvels, of zijn het nou bergen? En echt van die krotjes en bedrijfjes aan de kant van de weg....zelfs een Coca Cola- en Pepsifabriek(je). Was een leuke ervaring, kijk erg uit naar de busreis naar de grootste stad ter wereld, Mexico-City!!
Maandag hadden we 'outreach'les, Harmony 'waarschuwde' ons voor de moeilijke dingen gedurende de outreach....nou ja, dit hele half jaar is voor mij al een outreach.... Ook had ik maandag mijn laatste 1-1 gesprek, erg gezellig! Verder nog naar Soriana's geweest om een backpack voor Brazil te halen! De rest van de avond kan ik me niet meer herinneren... (oja, evaluatieformulieren voor de lesfase invullen!)
Dinsdag, euh, dat was gisteren....hadden we opnieuw een outreachles en intercession, 's middags mocht het Brazilteam lekker aan de afwas samen met Peter, een jongeman die op outreach was op deze basis en het zo gezellig vond en nog voor een ruime week teruggekomen was.... De afwas ging lekker snel! Ik geloof dat er gistermiddag ook niet veel uit m'n handen was gekomen, oja! Ik heb een leuke film (Beauty and the Beast!) gekeken! Thnxxx Eef en Erik voor het opsturen van de USB-Stick, super!!! Gisteravond hadden we weer een soort van feest, we werden uitgezegend... De tafels waren mooi gedekt en er was eten bereid dat Mexicaans, Braziliaans en Chinees was, heel origineel! Na het eten nog effe gewandeld met Fiek en Ot en daarna nog lekker een filmpje op m'n bedje gekeken!

Vanmorgen moest ik er al weer op tijd uit, tidytime! Na tidytime kwam ik weer op de kamer en vernam dat de stress degelijk was toegeslagen onder de China-luitjes.... Ik heb geloof ik nog nooit zoveel troep bij elkaar gezien! Ongelooflijk! Heb de dames flink aangespoord om op te schieten en vooral niet vergeten schoon te maken (zie het niet zo zitten om nog alles met Leonie en Angela schoon te maken.....) Maar ja, er waren maar 2 dames die mij hadden meegeholpen....snap het niet helemaal.... Anywayz, we hadden nog een outreachmeeting, doelen gesteld en toen de China-gangers uitgezwaaid!

En nu is het vrij stil op de basis... Angela en ik zijn naar beneden verhuisd, en we hebben zeeën van ruimte!!!
Ga zo mijn was bij de laundry ophalen en schuif het gelijk in m'n backpack....zit al mooi opgevouwen, heb alleen wat schone sokken nodig... Zo meteen vertrek het Mexico-Cityteam, wordt nog rustiger dus! En na het eten mag mijn team weer gaan afwassen, voor voorlopig hopelijk de laatste keer!

Hmmzzz, bekijk nu m'n paklijst en zie dat ik regenkleding mee moet nemen :- We zullen wel zien wat happens.....
Heb morgen lekker vrij, vrijdag ook wel, we vertrekken 's avonds om elf uur, nog twee hele dagen te gaan dus! Kan ik fijn uitrusten, want de reis gaat pittig worden! We vertrekken hier 's avonds laat (als het goed is, de tickets voor de bus worden nu geboekt en opgehaald). De reis duurt 16 uur, we komen op zaterdag aan, waar we de dag verder door gaan brengen en 's avonds vertrekken we naar het vliegveld, waar we weer 9 uur wachten op ons vliegtuig...... We vliegen eerst naar ??? dan naar Puerto Rico, dan naar Peru en dan naar Rio de Janeiro....
Ben zo blij dat het nu eindelijk echt gaat gebeuren, het leven hier op de basis begint een beetje eentonig te worden, hoe gezellig het ook is!

Nog één bijzonder weetje...bijna alle meiden van mijn groep zijn aangekomen in gewicht....en ik ben weer eens afgevallen, 5 kilo om precies te zijn....en toch vreet ik als een malle! (liquado's en escamocha especial, ja da's gezond, drink groene thee, eet naturel chips, magnumchocola, kinderbueno, pizza, granola pops, reeses en tic tacs...buiten het gewone eten om...ongelooflijk!)
Ooh en ik voel me weer op en top gezond!!! Kan nog wel slapen, alsof m'n leven er vanaf hangt, maar dat kan ik altijd wel, haha!

Maarehh, ik maak weer een eind aan m'n stukje.... Moet nog een aantal dingetjes doen en dan naar de laundry rennen, voordat ie dicht gaat....
Ik weet niet wanneer ik weer een update kan plaatsen... Voor voorlopig is dit de laatste... 10 juni komen we weer terug, dan zal ik zeker weten uitgebreid verslag en foto's plaatsen!

-xxx-

Kleine dingetjes over het leven in Mazatlan!

2009-04-10T18:47:00.002+02:00

Eigenlijk heb ik niet bijzonder veel te vermelden.... Het leven gaat zo z'n gangetje hier...
We zitten nu in de week van Semana Santa, en zoals ik al eerder vermeldde, het is allesbehalve heilig.... Gisteravond zijn we met een beste groep naar de Golden Zone geweest (een gebied met winkels, hotels en restaurants) en binnen vijf minuten hadden we een gesprek met dronken mariniers.... Gek genoeg spraken ze ons aan, omdat ze mij en Fieke hoorden praten, en jawel, ze vroegen of we soms uit Duitsland kwamen.... Niet lelijk bedoeld hoor, maar ik vind Duits toch zo lelijk klinken, dat ik me haast beledigd voel dat ze denken dat we Duits praten...haha.... Nou ja, we hebben -ondanks dat ze dronken waren- toch een leuk gesprek kunnen voeren... Onze held Jared, had het geloof ik alleen wel op z'n hart om ons op een afstandje gade te slaan.... Buiten zijn rare fratsen om, is het best een scheetje, haha!
Deze week vergezellen een stuk of 20 jeugdige lieden van de plaatselijke kerkjes ons op de basis, ze werken mee met Semana Santa. Dat zorgt natuurlijk voor een gezellige drukte! Van het zwembad wordt dus ook volop gebruik gemaakt.... Voor de rijke Europeanen blijft het raar dat er geregeld een Mexicaantje van de verdrinkingsdood gered moet worden.... In Nederland wordt bij wijze van spreke al gelijk een ambulance gebeld als zo'n incident zich voordoet... Hier trekt met rustig effe aan het armpje van de drenkeling en gaat het feest, na wat gehoest en geproest, in het zwembad gewoon door.
Ik had nog meer typische dingen over Mexico, maar ben het telkens als ik wil schrijven, vergeten wat het nou ook alweer was...
Er zijn zeker dingen waaraan ik moet wennen als ik thuis kom.... Niet meer midden op de weg lopen, wc-papier in de wc gooien en niet meer in het prullenbakje, voor water hoef je niet helemaal naar beneden te lopen, maar kan je GEWOON uit de kraan drinken, voor een taxi moet je 20 euro betalen, ipv 2 euro (als je in je eentje gaat...als je in een groep gaat, betaal je ong 50 cent...) Bovendien zal het wel weer errug stil zijn op straat, geen sirenes (of het nou een ongelukje, een ongeduldige agent of een optocht is...) de hele dag, geen piepjes van taxichauffeurs, die je uitnodigen om in zijn taxi te stappen, of die je gewoon een lekker ding vindt... Oh, en geen nastarende ogen van vieze Mexicaantjes.... De blanke dames blijken veel aantrekkingskracht op deze heren te hebben... En dan nog niet te spreken over flora en fauna... De palmboompjes, palmbomen, mooie bloemetjes, rare vogelgeluidjes, dooie honden, lizzards (joekels van hagedissen die hier op de basis wonen), kakkerlakken, zwijgende, maar prikkende muggen en bloeddorstige spinnetjes.... Het heeft allemaal zo z'n charmes, dat Mexicaanse....
En nu op naar Brazilië... OMG, wat gaat dat een uitdaging worden....
Afgelopen maandag hadden we weer een outreachmeeting, waarin we de meeste tijd hebben besteed aan het bidden voor de jungle.... Wánt, het geval was, het zou minstens 4 á 5 dagen kosten om van Belo Horizonte naar het Amazonegebied te reizen, en Chris, de smiecht, vroeg zich af of we wel moesten gaan, of God het wel wou... Nou ja, wij bidden dus, offeh, zij bidden....want ik, met m'n nuchtere kop, vroeg me af waarom we niet moesten gaan en waarom we niet met een vliegtuig gingen als het zo'n onderneming was, en we hadden toch ook gratis malariapillen gehad.... Dat was vast God die tegen me sprak... Want na één gebed, moest er nog maar eens gebeden worden, want ja, het was nog niet duidelijk.... En na het tweede gebed, toen iedereen zei dat we moesten gaan, kwam Chris met het nieuws dat hij goedkope vliegtickets kon kopen van Belo Horizonte naar het Amazonegebied.... Het zal wel een test of zo geweest zijn, of we 4 of 5 dagen reizen in een busje wel zagen zitten, omdat we ook nog een aantal dagen in de jungle moeten gaan overleven... We gaan dus echt de jungle in, vanaf het vliegveld of daar ergens in de buurt, gaan we met een bootje over een één of andere rivier (bruin of zwart?? er waren er twee...) en zo varen we naar een YWAM-basis of naar een stam in de jungle...geen idee hoe het precies zit, daar komen we nog wel achter....
We vertrekken vanaf Mexico-City de 24ste naar Brazilië, ik denk dat we de 20ste of 21ste uit Mazatlan vertrekken, we gaan namelijk met de bus naar Mexico-City en verblijven daar twee dagen... Hopelijk slapen we dan in een fijn en schoon hotel, waar ik me effe weer lekker schoon kan voelen....want het schone is hier op de basis, onze slaapkamer, ver, heeeeel ver te zoeken... Ben ook wel weer toe aan wat luxe, wat comfort....

Verder heerst er hier in Mazatlan, o.a. op de basis, buiktyfus... Sommigen zijn flink ziek, zie je hele dagen niet... De Dutchies en ons Zweedje hebben ook een virusje onder de leden, lamlendig, hoofdpijn, sommigen maagklachten en slapen, slapen, slapen en slapen.... Dinsdag en woensdag heb ik -dit is niet overdreven- zo'n 7 uur overdag geslapen, en dan 's nachts ook prima geslapen! Heb al enkele weken last van hoofdpijn en vermoeidheid, maar afgelopen dagen was het vrij heftig, maar goed, geestelijk gezien voel ik me toppie en daar gaat het om! Zit bijna de hele week boven, leef op cornflakes met melk en slaap dus veel. Van Semana Santa maak ik dus niet zo heel veel mee, heb gister dus ook de knoop doorgehakt en ben 's avonds mee naar de Golden Zone geweest, omdat ik, bij thuiskomst, zo weer m'n bed in kan. Dat bleek een hele goeie beslissing geweest te zijn! Vanavond ga ik weer! :-)
Voor de ongerusten, buiktyfus hebben we niet hoor, zal wel een Europeaanse niet-genoeg-weerstand-hebbende-virusje (geweest) zijn.. Miss Sweden logeert momenteel trouwens bij vrienden van haar in Mazatlan, de geluksvogel!
Heb wel overwogen om naar de dokter te gaan, maar wat kan die gast doen tegen een virusje, dan behalve advies geven? Pillen, zalfjes, druppels en poedertjes geven ze hier op recept, alsof het gratis is...zoveel.... Het schijnt iets typisch Noord-Amerikaans te zijn, medicijnen innemen.... Dat mijn moeder me wel eens adviseert om een pil tegen de hoofdpijn in te nemen, is oké, maar zoveel als ze je het hier adviseren....je komt bij wijze van spreke haast verslaafd thuis, als je hun advies opvolgt....zij het niet vergiftigd....

Het weekend staat ook weer voor de deur, heb afgelopen weekend zoveel liggen zonnen, dat ik haast zwart zie (jaja, heb bewijsmateriaal, maar weinig zin om het nu te plaatsen!), peins er nu over om dit weekend op de basis te blijven... M'n benen jeuken als een malle, zo eigenwijs als ik ben, breng ik een aantal uurtjes door in de zon en 'vergeet' maar effe dat ik zonne-allergie heb....met als gevolg, twee dagen later kapotgekrabte benen... Tsja, wie mooi wilt zijn, moet pijn lijden, zegt men.... Haha! Nou ja, bruine benen met littekens en muggen- en spinnenbeten, heeft ook wel zo z'n charmes.... M'n haar wordt ook steeds en steeds blonder, m'n pony is haast wit (nee geen grijs!). Ben benieuwd hoe het met het weer in Brazilië gaat... M'n Ipod geeft temperaturen aan van 35 graden in Belo Horizonte, en geregeld een onweersbuitje...hoezo tropisch???

Ons outreachteam is ook al druk met het oefenen van dramastukjes... We hebben één echte dramastuk, een vrij bekende, al weet ik de naam niet... Het gaat over dat God de wereld en de mens schiep, dat de mens zondigd en dat Jezus dan aan het kruis sterft.... Pas na twee weken oefenen, werd het mij duidelijk dat ik de dood was....alsof ze dat niet effe eerder konden vertellen, haha! Ik moest zo dood en gevaarlijk mogelijk kijken, dat lukte niet zo...wat bleek, degene die de boel telkens beoordeelde, oordeelde mij op mijn schattige 'I am sweet' Bambishirtje.... Na die ontdekking, deed ik het fantastisch uiteraard.... Zo uiteenlopend als mijn karakter kan zijn, zijn ook mijn rollen in de dramastukjes.... Ons volgende, een heeeel wat onschuldigere dramastuk het Kaplink! (zeg het woord kaplink en denk aan iets wat valt oid, het is een geluidje!) Het dramastuk gaat over een uitvinder, die iets moois maakt (elk onderdeel is een persoon uit ons groep) en elk onderdeel maakt een geluid in combinatie met een actie... Iedereen heeft iets 'groots' en Kaplink is wat kleiner....ik ben dus Kaplink en moet met mijn vinger op en neer en 'kaplink' zeggen.... Dan gaat de uitvinder effe weg en vraagt de kinderen om zjin machine in de gaten te houden.... Elk onderdeel roept, nadat de uitvinder pleite is, dat ie zooo belangrijk is en Kaplink vraagt oftie ook belangrijk is, dat vindt men dus niet en heeel droef gaat kaplink weg.... De uitvinder komt terug en zet de machine weer aan, die vastloopt en rare geluiden maakt (zooo grappig!) Nadat de uitvinder de ontdekking heeft gedaan dat Kaplink weg was gestuurd, roept ie Kaplink terug en laat zien dat ie wel degelijk belangrijk is.... En de machine doet het weer fantastisch!
Wat een verschil, de dood spelen en Kaplink....hoe verzinnen ze het?? :-) Wel een eer hoor, om twee hoofdrollen te spelen....

Maarreeeeehh, ik denk dat ik weer ga, er hangt een walgelijke pislucht in de kamer, denk dat ik de wc maar effe ga boenen.....meiden kunnen toch zoooo ongelooflijk smerig zijn....zo ranzig! Ik ga effe actie ondernemen!

-Mama, kom je nog es op skype??????-
-Mirjam, jij ook???-

-xxx-

Aftellen....

2009-04-03T20:28:00.016+02:00

Drama's oefenen!

Spannùùùnd!

De wachtkamer...

De dames wouden wel effe op de foto...

De prik tegen gele koorts...

Chris 'regelt' het wel even...
(dit was overigens in een andere vaccinatiecentrum...)

De dutchy's, wachten op de prik!

Pepermuntjes van het vaccinatiecentrum...

De prikken die ik in de loop der tijd verzameld heb....

Prikje tegen buiktyfus....

Skypen met moeke!

Simson&Marleen!

Simson in actie...

De tijd begint ineens te 'vliegen', alles gaat plotseling zo snel...
Vandaag is de deadline voor het geld voor de outreach... Gister hebben een aantal beste donaties in ontvangst mogen nemen... Mon, die in principe naar China gaat(ging?) heeft haar geld voor de outreach aan twee medestudenten gegeven, in totaal 3000 dollar... Nu heeft ze eigenlijk niks en ze heeft nog een paar uurtjes om zo'n 4000 dollar bij elkaar te krijgen....
Verder zijn er nog anderen, onder andere de staf van mijn outreach, die nog niet alles hebben.... Spannend dus...

Hier gaat alles verder lekker z'n gangetje... Beetje rare lesweek, we hadden twee sprekers, de leider van de sept-dts en onze dts-leider Josh. Vandaag hebben we geen les, de breezeway wordt geschilderd door de studenten van onze school. Ben helaas niet van de partij, m'n spieren zitten muurvast, wat behoorlijke hoofdpijn veroorzaakt... Was van plan om naar de dokter te gaan, maar een fysiotherapeut lijkt me verstandiger, maar niemand die weet of hier een fysio ergens in de buurt is.... Nou ja, het weekend staat voor de deur, morgen lekker warm en bruin worden in het zonnetje en fijn zwemmen, hopelijk helpt dat een beetje tegen mijn stijve spieren...
Vorige week vrijdag hebben we de inentingen gehaald... Wat een onderneming was dat zeg! Eerst bij het ene gebouw, prikje gekregen tegen gele koorts en malariapillen (gratis!) en daarna naar een andere vaccinatiecentrum, ietsje verderop, een prik tegen buiktyfus... Grappig om te zien hoe het er in zo'n land als Mexico aan toe gaat, een heel verschil met Nederland...en ook heel wat goedkoper! Gelukkig zaten de kosten voor m'n prikjes fijn bij m'n outreach inbegrepen!

De voorbereidingen voor Brazilië zijn nu in volle gang, de tickets zijn geboekt, de prikken zijn gehaald, de drama's worden hard geoefend en er wordt ook hard gewerkt aan de contacten. Het plan is dat we met de bus naar Mexico-City gaan, daar twee dagen verblijven en dan op het vliegtuig naar Rio de Janeiro stappen. Daar blijven we denk ik twee weken, dan vliegen we naar Belo Horizonte, daar blijven we denk ik ook twee weken, dan gaan we weer terug naar Rio, want onze 'outreachpastor' (een staf van de basis) komt ons dan bezoeken (leuk baantje!) en dan gaan we naar het Amazonegebied, fijn de jungle in en hopelijk ook naar Colombia! En dan weer terug naar Mexico... Heb onwijs veel zin in de outreach, vind de jungle wel spannend, heb echt geen idee wat me te wachten staat....

Het leven gaat hier verder ook gewoon door, best een volle week gehad, 's avonds les gehad, meetingen en dat soort dingetjes. Gister zouden we eigenlijk de Nederlandse' 1 aprilgrap doen (lukte niet op 1 april...) maar omdat er belangrijke meneren van de belasstingdienst ofzo kwamen, konden we onze echte Dutchy games niet doen...
Alles werkt tot nu toe nog redelijk, we hebben water, soms warm, soms koud. De wc had het weer eens begeven, net nadat ik m'n stukje vorige week had geschreven...., de muggen komen ons 's nachts tegenworodig bezoeken, er is opnieuw een dode hond gesignaleerd achter de basis. Van het zwembad wordt volop gebruik gemaakt, al ben ik niet meer van de partij, sinds ik heb gehoord dat er prikkende beestjes in het water zitten...
Heb geloof ik verder geen interessante nieuwtjes...
Ga nog effe lekker tukken denk ik!

-xxx-

Effe een updateje...

2009-03-26T16:49:00.016+01:00

Engagementparty!

Vooruit dan maar...een foto van de regen!

Saampjes film kijken!

Koffie drinken in het centrum!

Remy, Marleen en Stevo (spreker van afgelopen week, en basisleider Newcastle.)

Met Carmen, onze kokkin, die er goed op let of iedereen wel heeft gegeten! :-) Want anders....

Achterin de truck!

Het lunch-clean-up-team!
Mon-Amy-Marleen

Het leukste team ever!

Created by Marleen herself!

Het is alweer anderhalve week geleden dat ik heb geschreven, wordt weer hoog tijd om wat te schrijven! Enneh, meelezers, wel blijven reageren hoor! Dat vind ik zo leuk! :-) Dan weet ik tenminste voor wie ik schrijf!
Maar goed, ik zal proberen om alles binnen een half uur op te schrijven en tegelijkertijd foto's te plaatsen....(is niet gelukt....heb na het schoonmaken van de lunch de rest geschreven...)

Het is vandaag alweer donderdag, we hebben na deze week nog twee weken les en tussendoor nog een week Semana Santa, dat betekent Heilige week, maar in de praktijk is het allesbehalve heilig.... Het draait om feesten en vooral seks en dat soort shit. Het is te vergelijken met carnaval, maar dan veel chaotischer en heftiger... Ben me benieuwd wat me te wachten staat!
Over drie weken begint de outreach, kan nog niet geloven dat ik over vier weken in Brazilië zit! Het staat vast dat we naar Rio de Janeiro, het Amazonegebied en Belo Horizonte gaan en met een beetje geluk gaan we Colombia ook nog bezoeken, we zitten namelijk in het Amazonegebied erg dichtbij de grens en er was een mogelijkheid om naar Colombia te gaan! :-)
Morgen gaan we de inentingen halen, heb een prik tegen buiktyfus (ja toch!) en gele koorts nodig, verder krijgen we denk ik ook malariapillen... We zullen zien... Gelukkig zit het bij de prijs voor de outreach inbegrepen!

Afgelopen week hadden we les over de Heilige Geest. De spreker was een hele sympathieke man uit Australië (in tegenstelling tot de spreker van die week daarvoor..) Het was een bijzondere week! Ik heb niet echt iets nieuws geleerd...maar toch was het boeiend! Het was niet elke dag op je stoel zitten en alleen maar luisteren. Soms gooiden we de stoelen aan de kant en gingen we wat praktischer aan de gang.

Deze week hebben het over relationships... Ik ben al vrij bekend met dit onderwerp, vanwege KK, ik had er dus ook geen hoge verwachtingen van.. Alle andere meisjes echter wel... Sommigen hadden al vanaf de eerste week naar deze week uitgekeken... Om heel eerlijk te zijn, vond ik het een beetje saai, op gisterochtend na, dat was wel erg boeiend, vooral de getuigenis van de spreekster... Tot aan woensdagavond hadden we 's ochtends en 's avonds les, heel vermoeidend om zoveel les te krijgen... Was woensdag tijdens het diner lekker op m'n bed in slaap gevallen, niemand die me effe wakker maakte voor de les, die na het diner plaatsvond... Nou ja, ik had er ook geen problemen mee... Toen ik verrast wakker werd, heb ik even overwogen om naar de les te gaan, maar ik wil hier 's avonds liever niet alleen over straat, bovendien heb ik dat ome Han en tante Ela ook beloofd. En zodoende hees ik me fijn in m'n pyjama, kroop fijn in bed onder schone lakens en ging fijn naar één van de luisterboeken luisteren die m'n zus me gaf...

Later, toen iedereen terug kwam van de les, bleek dat ik niet echt iets had gemist...het ging over communicatie, een onderwerp waar ik op school ook uitgebreid les over heb gehad!

Vanmorgen hadden we nog les en nu is voor mij het weekend begonnen! Vanavond alleen nog outreachmeeting!

Verder ontving ik eergister een pakketje van m'n ouders uit Nederland, ben er zoooo blij mee! En heb ik effe geluk dat niemand op mijn kamer drop lust!!!
Het kussentje slaapt voortreffelijk, zeker in combinatie met het kikkertje en het nieuwe laken!
De boekjes worden graag gelezen door de Dutchies en iedereen wil graag memorie spelen!

De sfeer in de groep is alweer stukken beter! Vorige week zondag hebben we met z'n allen gepraat over de toestand(en) tussen de dames. Het heeft effe geduurd, maar nu is alles weer ok!
Het is lang niet altijd even makkelijk... Ik wil de laatste tijd alleen maar slapen, dwz, op tijd slapen en tot acht uur 's ochtends slapen... De regel is dat het om elf uur stil moet zijn, dat wil nog wel aardig, maar voor de ochtenden (buiten het weekend om) zijn er geen tijden afgesproken..
En nu wil het zo zijn, dat er twee dames zijn, die zichzelf te dik vinden en zich hebben voorgenomen om 's ochtends om 6:30 te gaan spinnen... Om 6 uur gaat de wekker en dan begint de herrie.... Ook lastig als je effe ligt te tukken en ze maken veel lawaai (of ze vergeten je wakker te maken, haha!)

Verder begin ik mezelf hier aardig te leren kennen. Begin nu eindelijk wat van me af te bijten wanneer iemand over me begint te moederen (meisjes van 18 á 19...) en ik hoef niet altijd lief te zijn en altijd anderen het naar de zin proberen te maken. Ik mag misschien wat jonger lijken, maar ik BEN 24, de oudste van de groep. Ik wil niet arrogant zijn, maar sommige dames mogen dat best wel weten.. Dat bazige en betweterige gedoe begin ik nu een beetje zat te worden... Nu ga ik het eens mezelf naar de zin maken! :-) Soms best lastig als de Engels-sprekende dames makkelijker uit hun woorden kunnen komen dan ik, maar het lukt me wel hoor! Ik hoef alleen maar 'Listen to me!' te zeggen en boos te kijken, dat werkt tot nu toe wel aardig...

Ehhm....verder zijn er geloof ik geen nieuwtjes.. Alles werkt nog, we hebben (meestal) warm water, al heb ik gezien dat dit water ook niet bijster schoon is...soms is het bruin/geel..... Gister hadden we bezoek van een gekko, beneden huist er nog steeds een muis en eergister een kakkerlak... Internet doet het soms wel, soms niet en voel me nog altijd gezegend met de laundry!
Een luxe paradijs is het hier zeker niet, maar het kan erger, dat is de reden waarom ik niet ga klagen....gezien het feit we over enkele weken in de jungle moeten leven voor tien dagen.... Begin nu pas een beetje te beseffen dat het nog wel eens heel pittig kan gaan worden.. Geen idee wat we gaan eten, hoe en waar we gaan slapen, hoe we in de jungle gaan reizen (per boot of per voet??) Ik probeer mijn eetpatroon minimaal te houden, zodat het in de jungle wat makkelijker overleven wordt, als het eten uit insecten of zelfgeslachte geiten bestaat.... Bovendien kreeg een meisje uit m'n team tijdens de eerste meeting een beeld van blote mensen in de jungle en heb ik verhalen gehoord over een outreachteam die naar een naakte stam ging en daar inderdaad (na enige overpeinzingen) in naakte staat, deel namen aan de stam... Gelukkig hoeven wij dit niet, ik moet er niet aan denken om de heren uit ons team naakt te zien, nog mooier, een dramastuk in het naakt doen, hahaha! Ben zo benieuwd naar met welke ervaringen ik thuis kom.... Kijk enorm naar dat moment uit, tegelijkertijd geniet ik ook van het leven hier! Het is best dubbel eigenlijk... Maar ik weet dat het zo belangrijk is om te genieten van alles! Begin me nu ook te oriënteren op wat ik na de DTS ga doen, eerst werken uiteraard, maar wat daarna? Ik wil nog altijd dolgraag naar Perth en daar de Birth Attendant School doen, ook heb ik nagedacht om PCYM (de school die je nodig hebt om op te starten) te gaan doen, heb me nu bedacht om eerst maar met de basisleider hierover te gaan praten, eens zien of hij het ziet zitten om KK naar Mazatlan te halen... Mocht dit gaan gebeuren, betekent het wel dat ik minstens voor vier jaar in Mazatlan zit, en daar heb ik misschien nog wel de grootste moeite mee.....als ik een half jaar al lang vind... Verder wil ik me ook oriënteren op wat er nog meer binnen YWAM is.... Er zijn zoveel mogelijkheden!

Heb nog drie maanden de tijd om na te denken, eventueel om na te denken als ik weer aan het werk ben... Heel zeker is, dat ik niet in Nederland wil blijven, vanaf mijn vijftiende huist er een zendeling in mij die verder wil dan Nederland...

Maarehhhmm, ik denk dat ik effe een tukkie ga doen, heb een zere nek, geen flauw idee waar het vandaan komt...tocht, verkeerd gelegen, veel in dezelfde houding gezetten....whatever! Ga lekker effe chillen met m'n Ipodje op! Het leven is mooi zo!
Oh nog effe, heb ein-de-lijk m'n fotoboek klaar en besteld bij Mediamarkt.. Had nog een bon van de Mediamarkt die ik kreeg bij m'n camera... Heb 'm naar Zwolle laten sturen, dus m'n zus en haar vriend hebben de eer om 'm als eerst te bekijken! :-) Persoonlijk vind ik 'm erg mooi geworden, ben benieuwd hoe ie eruit ziet als een boek!

Maar goed, deze jongedame gaat een siësta houden!

-xxx-

Enneh, vooral lezers van blogspot, niet vergeten hè, om een reactie achter te laten! :-)

De tel kwijt....in welke week zitten we??

2009-03-15T22:48:00.006+01:00

Helaas voor jullie, maar ditmaal geen foto's..... Ik heb simpelweg geen foto's gemaakt afgelopen week... Alleen van de regen, maar voor jullie Nederlanders zal dat op z'n minst een troost zijn, en verder allesbehalve interesting.....omdat jullie vast ook wel eens wat anders willen zien dan regen....

Afgelopen week was dan ook niet heel bijzonder, behalve dan, dat de spreker, een zeer belangrijke man van YWAM (iets dergelijks als directeur van alle basissen in Australië en Azië) uit Australië.... Joost mag weten waarom hij zo belangrijk schijnt te zijn, ik snap het niet, ik snapte nix van de afgelopen week... Hij mompelde, was slecht verstaanbaar, ook door z'n accent... De lesstof was niet makkelijk om te volgen en zijn gevoel voor humor, deed ons allemaal huiveren... (errug bot kon hij zijn...). Niet alleen voor de Dutchy's, Frenchie, Miss Sweden en de vertaalster was hij moeilijk te volgen, ook voor onze geliefde Amerikanen, Canadezen en Zuid-Afrikaanse/Engelse dame was het moeilijk om op te letten en hem te volgen.... Het thema was trouwens the fear of the Lord... Nu spendeer ik mijn weekend aan dit onderwerp, om het toch niet te beschouwen als een mysterieus onderwerp... Tot zover is het nog aardig mysterieus, een onderwerp dat toch meer inhoud heeft dan het woordje fear of vrees... Heel interessant!

Voor de rest weinig nieuws onder de zon... Regen, dat was hetgeen wat gisteren grote indruk op me maakte.... Het geluid, de geur, het gevoel van de druppels.... De eerste dag in mijn leven dat ik blij was.... Nu blijkt hoe typisch Nederlanders reageren op dit fenomeen... Allemaal in onze 'huispakkies' gehezen, brachten we de dag door... Gewoon gezellig maken, weer een beetje het gevoel Nederland in je buurt te hebben... En nog regent het zo nu en dan, vannacht een plensbui, waardoor ik ontwaakte (dacht dat er eerst een muis op de kamer liep....die huist namelijk op de benedenverdieping van onze kamers). Maar het bleek dus een beste regenbui te zijn, kort, maar krachtig...

Afgelopen vrijdag vond de diploma-uitreiking van de september-DTS plaats, weer een stapje dichterbij naar 'onze' diploma-uitreiking! Nog drie maandjes.... Eerlijk waar, ik kijk er een beetje stiekem toch wel naar uit om weer richting Nederland te vliegen... Weer fijn lekker vette patat van de cafetaria eten, dropjes enz.... Tijdens de diploma-uitreiking heb ik gezellig gekletst met twee Nederlands-Amerikaanse ouders van een jongeman die net gediplomeerd was... Leuk hoor, om effe die typische Nederlandse dingetjes ter sprake te brengen.. En de moeder wou mij met Otnielle op de foto zetten... Ot, die aan het praten was met iemand, voelde er niet veel voor, heb haar effe gewaarschuwd dat ze vooral niet moet klagen, want de mevrouw verstond Nederlands... Haha! :-)

Ehhm...effe nadenken... Nou ja, het wordt dus weer lekker rustig op de basis... De studenten van de september-DTS vertrekken langzaam bij beetje, er staat een bruiloft op de planning voor volgende week, dus enkele familieleden logeren hier op de basis, gelukkig niet zo luidruchtig als de studenten van de sept-dts.... Internet werkt ook weer ietsje beter, wat sneller en wat meer verbinding... Het blijft een bijzonder leven met de tien meiden, wel gezellig uiteraard! De mannen hier in de buurt blijven raar.... Zo was laatst een medestudente een foto aan het maken van de pelikanen hier, een vriendelijke (dronken) visser kwam naar haar toe, liet een vis zien en gooide die in de lucht, zodat ze mooie foto's van de vogels kon maken.....en vroeg haar uiteindelijk om geld..... Geregeld krijgen we op de basis bezoek van een avontuurlijke roodharige jongeman uit Amerika, met een hond, een banjo en een hoedje op... De naïeveling had zijn grote backpack achter de prullenbakken gezet, in de veronderstelling dat ie daar wel veilig stond... Dus niet... Er zijn hier een aantal wat zwervers, die zo nu en dan ook honger hebben en in de vuilnisbakken lopen te vissen... Natuurlijk was er een zwerver die zijn oogje liet vallen op de grote tas met slaapzak en weet ik veel wat nog meer... De avontuurlijke Amerikaan overnacht trouwens op het strand....en profiteert van het eten van de basis! Kan hem geen ongelijk geven!
Oh, achter de basis, licht een klein stukje grond met struiken en afval... Vorige week viel mijn oog op grote stukken plukken haar met huid eraan... Heb er over nagedacht wat het nou zou kunnen zijn, maar heb de werkelijkheid onbewust aan de kant geschoven, omdat het wel heel gruwelijk moest zijn.... Gister werd ik met alle voorzichtigheid, tijdens een wandeling, van die plek weggetrokken met de boodschap dat daar een dode hond lag....in stukken.... De rest van de details weet ik niet, alleen dat één van de Mexicanen van de sept-dts een kijkje had genomen en de staart van het overleden schepsel, in de lucht hield om aan iedereen te laten zien..... Gelukkig valt er vanaf ons balkonnetje weinig te zien, het is net te ver weg voor details, gelukkig!!

Afgelopen week hebben we weer een Brazil-meeting gehad... Rio de Janeiro staat nog altijd op de planning, het idee kwam ook om met een busje door Brazil te trekken en bijna zeker is dat we in de laatste week onze tijd gaan doorbrengen in een fijn hotel... Enneh, we gaan hoogstwaarschijnlijk met de bus van Mazatlan naar Mexico-City... Niet dat we willen bezuinigen... We willen alleen wat meer van Mexico zien... Ben in de tijd dat ik hier in Mexico ben, nog geen één keer de stad uit geweest.... Ben wel benieuwd naar het berglandschap, dat ik hier vanaf het balkon kan bekijken en de woestijnen... En vooral niet nadenken over hoe lang de reis van Mazatlan naar Mexico-City duurt......18 uur...... :-)
Ons team bestaat uit twee Mexicanen, 1 Canadees, 2 Amerikanen en 2 Nederlanders, ik geloof dat ons groepje de meeste softy's van het hele complete team heeft... Gaat helemaal goedkomen... Ik vrees meer dat het China-team het wat minder makkelijk gaat krijgen, in hun groep zitten de meest pittige karakters.... En het Mexico-team heeft al helemaal nix te klagen het team bevat één meisje en vier heren, waarvan eentje een uiterst (verdikkeme, woord kwijt) precieze Fransman is, die een duidelijke mening heeft over zijn bevindingen.... :P
En voordat ik het vergeet te vermelden, ik heb geen speciale visum nodig voor Brazilië!! Alleen de 2 Dutchy's hebben het geluk het land binnen te komen met een touristenvisum, voor de Amerikanen, Canadezen en de Mexicanen, is dit toch wel wat moeilijker... Voor China nog moeilijker, zelfs de andere 2 Dutchy's moeten het één en ander regelen voordat ze hun visum kunnen gaan regelen....
Verder zijn de financiën in ons team nog niet rond... Ik merk dat ik enorm gezegend ben met het feit dat ik in Nederland ben geboren in een welvarend gezin, dankzij m'n ouders, de andere giften en het geld dat ik bij elkaar heb gewerkt afgelopen 2 jaar, heb ik alles rond kunnen krijgen... Ook dit is voor velen in het (complete) team, niet vanzelfsprekend... God voorziet, ik heb dat al mogen ervaren en veel andere YWAM'ers ook... Mocht je het op je hart krijgen om geld te doneren voor personen uit m'n team, let me know, door effe een berichtje achter te laten..

Ik probeer me te bedenken wat er nog meer is gebeurd...... Ik geloof dat dit wel het belangrijkste was!

Ga zo fijn een tukkie doen denk ik....heerlijk, zo'n zondag!

-xxx-

Back 2 normal....

2009-03-08T18:07:00.025+01:00

Cozy...

Prophetic worship (practicing)

Prophetic worship!

Excercising Mon!
(Dit was overigens niet profetisch!!!)

'Surfing' @ Stone Island!

All together!
(beste actiefoto!)

@Starbucks!

Monica&Marleen!

Gumush...

KNIJPEN!

Weirdo's!

----

Ponytails together!

Having fun @ Starbucks!

In de taxi!

Smileeee!

FILMPJES!!!

Een poging tot surfen!

Rock&Roll in de taxi!

Ok, weer een hele lading foto's, en nu een verhaaltje schrijven!!

Deze week was het weer een bijzondere week, net als alle andere weken natuurlijk....
Om te beginnen waarmee ik het laatste weblogje ben geëindigd en waar mijn nieuwe week mee begon... Ben flink ziek geworden en dag na de laatste update, beste verkoudheid, koorts, geïrriteerde holtes, hoofdpijn, en dat soort shit... Bijna iedereen was verkouden, moe, aan de diaree en buitengewoon prikkelbaar.... Dat waren de naweeën van carnaval....
De lessen van afgelopen week waren masterlijk! Omdat de spreker van de DTS niet kon komen, deden we mee met de WISE-school (iets dergelijks over geestelijke strijd ofzo...) Hoe dan ook, de maandag en dinsdag had ik gemist, helaas, want woensdag besefte ik dat de lessen übertof waren! Het ging over profetisch worship... De mevrouw, Vivian heet ze, had verschillende muziekinstrumenten meegenomen (blokfluiten, andere fluiten, en instrumenten die ik niet onder woorden kan brengen...) en wij moesten deze instrumenten profetisch gebruiken....
Om te beginnen (in mijn geval dus) moest ik (en de rest van de groep ook) voor iemand uit de groep, voor iemand ergens anders of voor iets (een land bijv.) een liedje spelen én zingen... Samen met de andere drie 'Dutchgirls' hebben we een liedje gezongen voor de meiden uit onze groep...... Zo leuk om te zien hoe iedereen de bijzondere muziekinstrumentjes gebruikte! Het was naast het serieuze, ook errug grappig! Donderdag kregen we nog les in de vorm van op je stoel zitten en luisteren, veel nieuwe dingen geleerd! Diezelfde dag kregen we de opdracht om een korte worshipdienst voor te bereiden voor vrijdag. Dit mochten we doen in groepjes van 7 á 8 personen.. We moesten verschillende aspecten hierin gebruiken, zoals zingen, preken, dansen, muziek maken, een slideshow (dat mocht ik doen!!) en nog wat dingen, die ik alweer vergeten ben! Er waren drie onderwerpen: Himself, The World en Us (als ik me niet vergis...) Ik zat in het groepje van Himself en mocht mijn talent gebruiken als 'Slideshowmaker...' Het was een hele leuke week wat de lessen betreft....

Verder hebben we een outreachmeeting gehad voor Brazilië, de derde inmiddels... Bijna zeker is, dat we naar Rio de Janeiro gaan, zo spannend!!! :-) Eigenlijk is dit het enige wat nieuw voor me was..

Een andere happening van deze week was, dat er een beste ruzie is geweest op de kamer.... Gelukkig was ik niet degene die ruzie maakte, helaas begon de ruzie wel over mij... Omdat ik, zo onschuldig als ik ben, lag te slapen, iedereen maakte herrie en iemand vroeg of het stil mocht zijn, omdat ik lag te slapen.... Voel er niet veel om in details te treden... Spijtig genoeg is de ruzie nog niet opgelost en voeren de twee dames nu een zwijgende oorlog.... Hoe jammer het ook is, ik geloof niet dat dit onvermijdelijk was. We hebben een ontzettende leuke groep, met stuk voor stuk pittige karakters.. En geloof me, ik probeer me keurig in te houden, zo weinig mogelijk MIJN mening te geven en alles met een korreltje zout te nemen, op die manier bevalt het plekje dat ik in de groep heb, me prima.. Mijn pittige karakter is nu eens niet de meest dominante, zal wel een grote verrassing zijn voor de lezers.. Maar goed, hopelijk wordt de ruzie gauw bijgelegd en kunnen we weer lekker met z'n allen op stap, zonder dat één van de twee trutjes op de basis achterblijft.... Leuk hoor, om ineens 10 zusjes erbij te hebben voor 6 maanden!! Soms wil ik ze alle tien wel effe op het balkon zetten met de deur op slot, maar ooh, wat ga ik ze missen als ik weer thuis ben!!

Ehm... verder zit ik nu lekker te genieten van m'n zondag... Lekker nix doen, rustig aan, geen verplichtingen en fijn effe m'n weblogje updaten! Gister zijn we met de hele groep naar Stone Island geweest. Een vriendelijke jongeman legde voor ons surfboards klaar, ben weer een hele ervaring rijker.... Surfen met golfjes... Ok, er zat één beste golf bij en ik ben keurig op m'n surfboard gebleven... Josh, de leider van de DTS, was van mening dat ik eruit zag als een echte surfer en vroeg zich af of ik in Nederland ook surfde.... Tsja, ik surf wereldwijd, weliswaar niet op water, wel op internet.... Er zit wel een degelijk verschil tussen, maar dat doet er niet toe... Ik kan nu tenminste zeggen dat ik in het echie heb gesurfd!
Gisteravond groeide het plan om naar de Starbucks te gaan, zoals plannen hier groeien, gaat het van 2 personen naar 8 personen. En zo zaten we met z'n allen in de grote taxi naar de Starbucks! Mijn camera had het er maar druk mee gisteravond, heb een kleine selectie van de grote hoeveelheid foto's kunnen plaatsen op deze weblog. Mocht je over facebook beschikken, en je hebt me nog niet toegevoegd, doe dat dan effe... Ik ga zo de meeste foto's effe op facebook toevoegen, gaat wel effe sneller dan blogspot!

Een kleine uitleg over de foto's.... Check onze kapsels... Het plan is, dat we morgen met dezelfde kapsel naar de les gaan.... Ooit had ik een spreekster geshockeerd, omdat ik op het bord had geschreven 'Girls just wanna have fun' en nu gaan we dat in de praktijk brengen.. Het is nu alleen nog maar de vraag van wie we deze week les gaan krijgen.... Een betere vraag is, wie werkelijk het lef heeft om met zo'n kapsel naar de les te gaan.. Nog een vraag is, welk thema we hebben deze week... Zo meteen is het übergeestelijk en vallen we allemaal in de geest met zo'n ponytail aan de zijkant van ons hoofd.... Nou ja, tot nu toe zijn we wel geestelijk bezig geweest, maar nog niet in de geest gevallen.. We zien wel wat er morgen gaat gebeuren!

Ondertussen ben ik ook weer van mijn luchtbed naar een gewoon matras 'overgestapt'. Na twee avondjes een cozy 'Dutch'-movienight gehad te hebben, met vier personen op een éénpersoonsluchtbed, heeft mijn luchtbedje het begeven... Ben nu ook tot de conclusie gekomen dat een matras van de basis, toch eigenlijk ook nog wel goed slaapt... Ben al twee nachten zo ver weg geweest, dan ik had durven dromen....

In de loop der dagen telt de basis wat meer mensen, ouders van een aantal studenten zijn op bezoek.. Zo heeft een jongen van de september-DTS zijn ouders op bezoek, waarvan hun ouders Nederlands zijn.... Nu moeten we oppassen met wat we zeggen, wij 'Dutch'-girls.... Haha!
De Nederlandse cultuur begin hier ook de overhand te krijgen...
Na een grapje (kusje, tongetje, knipoog) denkt met dat het normaal is dat je elkaar zo groet in Nederland..... Dit is iets wat niemand van de Nederlanders OOIT heeft gezegd, waarschijnlijk een misverstandje ofzo, alleen doet iedereen het nu naar ons...

O, nog een ervaring rijker, ben gister met Ot naar de dokter hier in het ziekenhuis geweest, wat een ervaring!! Otje had oorpijn en daar moest effe naar gekeken worden. Terwijl de dokter Ot haar oor inspecteerde, inspecteerde ik zijn kamertje... Er zitten toch wel aardige verschillen tussen de kamers van de artsen in Nederland en de artsen hier in Mazatlan... Allereerst hebben ze in Mazatlan een televisietje op hun bureau staan en een typmachine.... Receptjes worden per typmachine getypt en uitgeprint... En ik vermoed dat er in de rustige uurtjes gebruik gemaakt wordt van het televisietje, wat in Nederland ondenkbaar is.... Bovendien zijn de dokters hier ook niet van die uitbuiters... Buiten de typmachine en het televisietje om, gebruikt ie dezelfde instrumenten als in Nederland... Zo had ik in Zuid-Afrika, toen ik oorproblemen had, ondervonden dat er een groot apparatuurachtig geval aan te pas moet komen om te kijken wat er gaande was in mijn oor.... Die typmachine maakte nog wel de meeste indruk op me, met grote ogen en verraste kreetjes sloeg ik de arts gade.. De man bood z'n excuses aan, omdat het ding wat herrie maakte... Ik legde uit dat ik de typmachine zo funny vond! Herinneringen vanuit mijn kleuterjaren kwamen naar boven, ooit hadden wij thuis ook zo'n prachtige nostalgische typmachine, met zo'n zwarte band, waarvan je vingers blauw werden.. (waar ik als eigenwijs kleutertje niet van af kon blijven....) Bijzonder hoe de arts gebruik maakte van het apparaat, een computer had ie niet nodig, blijkbaar.. Boeken werden tevoorschijn gehaald om medicijnen voor te schrijven, euh, typen, en in het gebrekkig Engels stelde hij z'n vragen, met zo nu en dan een Spaanse conversatie tussen hem en Lupita, die dan nog eens extra uitleg gaf... (ook in het gebrekkig Engels overigens....)
Het ziekenhuis zelf, was ook waardig genoeg om over te schrijven, allemaal kleine gangetjes, bordjes die voor mij niet nuttig zijn, wanneer ik verdwaal (wegens gebrek aan het onder de knie hebben van het Spaanse taal), zusters die er ook echt uitzien als zusters (met van die mooie kapjes op hun hoofd) en mensen die de baliemevrouw doodgewoon onderbreken tijdens een (telefoon)conversatie (Lupita dus, die met ons mee ging als vertaalster) Bovendien moet je wel 200 pesos betalen als je een nachtje moet blijven.... (dat is maar 10 euro...) Gelukkig hoefde Ot niet te blijven, zoals ik ook wel verwacht had natuurlijk..
Het is natuurlijk niet te hopen, maar toch wil ik best wel eens zien hoe een Braziliaanse arts zijn werk uitvoert, en waarmee hij zijn werk uitvoert en hoe zijn kamertje eruit ziet!

De wc, de wastafel en licht in de badkamer verkeren ook weer in redelijke goede staat... De wc heeft nu een nieuwe methode wat doorspoelen betreft, omdat het zo ingewikkeld is, leg ik het liever maar niet uit, want het bestaat uit handelingen die niet onder woorden te brengen zijn (hendeltje omhoog, naar beneden, weer effe 5 seconden omhoog en loslaten) (kon het toch niet laten!). Het water is soms warm, soms koud, prima te doen!
Zo meteen neem ik nog effe een behoorlijke douche, als ie warm is tenminste... Als men klaagt op het strand van Stone Island dat er zo weinig zand is, de reden daarvan is, dat er gister zoveel zand zich heeft verzameld in mijn haar, dat het er na één wasbeurt nog niet uit is...

Ook mijn navelpiercing is een beetje van slag van al dat zand.... Goed schoonmaken die handel... Ohh en met mijn tattoo gaat het zeer voortreffelijk! Vergeet telkens dat ik 'm heb, eigenlijk... Vandaar dat ik ook telkens verrast ben als iemand wat over mijn tattoo zegt :-)

Het weer begint nu ook te veranderen.... Ook hier is de lente in aantocht, al hoorde ik de Mexicanen (in het Engels!) speculeren over dat het nu al zomer was.... De ventilator draait overuren, dag en nacht... Heb het gevoel weer een beetje thuis te zijn, ook daar draait de ventilator dag en nacht.... Het verschil is, dat de ventilator hier ook draait, terwijl er niemand in de kamer is, had al voorgesteld om 'm uit te zetten als er niemand is, voordat ie doorgedraaid raakt... (eh wegens energieverspilling....alles kan hier opraken op de basis, heb ik ondervonden!)
Anyway, het begint hier dus warmer te worden, soms nog wat bewolkt en winderig, maar wel warm.... Ben benieuwd wat me te wachten staat in Brazil en wat me te wachten staat wanneer ik weer terug ben in Mexico.... (en dan nog niet te spreken over de zomer in Nederland...)

Ik stop er maar weer eens mee....

Mon showt en legt uit wat er met je gebeurt als je woont op de YWAM-basis van Mazatlan!

Een filmpje van de klas (tis in feite een kerk) tijdens 'onze' prophetic worship... Als je goed naar rechts kijkt, zie je mijn slideshow!! :-)

~Tot zover het leven in Mazatlan....~

(Hyveslezers, voor een mooiere en overzichtelijke versie ga dan naar http://www.hallo-ik-ben-theo.blogspot.com/ )

'Home sweet home...'

2009-03-01T03:44:00.028+01:00

In de beautysalon van YWAM (carnaval natuurlijk!) En Remy moest er aan geloven....je ziet..

Een karretje, klaar voor de optocht!

Mon was zo diep onder de indruk.....

Op een veilige afstand in Casa de Marino, vanuit de beautysalon met oordopjes in de parade bewonderen!

Een beetje van het carnavalgebeuren, wel de mooiste wagen overigens!

Houd die umbrella vast, Mon!!! (let op haar tatouage!!!)

In Nederland waaien umbrella's misschien kapot, hier in Mexico vallen ze om....

Wat zijn het nou.... Hangjongeren of Hangmieren???

Wel een artistieke foto, vind ik....

Hoodies!

Moodies!

De meest recente foto!!! (enkele minuten geleden genomen!)

Eindelijk weer effe lekker tijd voor een update!
Zit nu met Fieke bij de Caffenio, een soort van Starbucks, maar dan wat minder lekker, maar wel goedkoper! En internet dat werkt op mijn computer, in tegenstelling tot de internet van Starbucks gister.....
Bovendien is de oceaan op zes grote afstand van ons verwijderd.... Bij daglicht een plek die misschien alleen maar in je dromen voorkomt.... (moet je vieze, dronken vissers, alle auto's en rare mensen maar even bij wegdenken...dit is nou eenmaal Mexico!!)

Zoals ik al eerder had geschreven, hebben we afgelopen week carnaval gehad... Ik kan niet echt zeggen dat ik het überdenderend vond.... Alle mensen, Casa del Marino, het watergebrek en alle drukte, was het minst leuke van alles... Heb uiteraard wel foto's gemaakt van de optocht.. Casa del Marino was ook niet echt je van het... Overal liepen van die dikke vieze mieren, de wc spoelde niet door, het stonk er (naar slapende jongens....), 's nachts werd er gesnurkt, mijn buurvrouw heeft er een handje van om intiem te zijn (met hand en hoofd...waarschijnlijk iets typisch Mexicaans....Mexicanen zijn namelijk heel aanrakerig...), mijn aan-het-hoofdeind-bovenbuurvrouw had er een handje van om mij te meppen met haar HAND (zij is een Amerikaan....waarschijnlijk zijn zij ruig, ipv intiem....aanrakerig was ze in ieder geval wel!) en de dagen in Casa del Marino waren gewoon raar.... Het was hoe dan ook een bijzondere ervaring om carnaval zo uitbundig mee te maken! Een tijd om niet gauw meer te vergeten!

Het fijne was, dat de parade door 'onze' straat ging, kon op een veilige afstand, ver van de vieze mannetjes met vieze praatjes (ja, dat hebben ze!) alles goed bekijken! Één van de enige voordelen van Casa del Marino!

Een tegenvaller was, dat toen we weer terug mochten verhuizen naar de basis, kregen te horen dat de Noren (ja, uit Noorwegen) nog een nachtje langer zouden blijven.... Ineens kwamen er autistische trekjes bij me naar boven, mijn hele planning werd in de war geschopt, mijn vooruitzicht naar 'mijn' kamer werd flink vernaggeld... Zo koppig als ik ben, ik weigerde mijn luchtbedje naar het appartementje te brengen... Zo begon mijn heimwee... 's Avonds, toen mijn batterij nodig aan de lader moest, besloot ik toch maar om mijn luchtbedje, mijn deken en mijn spulletjes naar het meidenstafappartementje te brengen... Daar een heerlijke warme douche genomen en enorm genoten van een wc die stromend water bevatte! (dat is eens wat anders dan een wc zonder water of een wc van de supermarkt of coffeeshop!) En zo nam die avond fijn plaats op mijn luchtbedje midden in een huiskamer, helemaal fris en fruitig, met ananassap, chippies en mijn Nintendo.... Heb die nacht voortreffelijk geslapen!
De volgende niet bijzondere meevaller was, dat bij terugkomst de hele badkamer naar de filistijnen was... Maar goed, ik voelde me al helemaal happy met 'mijn' plekje terug op de basis!
Heb diezelfde dag lekker al mijn vieze kleren en m'n lakens naar de laundry gebracht, de dichtsbijzijnde en de goedkoopste!! En om het te vieren heb ik fijn chocolademelk en twix gekocht... 's Avonds fijn in m'n eentje dé terugkomst gevierd, onder het genot van een heerlijke film en m'n chocoladestuff... Jammer dat ik alleen die avond ziek werd....

Goed, genoeg geklaagd! Gistermorgen, nog helemaal in mijn nukkige-homesick-mood-incl.-verkouden-kopijn-body, werd ik door de Mexicanen uit mijn stoel getrokken om mee naar het strand te gaan.... Al was ik meer in de stemming voor een gesprek met het thuisfront in het Koninkrijk der Nederlanden, en wel in de gemeente Almelo.... Toch liet ik me meetrekken, werd in een busje vol met Mexicaanse dames, één Zweedse dame en een Fransman (de enige jongen!) gepropt en gingen we richting Stone Island!
Heb onwijs genoten van die dag, lekker ziek zijn op het strand, lekker fijn in het zonnetje, zo nu en dan pootje baden in de oceaan en gezellig kletsen met Remy! Dat is toch beter dan ziek zijn op mijn zolderkamertje, of niet soms? En de patat was ook lekker, al had ik sterk het vermoeden dat er een gefrituurde wormpje tussen mijn patat zat, maar dat mocht de pret, eehhh, smaak niet drukken!

Bij terugkomst op de basis, fijn gedoucht, gegeten en toen met Fieke en Ot naar de Starbucks gegaan, waar we zoveel lol hebben gehad! Check de foto's!

Gisternacht zou ik in principe bij Monica logeren, maar eigenlijk had ik daar niet zoveel zin in, bleek achteraf ook maar goed geweest te zijn, want de toestand waarin (waarmee?) ik in slaap viel en mee wakker werd, was allesbehalve gezond, ondanks dat, had ik geen heimwee meer! :-)

Heb vandaag fijn gekletst met m'n ouders op skype, dat wonderbaarlijk genoeg, wel werkte op de basis, heb vanmiddag heerlijk geslapen, lekker genixt, gewoon lekker uitgerust!

Morgen heb ik weekendduties, mag ik weer mijn talenten uitoefenen in het vak als schoonmaakster, receptioniste en kok zijnde... En ga denk ik maar eens braaf aan mijn huiswerk beginnen, heb geloof ik nog ruim een week te gaan tot ik het tweede boek uit moet hebben, gaat helemaal goedkomen!

Nog effe een mooi verhaal over het Nederlandse cultuurtje dat we vertegenwoordigen...

Wij, stoute Nederlandse meisjes, altijd vol met grappen, hebben gister weer een leuk grapje uitgehaald.... We hebben al onze toneeltalenten uit de kast gehaald... Eerst een Nederlandstalige ruzie nagespeeld (heb de niet-Nederlands-sprekende-of-begrijpende meisjes toevertrouwd dat het maar goed was dat ze geen Nederlands verstonden...). Na deze act mocht ik mijn emoties gooien in het toneelstukje dat ik heimwee had... Gierend van het lachen bulderde ik dat ik het zo leuk vond om de buitenlande dames voor de gek te houden.... En de dames sloegen ons stukje sprakeloos gade..... Zo goedgelovig als ze zijn.... Ze dachten werkelijk dat ik huilde... Zelfs nadat we hadden opgebiecht dat het nep was en dat het 'typical Dutch' is (DUS NIET!), wierp Monica mij blikken vol medelijden toe...... Nogmaals moest Otniëlle haar duidelijk maken dat wij Nederlanders nou eenmaal van toneelspelen houden....
Onze volgende grote grap is, juist ja, 1 april!! We hebben het volgende bedacht, 1 april is in Nederland 'Enjoy your Day!'. Dat wil zeggen dat de jongens voor de meiden gaan koken en dat de meiden 's avonds de jongens gaan vermaken in de vorm van spelletjes doen.... Typische Nederlandse spelletjes welteverstaan.... (Spijkerpoepen, koekhappen, zaklopen, je weet...).
De grap is, dat men hier ook over 1 april speculeert... Gek genoeg is het hier grapjesdag... Goh....wat toevallig...... Laat ze ons maar voor de gek houden, die lui, wij naïeve Nederlanders.... We zullen ze een Dutch poepie laten ruiken!

Nee, die overheersende, altijd vol met grapjes zittende Nederlanders zullen ze niet gauw vergeten, vraag me af of ze überhaupt nog wel Nederlanders aannemen.... :-)

Eergister hebben we weer een meeting voor Brazil gehad.... Heb nog geen opmerkelijke, leuke nieuwtjes voor de nieuwsgierigen onder ons.... Heb nog zeven weken te gaan tot de outreach, heb überveel zin natuurlijk!!!!

Oh, nog effe een ander nieuwtje, misschien niet iets om over naar huis te schrijven, maar wel waardig genoeg om effe te vermelden op mijn weblog... Drie dagen geleden ontplofte er weer een telefoonpaal, kort na het avondeten.... Een bijzondere ervaring om van dichtbij mee te maken. Gelukkig verkeren we allemaal nog in goede staat!
En vannacht ontplofte er wederom een telefoonpaal..... Rare dingen, die telefoonpalen!

Inmiddels is het gezelschap hier uitgebreid met drie Mexicaanse jongens van de basis... Ook een Noor kwam ons effe bezoeken en keek gretig naar onze laptops... Helaas jongeman, dankzij de overbevolking op de router van de basis afgelopen week, zijn alle laptops niet in staat om internet te ontvangen, en ben ik blij dat ik NU wel internet heb.... De Noorse jongenman is best aardig hoor, het is niet persoonlijk naar hem toe, maar momenteel heb ik er weinig behoefte aan om nog iets met een vriendelijke gast uit Noorwegen te delen, sorry..... En de Mexicanen hebben gelukkig wel een computer bij zich! Aardige jongens moet ik zeggen! Voel me gelijk ook wat veiliger, Mazatlan beschikt over rare mannetjes, gelukkig blijven ze wel op een veilige afstand, dus geen zorgen voor de ongeruste lezers onder ons... (daarmee bedoel ik de rare mannetjes, NIET de jongens, die zijn gelukkig betrouwbaar en niet zo aanrakerig als mijn Mexicaanse buurvrouw in slapende toestand...)

Anyway, ik brei er weer een eind aan, kruip zo fijn mijn bedje in!

-xxx-

*niet vergeten een krabbeltje achter te laten, een kleine moeite (hoop ik) en ik waardeer het echt!! Thnx voor degene die actief meelezen, vind ik echt leuk!!!*

Uitspraken van de week:

Hebben we eindelijk een warme douche, is de wastafel verstopt en doen de wc en het licht in de badkamer het niet......
Kop dicht!! (ipv SSSHHHT!! Je weet, Mexicaanse met pit SSHHHT-sissende dame!)
Hatsjoe!!! (Bless you!)
Dangit!!
No internet SUCKS!!!
Vamos ala playa!!!

Tattoo's, verhuizing en carnaval!

2009-02-19T00:51:00.015+01:00

Eerste outreachmeeting @ Starbucks!

Voor de mensen met goeie ogen... Mocht je niet daarover beschikken, klik dan op de foto!

14 februari...jawel, Valentijnsdag met een oerhollands ontbijt voor de Hollandse dames!

Een interessant plannetje op Valentijnsdag...

Speciaal voor mijn ongeruste broer....

Komt ie!!!!

Voila!

5 meiden, 5 tattoos!

Om onze tattoo's te 'vieren' met Esther, die overigens geen tattoo had laten zetten...

Niet helemaal christelijk eigenlijk, ik had nu bij de worship in Casa nogwattes Marino moeten zijn, maar gezien het feit ik vanaf acht uur 's ochtends tot vijf minuten geleden (bijna 5 uur 's middags) met een movie voor Carnaval bezig ben geweest, vind ik dat ik wel effe een updateje mag schrijven....

Bijzonder trouwens hoe erg carnaval hier van belang is.... Iedereen zegt tegen me dat ik bij de worship moet zijn, en als ik zeg dat ik bezig ben voor carnaval, knikken ze en wordt me succes gewenst.... Zo onderhand heb ik voor nieuwkomers hier 'computerverslaafd' als etiket opgedrukt gekregen, geloof ik....

Affijn, op een paar niet-worshippende, in de vorm van niet-zingende, mensen na, heb ik de hele basis voor mezelf.... Geen flauw idee of ik de komende 2 weken nog over tijd beschik om mijn weblogje bij te houden, schrijf ik nu even een stukje over de afgelopen week....
Ik was gebleven bij de dag dat we naar Starbucks gingen voor een outreachmeating... Ik mag heel hard halleluja zeggen als ik denk aan mijn outreachteam, tis een leuke groep, iedereen lust koffie, iedereen is lief en iedereen houdt van avontuur! We hebben nog geen flauw idee waar we in Brazil naartoe gaan, zeker is wel dat we met kinderen/jeugd gaan werken en de jungle ingaan... Very spannend!!!

Afgelopen week zijn we 's avonds de straat op gegaan, een onderdeel van het thema van de week, evangelisatie... Samen met Josh (schoolleider/Canadees) en Angie (mede-student/Mexicaans) mocht ik aan de kust van Mexico, en wel in Mazatlan, het evangelie verkondigen in mijn warme vest en op mijn nieuwe Adidasschoentjes... Omdat ik alleen maar de basiswoorden Spaans begrijp, begreep ik niet echt de diepgang van de Spaanstalige gesprekken die er werden gevoerd. Het voornaamste was, dat mensen wat meer te weten zijn gekomen over Jezus... Ook al was 60 procent van de mensen die we aanspraken, al aardig op de hoogte van de blijde boodschap....

Het weekend was leuk, om te beginnen met Valentijnsdag.... In Nederland heb ik er, op een kaartje sturen na, praktisch geen aandacht aan besteed in mijn leven.... Deze bewuste zaterdag 14 februari 2009 in het kustplaatsje Mazatlan, zijn er dingen gebeurd die ik niet gauw uit mijn geheugen zal verliezen... Om te beginnen met het fijne Nederlandse ontbijt met volkorenbrood en echte Nederlandse kaas... Stom genoeg had ik het in de eerste instantie niet eens in de gaten, totdat ik pancakes op de borden van andere meisjes zag liggen, en op de borden van de Nederlandse dames volkorenbrood met kaas... Natuurlijk ontbrak het roosje ook niet.... En de jongens maar rennen voor ons.... Zo lief! En nee, geen van de jongens was mijn Valentijn, Cupido heeft z'n werk niet gedaan, heb ik ook niet om gevraagd by the way....

Op deze dag is nog iets gebeurd, vastgelegd tot aan het eind van mijn leven....een prachtige tattoo in mijn nek, waarop staat dat ik ontworpen ben door God met een heuze copyrightteken! Net als mijn navelpiercing, voor een prikkie met een prikkie! 600 pesos=ong 30 euro... Leuke herinnering aan mijn eigen ontworpen tattoo is, dat nog vier andere dames een tattoo hebben laten zetten, allevier op hun pols en een ander meisje heeft een navelpiercing laten zetten... Reken maar dat ik met haar meeleefde toen de naald in haar naveltje werd gezet.... Kreeg weer last van herbelevingen, haha! Nou ja, ik heb zeker 3 lotgenoten, onze groep telt momenteel 4 navelpiercings en zo'n acht tattoo's ...
Owhh en als je vraagt of het pijn doet... Schaaf je huid maar eens voor 10 minuten lang, zo voelt het ongeveer.... Vandaag is mijn huid trouwens weer helemaal glad, als ik mijn tattoo wil waarnemen, moet ik in de spiegel kijken met een spiegel, of gewoon effe mijn foto bekijken!

Genoeg over de tattoo en navelpiercing.... de verhuizing, met de daarbijbehorende carnaval...
Deze hele complete situatie is ons niet allemaal in de koude kleren gaan zitten... (en dat ondanks de warmte....) Twee uur nadat ik het ontbijt had genuttigd en het grotendeels al had verteerd, begon ik met Amy aan het schoonmaken van de ranzige badkamer.... Zelfs het woordje ranzig, voldoet niet aan hetgeen waar ik met mijn sponsje overheen heb geboend.... Na een uurtje heb ik mijn koffer naar de Casa nogwattes Marino laten brengen door een hulpvaardige jongeman... Het gebouw is best mooi, maar zo slecht onderhouden... In de achtertuin ligt de Grote Oceaan en over ramen kunnen we niet spreken.... Ook muren ontbreken eigenlijk, de beautysalon, de slaapkamer van de dames en de heren, zijn gescheiden door lakens, plastic en vuilniszakken.... Afgelopen nacht was ook een bijzondere ervaring... Omdat ik niet echt stond te springen op een bed met bedbugs (ongedierte!), schafte ik een luchtbed aan (ook daar sta ik niet op te springen, maar dan omdat ik niet wil dat ie lek gaat, omdat ik daar ook niet op sta te springen, je weet...). Mijn luchtbed is 'hemels' vergeken bij de matras op de basis waar ik tot gisternacht aan toe, op heb geslapen.... De plek waar ik met mijn luchtbed plaats had genomen, was allesbehalve hemels... Een kamer delen met 10 meiden, is voor mij al een uitdaging, maar wat dacht je van een kamer delen met 50 meiden, aan de andere kant van het laken 40 jongens?? Het inslapen was niet bijzonder makkelijk met een piepende telefoon, meiden die duur hun vouwbedje zakken (geen flauw idee waar ze vandaan kwamen), meiden die snurken (Sept-DTS) of lachen (Otnielle en Fieke!!!!) of een uiterst geïrriteerde buurvrouw (noem liever geen namen) die vanaf de eerste seconde nadat het licht uit was, bij elk geluidje, met pit op z'n Mexicaans 'SSSSSHHHHTTTT' roept, of een andere buurvrouw (Mon) die van de spanning giechelt, waarna de geïrriteerde Mexicaanse met pit SSSSHHHT-roepende buurvrouw, nijdig opstaat en demonstratief ver weg van de dames haar rust probeert te vinden... Om vervolgens na een half uurtje onze lieve bijna-inslapende Marleen wakker maakt, door weer plaats te nemen op haar uit 2-dekensbestaande dekentoren plaats te nemen en haar nachtrust probeert te vinden.... En die telefoon piepte door tot aan de ochtend, aldus Otniëlle.... Want ik had schijt aan alle menselijke en elektische herrie en speelde een Braziliaanse film in de jungle voor mijn ogen af... Zo vond ik mijn nachtrust...... Tot aan de ochtend, toen mijn Mexicaanse SSHHHHT-roepende buurvrouw ontwaakte.... Toen was het mijn beurt om SHHHHT te roepen, maar ja, ik ben nou eenmaal een geduldige Nederlander, die haar schouders ophaalt, en zich weer rustig omdraaid om haar slaap te hervatten.... En om half acht begon mijn dag officieel..... Heb me aangekleed en m'n spullen gepakt (handdoek, zeep, tandpasta, tandenborstel en laptop) en ben naar de basis gewandeld, omdat het gebouw waar we de komende dagen verblijven, niet over water en hygiëne beschikt (voorlopig...) Duidelijk mag zijn, dat ik op de tijdelijke basis, overnacht en op de echte basis leef....

Om acht uur begon ik, met het ontbijt, half in mijn maag, half op tafel, aan de ´movie´ voor carnaval, die afgespeeld gaat worden in de coffeeshop, waar ik tijdens carnaval mag helpen... Ik heb werkelijk geen flauw idee welke inhoud ik mag geven tijdens carnaval... Heb woordjes 'piano' horen vallen en 'band', maar gister hadden mijn tien vingers sinds 2 maanden het klavier weer aan mogen raken, ik degradeer mezelf weer tot beginneling.... Heb teveel Amerikaanse en Mexicaanse geheugen op mijn harde schijf staan, dat ik het muzikale geheugen kwijt ben.... Het zal er ongetwijfeld wel ergens zitten, de vraag is alleen waar.....

Anyway, ik had het over carnaval.... Morgenavond gaat het officieel van start, als ik het goed heb begrepen. Iedereen is hard bezig met alle voorbereidingen, met bidden, zingen en gasten verwelkomen........ Ik ben de kluts helemaal kwijt, weet niet meer wie bij welk team hoort.... De combinatie van gezichten en namen onthouden, was al te hoog gegrepen voor mij... Laat staan dat ik alleen een naam of gezicht kan onthouden.....die combinatie is nog onmogelijker.... Uit wanhoop zijn we gister met een klein clubje vertrouwde DTS-studenten maar ergens pizza gaan eten, om alle drukte, nieuwe gezichten, het vele voorstellen, nieuwe namen en de lange rij voor het eten, te ontvluchten.... Ik voel me niet verloren, naast God heb ik mezelf nog en dat is alles wat ik momenteel nodig heb.... Och, en mijn laptop natuurlijk, die me na tien uur nog steeds niet is gaan vervelen.... (het is inmiddels bijna zes uur...)

Over het inhoudelijke van carnaval, kan ik niet veel zeggen... Het worden dagen dat we om vier uur 's nachts in bed liggen, om elf uur 's ochtends opstaan en halverwege de middag weer op pad gaan.... De coffeeshop, waar ik me nuttig mag maken, vindt trouwens plaats in het gebouw waar ik ook mijn nachten doorbreng, ehhm, correctie, mijn dagen al slapende doorbreng en mijn nachten al werkende doorbreng.... Gaat een bijzondere tijd worden, geen flauw idee wat me te wachten staat... Heb er niet bijster veel zin in, moet wel eerlijk zeggen dat de voorbereidingen prima zijn, met computers werken (versta: movie maken) is helemaal mijn ding en ik wil hier best in totaal vier dagen aan werken...

Met het team gaat het nog steeds oké.... Heb inmiddels mijn eerste echte nukkige moment gehad, was gewoon effe boos op iemand, terwijl dat ze best lief is hoor... De kamer waar ik sliep, in in principe de 'stille' kamer... Zaterdagochtend kwam daar plots verandering in. Ik lag nog vredig te slapen, tot Valentijn intrede deed in de kamer... Er werd geklaagd, want iedereen voelde zich 'alleen' en niemand had een 'vriendje'... En dat om acht uur 's ochtends in het weekend!!!!! Het waren weliswaar krokodillentranen, maar serieus, ik wou naar huis, uitslapen tot 10 uur en rustig ontwaken met mijn lieve ratjes, slapende en kroelend naast m'n kussen.... En dan nog niet te spreken over 'meneer met de grote hamer' die zat te bonken op mijn arme hoofdje... (ja, ik had zelfmedelijden!!!) Maar ja, ik ben genadig, ik houd m'n mond wel, zucht alleen drie keer overdreven en geïrriteerd.... De meiden hadden zoveel zelfmedelijden, dat ze mij niet eens hoorde....
Maandag, negen uur 's ochtends, een half uur voordat het programma begon en naar mijn weten, iedereen op mijn kamer ontwaakt was, had ik een gezellige conversatie met mijn moeder op skype... Totdat mevrouw (die van het SSSSHHHT) me erop wees dat er nog iemand lag te slapen.... Als een echte Hollander, brak mijn wooden shoe..... Het was verdikkeme negen uur 's ochtends, al lang en breed tijd om eens aan te maken, wánt het is maandag, ik praat ff met mijn moeder in het verre Holland (zij ziet haar moeder elke dag en mist haar al, als ze haar moeder één dag niet heeft gezien...) en zij en de slapende, waren juist degene die mij wakker maakte zaterdag, in het weekend om acht uur 's ochtends...... Als ik in Holland was geweest, had ik alle klompen gebroken die er maar op mijn pad kwamen......

Toch is de bewuste jongedame, een schatje hoor, ze had laatst een mooie tekening voor me gemaakt met een bijbeltekst erbij, zij, Angela en Montse, zijn degene die ik het meest ga missen na de DTS, denk ik....
Hopelijk blijft dit mijn laatste nukkige moment, misschien moet ik toch maar even tegen haar zeggen hoe ik het had ervaren maandag, voor zover ze het nog niet door heeft.... (misschien houdt ze dan ook wel op met het roepen van SSSSSHHHHT!!!)

Maareh, ik had het eigenlijk over het team.... Sommige jongens zijn nog altijd stilletjes, niet bijzonder spraakzaam.... De meiden van de september-DTS flirten maar wat af met 'onze' jongens.... Je moet 'onze' meiden maar eens vragen wat ze daar van vinden.... Ze raken er maar niet over uitgepraat... Ik zie het best hoor, die flirtende jonge meisjes, maar het boeit me niet zo, ik heb wel interessantere dingen om me mee bezig te houden....

Met de meiden in de groep gaat het prima, mijn buddy is nog altijd Angela, een geweldige meid is het! Ze durft het nog niet aan om voor haar vierde paar slippers te gaan (je weet....ze is onhandig...) Mon ging voor haar bidden laatst, en zij en Angela waren aan het speculeren over dat het 'geestelijke strijd' was.. Ammehoela, voeten optillen en een beetje uitkijken met die handel, dat is mijn formulatie.... Het is me wel opgevallen dat Angela aanzienlijk minder ongelukjes heeft.... Het was geen uitzondering dat ze acht keer per dag uitgleed, struikelde of zich ergens aan stootte... Of dat de wekker op haar hoofd viel.... Nog beter, dat haar laptop boven uit haar stapelbed viel, met als gevolg, grote paniek in de kamer om 4 uur 's nachts.... (allemaal waargebeurd!!!)
Diezelfde nacht vond er nog iets merkwaardigs plaats... Ik sta er bekend om dat ik praat in mijn slaap, tegenwoordig zegt men ook dat ik in mijn slaap lach, altijd gezellig! Montse vond het zo gezellig, dat ze in haar slaap met mij mee ging lachen, dat vond plaats om 5 uur 's nachts... Kreeg het sterk op mijn hart om voor mevrouw die frequent de kamer tot stilte maant met het roepen van SSSSHHHHT, oordopjes te kopen..... Waarschijnlijk is ze overspannen geworden door onze geproduceerde herrie van de afgelopen dagen..... Ik zal wel voor d'r bidden opdat ze rust mag vinden, want deze lieve Marleen slaapt wederom naast haar.... Verwacht één dezer dagen wel weer haar knuffelige Hippo op mijn voetjes.... Ditmaal zal hij moeten klimmen, want ik lig op een luchtbed.... Heb mijn buurvrouw wel gewaarschuwd voor mijn witte tijger of mijn konijn-met-schaap, kleine moeite voor hen om bij haar in bed te klimmen, gelukkig zijn het maar knuffels en maken ze praktisch geen herrie..... Grappig genoeg heeft elk meisje die bij mij op de kamer slaapt (sliep?) een knuffel.... En Montserrat heeft elke knuffel een naam gegeven....van de jongens uit ons team....

Effe wat leuks.... Otniëlle heeft weer een vette streek uitgehaald, wat mij betrof.... Ze vertelde aan twee dames bij mij op de kamer dat ik aan ballet heb gedaan.... Natuurlijk gooi ik er een schepje bovenop, waarna Otniëlle het verhaal nog meer aandikt.... Monica, die, als ik me niet vergis, een professionele danseres is, kreeg het weer van de andere twee dames te horen, met als gevolg, grote ogen en veel bewondering.... Monica stond erop dat ik filmpjes aan haar liet zien... Dat liet ik aan Ot over, nou, je moest haar ogen zien...... Deze leugen heeft krap 16 uur geduurd in totaal, ik vond het te zielig voor Monica dat ze werkelijk dacht dat ik zo prachtig kon dansen en dat ze vond dat ik nog veel beter kon dansen dan dat zij deed.....
Zie je het voor je, ik aan het balletten????? Welteverstaan, Nationaal Ballet?!?!?!?!
Het heeft een week, vanaf het volgende grapje, geduurd tot iedereen de waarheid wist, Ot en ik hadden iedereen wijs gemaakt dat we tweelingzusjes waren...... Ze zijn hier zo goedgelovig....of ze kennen ons nog niet goed genoeg.....

Volgende streek.... Montse wil zo graag Nederlands leren... Geen probleem, alleen begrijpt ze nog niet dat de combinatie van mij en Ot niet zo betrouwbaar is... Ik ga op het dak zitten=Sweet dreams! Ik klim in een boom=I'm gonna sleep! Melk is goed voor elk=Goodmorning! Ik ga voor Edah!=I have had a good night!
Mijn geweten begon op te spelen, heb haar toch maar uitgelegd dat het wel Nederlands was, maar dat de betekenis ervan niet helemaal correct was.....en dat 'Ik ga voor Edah' en commercial was....

Verder gedraag ik me prima hoor, tot zover waren dit mijn enige streken.....
Ik ga maar eens naar de worship toe, die nu nog twintig minuten duurt (als het niet uitloopt zoals gewoonlijk....) En dan om zeven uur eindelijk diner...

-respect voor degene die mijn hele verhaal, incl. klaaglied, heeft gelezen!-
-en laat plz een reactie achter, ben toch zo retelang met dit verhaal bezig geweest....-

-xxx-

Week 6!

2009-02-12T00:39:00.010+01:00

Als je vindt dat wij er slaperig uitzien, kan ik je geen ongelijk geven, het was immers 's ochtends, na een cozy-nacht, het delen van 1 matras met Montse en Mr Hippo (Monica's huisdier...)

Wederom 'cozy' op het bed van Montse een film kijken...

De vorige keer was het een kerstboom, nu is het een hartje....wat zal het met pasen worden? Een paasei?

Holadijeee, Montse op de wc!!

Angela aan het drummen met Levi, een zoontje van mensen, die hier voor twee weken kwamen, vraag me niet waar ze vandaan kwamen en wat ze hier deden... Levi was in ieder geval errug schattig! :-) (En Angela natuurlijk ook!)

Als ik me niet vergis, vermeld ik wel bij elk berichtje dat de tijd vliegt....

Dit is alweer de zesde week dat ik hier ben, nu begin ik steeds meer gedesoriënteerd te raken wat tijd betreft, vraag me maar niet welke dag het is en welke datum daarbij hoort, 75% kans dat ik het niet weet, 10% kans dat ik de dag goed heb, 5% kans dat ik de datum goed heb en 10% kans dat ik het antwoord helemaal goed heb... Ik denk dat het komt, omdat ik hier 'geleefd' word, iets wat relaxed kan zijn, maar soms ook niet altijd even leuk. Ik sta er dan ook op dat ik zelf bepaal wat ik in het weekend ga doen, klinkt misschien arrogant, maar ik heb dat gewoon even nodig, een eigen planning... Voor de komende 2 weken gaat het wat dit betreft erg zwaar worden, carnaval staat namelijk voor de deur... Om te beginnen, verhuizen we dinsdag naar een ander gebouw, omdat er op de basis andere mensen komen die ook mee gaan werken met carnaval... Dan vraag ik me toch af waarom zij dan niet naar dat gebouw gaan, scheelt weer een hoop geregel..... Om eerlijk te zijn, heb ik nog wel de grootste moeite om 'mijn' plekje op te geven... Bovendien hebben we daar geen douche en kreeg ik vanmorgen te horen dat er wel matrassen zijn, maar dan met ongedierte erin.......... Flexibel zijn is lang niet altijd even makkelijk, het comfort dat ik had gevonden op mijn matrasje op de grond met uitstekende veren en een wc met gebreken en een koude douche, waaraan ik me prima heb aan kunnen passen, moet ik inruilen voor een vieze matras en een slaapplaats zonder douche...... Maar jaaa....waarschijnlijk is dit nog nix vergeleken met het leven in de jungle, waar ik over drie maanden moet zien te overleven, haha! Er zijn ergere dingen in het leven, bovendien waardeer ik mijn fijne zolderkamertje in Almelo nu nog véél meer en kijk ik geregeld uit naar het moment dat ik op mijn kamer arriveer.... Het is er misschien wel een troepje, maar het is schoon, er is warm water en er zijn enkel 3 (of 2) ratjes die herrie maken, maar altijd wel in zijn voor een knuffel! Momenteel verblijven hier een heleboel mensen op de basis, ik kan het niet echt meer overzien waar ze nou van zijn, van welk team, waar ze vandaan komen en welke naam bij hun gezicht hoort.... Nog moeilijk is, om namen te onthouden, het is gênant om te zeggen dat je zijn/of haar naam niet meer weet, gelukkig overkomt dit iedereen! Ik stond maandagochtend even met een mond vol tanden toen de spreker van deze week, Bob 'Hey Marleen, how are you doing today?' tegen mij zei... Ik dacht 'verrek, alweer een naam en een gezicht vergeten, heb ik weer!' en natuurlijk had ik niet het lef om naar zijn naam te vragen, in de veronderstelling dat we waarschijnlijk al kennis hadden gemaakt.. De vraag was beter geweest als ik aan hem vroeg hoe hij mijn naam wist, uiteindelijk begreep ik het, hij was de spreker en had een fotolijst met namen, knap om 18 namen met de daarbijbehorende gezichten te onthouden!
Mij lukt dat in ieder geval niet, ik kan de blunders die ik bega, tijdens het voorstellen, al niet meer onthouden, omdat het niet meer zeldzaam is dat ik me voor de derde keer aan iemand voorstel en naar de naam vraag, die me daarvoor al 2x is verteld....
Shit happens....
Ik heb het hier naar m'n zin, maar verlang toch ook wel naar de rust en naar mijn ratjes, waarvan ik de namen weet en zij mijn stem in ieder geval kennen... Ooh, wat mis ik de westerse comfort en mijn ratjes!!! (FAMILIELEDEN EN VRIENDEN, WEEST NIET TELEURGESTELD, IK MIS JULLIE NATUURLIJK OOK (maar jullie zitten niet dag in, dag uit in mijn nek :-p)

Deze week heb ik weer een beste opfrisser gehad wat betreft dingen doen voor anderen, wat specifieker, dingen opgeven voor anderen, in mijn geval 'mijn' bed.... Je doet daarmee iets voor een ander, waar je God ook blij mee maakt, met een 'heart of worship' (effe zo mooi christelijk!)
Deze week hebben we het trouwens over evangelisatie, dat is het thema.... Ik had een beetje zo'n überchristelijk-Nederlands beeld bij het woordje Evangelisatie... Op straat flyers uitdelen en een gesprek proberen aan te knopen met een über-ongeïnteresseerde, nuchtere Nederlander... En dan al helemaal de spreker, Bob heet ie... Echt een evangelist om te zien, haha! Een beetje ongeïnteresseerd nam ik plaats in het lokaal, met de gedachte ik-weet-toch-alles-al-over-evangelisatie.... Viel dat effe tegen! De feiten weet ik min of meer, maar het heeft nog nooit zover tot me doorgedrongen als wat me deze afgelopen dagen is overkomen... Bob had al gelijk de eerste minuut van de les mijn aandacht te pakken, geweldige verhalen vertelt ie, over zijn ervaringen met mensen aan wie hij het evangelie 'presenteert'.... Helemaal mijn manier van les krijgen, getuigenissen vertellen en ingaan op de feiten die in de bijbel vermeld staan. De afgelopen weken hebben we als een malle door de bijbel gebladerd, veel teksten gehoord, gelezen en opgeschreven... Bob gebruikt zeker bijbelteksten, maar niet zo overweldigend veel, dat je door de bomen het bos niet meer ziet....
Vandaag 'gingen' we een 'kijkje' nemen in de hel, zeer confronterend! We werden even flink met onze neus op de feiten gedrukt hoe erg het van belang is dat je God's Koninkrijk vertegenwoordigd. De hemel is voor ons allemaal realiteit, but what about the hell? Als je dood gaat, zit je voor eeuwig in de hemel, geweldig dus! Maar de mogelijkheid bestaat ook dat je naar de hel kunt gaan, ook voor eeuwig... Maar goed, ik weet niet in hoeverre de lezers hierin geïnteresseerd zijn.... Ik wou dit toch effe vermelden, omdat dit momenteel erg 'leeft' in mijn hart, je weet...

Maar goed, over de afgelopen dagen heb ik eigenlijk niet zoveel meer te vertellen, ik vergeet alles gewoon.... Inmiddels heb ik het eerste boek uit en heb samen met drie andere dames een 'bookreport' gedaan, d.m.v. een sketch, zo tof!! Heb gestikt van het lachen met Mon, tijdens de presentatie, het was zooo grappig! Nu ben ik bezig in het tweede boek, ik geloof dat het een vervolg is op het eerste boek.... Ben nog maar bij hoofdstuk 1 en heb geen flauw idee of ik de komende weken wel tijd heb om te lezen, i.v.m. carnaval....
Vanavond hebben we de eerste 'outreachmeeting', we gaan met z'n allen (7 personen) naar Starbucks... Kijk er al helemaal naar uit, lekker aan de cappuccino en cheesecake!! En het mooiste is, dat Brazilië nu wat meer realiteit gaat worden voor mij, en ik denk ook voor de anderen... Ben amper geaard in Mexico, leef nog niet echt met de wetenschap dat ik in Mexico ben en moet me nu alweer gaan focussen op Brazilië, zeer verwarrend, toch geeft het me een gelukzalig gevoel, ik ben al op reis en ga tijdens mijn reis weer op reis, naar een heel ander land... Jeeeej, vamos ala Brasil!!!!
Nu moedigt iedereen me aan om Portugees te leren, pfff, mijn hersenen draaien al overuren in mijn spraak- en taalcentrum wat het Engels spreken betreft en wat het Spaans leren betreft.....weet niet of Portugees daar nog bij past... Soms heb ik effe een soort van black out en praat ik zomaar Nederlands tegen de buitenlanders, op zo'n moment lukt het me dan ook niet om om te schakelen, dan zeg ik 'whatever', wacht een minuutje en probeer het opnieuw.... Over het algemeen gaat het voortreffelijk, het is bijna vanzelfsprekend en ik denk en droom soms ook in het Engels....

Sinds mijn laatste update, werkt het water hier prima (behalve dan dat warm water een uiterste zeldzaamheid is!), de wc doet het goed, en zo niet, loop ik effe naar de Oxxo, een supermarktje verderop, en neem daar rustig plaats op de wc... Ook beschikt de Oxxo over een cappuccino-apparaat, effe 2 minuutjes lopen en ik heb cappuccino! Nee, het leven als zendeling in opleiding is lang zo slecht nog niet, als je maar creatief en flexibel bent....en vertrouwt op God uiteraard!

Afgelopen vrijdag ben ik met Angela naar onze 1-1, Kelly, geweest. We hebben gezellig bij haar thuis een film gekeken met Kelly's man en kinderen... Angela is op de leuke manier, ERRUG vrijpostig! Het eerste wat ze deed, was naar boven lopen, ze vond de trap zo mooi (een wenteltrap) en was nieuwsgierig naar wat er boven was.... Daarna vond ze haar weg in de keuken, om te beginnen met de koelkast, 'want ze had dorst'. Niet alleen Angela, maar ook ik keek mijn ogen uit, dat betrof Angela dus.... Het schijnt normaal te zijn in Amerika, aldus Angela. Ik ben daar niet zo zeker van, eigenlijk... Wat Kelly er van vond, weet ik niet... Ze vond het alleen zo grappig dat ik helemaal dubbel lag om de vrijpostige Angela.... Verder hebben we het heel leuk gehad bij Kelly thuis.... Ik ben beslist geen kattenliefhebber, ondanks dat, was ik zielsgelukkig met de 'vrijpostige' kat die in dat huis rondliep en fijn plaatsnam op mijn schoot... Oohh, ik mis die ratjes van mij, ENORM! Lekker dat geknuffel en gekroel, mijn lieve poppetjes... Anyhow, dit interesseert denk ik ook niemand, ja, ook dit leeft in mijn hart, haha!

Maar goed, ik zal eens proberen om wat foto's te plaatsen, hoe langer ik hier leef, hoe minder foto's ik maak, ik verwonder me allang niet meer over alles.... Behalve dan over de humor van sommige meisjes hier, ook daar heb ik een foto van.... Och, en ik verwonder me nog wel eens over hoe smerig meisjes kunnen zijn, langzamerhand krijgen sommige dames hier een 'reputatie' op de kamers, eerlijk gezegd, op de kamer beneden.... En ze schreeuwen ook geregeld, that drives me crazy! Ik stond er bekend om dat ik een harde stem heb, inmiddels ben ik van die reputatie af, geloof ik..... Dat is moeilijk te bewijzen, heb er geen foto van, maar wel van andere dingetjes, ik schat dat ik zo'n 4 á 5 foto's heb om te plaatsen...sorry... :-)

-xxx-

Weer een verhaaltje!

2009-02-04T05:29:00.018+01:00

Engagementparty!

Amerikaanse opmaakpopje!

(sta er niet op mijn voordeligst op!)

Sofia, Marleen en Angela!

(tijdens de zogenaamde girlsnight, wat alleen maar over kleding ging...)

Sofia, Marleen en Angela!

Marleen en Angela op het hotel!

Op het hotel (11 verdiepingen hoog!)

-------------------------------------------------------------------------------

Mon!

Monica&Angela...

Les over Identity in Christ.

'Identity in Christ...'

Sleeping Mon....

Stel je eens voor dat dit meisje zonder schaamte in haar BH over het balkon loopt.... Dat doet ze namelijk....

Mon danste zonder broek, Angela in haar BH, dat leverde natuurlijk een genânte foto op, vandaar die 'bijzondere kleren'.
Zo gaat het er aan toe op mijn kamer, waar het 23 uur per dag stil is.... (serieus! :-)

Het is volgens mij alweer een weekje geleden dat ik voor het laatst wat heb geschreven..
Tijd voor wat foto's en een verhaaltje!
.
Ik kan het effe niet zo goed herinneren wat er allemaal gebeurd is afgelopen week, mijn hoofd is groot genoeg om alle informatie op te slaan, maar mijn geheugen is te slecht om de weg in mijn hoofd te weten....
.
Anyhow... Afgelopen week hadden we het over Identity of Christ. Jodi, een vrouw afkomstig uit Alabama, gaf les. Ze is een grappige, spontante en typische Amerikaanse vrouw, die mij graag in haar koffer wou stoppen om me mee te nemen naar huis :-)
.
Deze week hebben we het over Spiritual warfare, de lessen worden gegeven door een echtpaar uit Canada, die een aantal maanden per jaar als zendeling actief zijn in Mexico. Ze heten trouwens Doug en Jan en ze zijn in de jaren zestig, juist ja, hippies geweest! Iets wat meteen mijn aandacht trok... Gek genoeg zagen ze er nu uit als keurige mensen van middelbare leeftijd....
.
Pfff, valt niet mee om nu, net voor het slapen gaan, na te denken over de afgelopen dagen....
.
Goed, het weekend was voor mij vrij rustig. Van vrijdag tot zondag was er surfcompetition, waar in principe iedereen aan moest helpen... Vrijdag liep ik een beetje achter de feiten aan en bleef op de basis, waar ik voor sommigen workduties deed.. Zaterdag had ik weekendduties, en nog effe tijd om naar het hotel te gaan om te zwemmen en daarna te lunchen bij de moeder van Monica. Zondag weigerde ik om naar de competition te gaan, ook ik heb recht op een vrije dag, waarin ik zelf in kan delen wat ik wil gaan doen en waar ik naartoe wil gaan en hoe laat... Angela moest zondag ook naar de comptetion, maar bleef lekker doorslapen (Iemand had tegen haar gezegd dat ze MOEST komen zondag...) Toen ze ontwaakte, zijn we naar het hotel gegaan om te zwemmen... In de eerste instantie werden we weggestuurd, maar ja, we zijn toch maar gebleven, haha! Na het zwemmen zijn we naar de Shoppingmall gegaan, waar ik een navelpiercing voor een prikkie heb laten zetten! Holadiejeee!
.
Het water is hier nog steeds een drama, we hebben water, ze zeggen dat het warm is, maar het is zo afschuwelijk koud! In één maand tijd heb ik nog maar 2x een warme douche gehad....zucht... En die wc is nog erger.... Ik ben God eeuwig dankbaar dat de wc het afgelopen week perfect deed, mijn darmen draaiden namelijk overuren... En nu issie weer kapot, de wc... En draaien mijn darmen weer normale daguren...
.
De groep blijft leuk, langzamerhand leer ik iederen wat beter kennen. Natuurlijk trek ik veel met de meiden op. Vooral boven, waar ik nu ruim een week slaap, is het cozy! Gezellig samen op één bed een film kijken, lekker kletsen enz... Laatst kwam mijn buurvrouw Monica gezellig naast me in bed een middagtukje doen, haha! En soms slapen ze 's nachts ook bij elkaar in bed... Zolang het 's nachts alleen bij Monica's nijlpaard blijft, ben ik tevreden....
Ik vind iedereen even aardig, toch heb ik met sommigen een betere band dan met de anderen. Vooral met Angela kan ik het goed vinden, ze is zo tof! Gewoon eerlijk, recht voor z'n raap! Ook Monica en Mon zijn leuke meiden... Deze drie dames en Amy, een meisje uit Engeland, slapen bij mij boven en vragen mij tijdens het opmaken en babbelen, regelmatig wie ik het leukste vind, voor de grap natuurlijk, maar stiekem... :-p
En natuurlijk de jongens, daar raken ze maar niet uitgepraat over... De één zegt dat de ander verliefd op die is, en de ander zegt dat die weer verliefd is op die jongen, en ga zo maar door.... Gelukkig valt het geroddel hier erg mee, of ik hoor nix, want ook goed is natuurlijk!
.
Ik geloof dat het berichtje, voor mijn doen, erg kort is, maar ik ben onwijs moe en weet simpelweg nix te schrijven....
.
Ik ga slapen!
-xxx-
.
http://www.emjayrhymes.wordpress.com/
(voor een korte, maar krachtige, dagelijkse update!)

Zaterdagfoto's en verhaal....

2009-01-27T23:42:00.016+01:00

Zach-Remy-Marleen.

Op de boot naar Stone Island.
(v.l.n.r. Marleen, Monica en Sofia.)

Voor de bananenboot....

Dé bananenboot!

Na de bananenboot!

Kokosnoot eten!

Dit was um.....

Opnieuw een huisdiertje mét lange staart gevonden.....
Zijn we niet stoer samen? :-)

Leguanen schijnen erg bescheiden te zijn.... Deze weigerde zijn knappe hoofd te laten zien...

:-)

Marleen!
Sofia!
Monica!

De zoveelste foto in de taxi....

Het werd weer eens tijd voor een update..

We zitten nu in week 4, maar heb nog steeds het gevoel dat we net begonnen zijn... Het gevoel dat ik zeker nog 2 maanden 'woon' op deze mooie plek en leef met alle mensen (op de basis dus) is nog steeds onwerkelijk...
Langzaam maar beetje, beginnen we elkaar steeds beter te leren kennen, elf dames op één kamer, is de grootste uitdaging ever... Een paar dagen geleden ben ik verhuisd naar boven, waar het zoveel rustiger is...wel krapper overigens... Maar ik slaap veel beter, dat is het belangrijkste... Ik slaap met mijn matras op de grond, mijn 'kledingkastje' staat ook boven, mijn koffer beneden, maar ik vind hierboven echt zoveel rust, het licht gaat hier zelfs al uit als er iemand ligt te slapen voor elf uur.... Ik denk dat ik een oud wijf begin te worden, haha! Ook erg tof dat ze plek voor me hebben gemaakt... En als Monica of Angela van de linkerkant uit bed valt, vallen ze boven op mij... Monica is niet zo'n ramp, Angela wel, want die slaapt bovenin het stapelbed....
Angela kwam trouwens met het idee dat ik bij haar in bed mocht slapen.... Logisch dat ik dat liever niet deed, zo hoog en met twee personen, waarvan eentje met stinkvoeten.... Ik slaap dan echt liever met mijn matras op de grond!

Ik kan heb in principe met iedereen in de groep wel goed vinden, heb niet echt één vast persoon met wie ik omga (wat ik heerlijk vind!). Met sommige meiden trek ik wat meer op, dan met de anderen. Wel gek dat de meesten 18 of 19 zijn.. Ik ben het oudste meisje van het team, nog eentje wordt deze week 24 en er is nog een jongen van 24.
Ik heb een fijn plekje in de groep, sta niet vooraan met m'n grote mond (die ik dus wel heb!), ga, zoals ik zei, lekker m'n eigen gangetje (binnen de regels dus!), ken inmiddels bijna alle namen van iedereen op de basis, en zij kennen mij.. Zo lief van iedereen dat ze zeggen dat ik zo leuk, aardig, knap, schattig en grappig ben... Soms weet ik niet of ik het moet geloven, of dat het normaal is omdat zomaar te zeggen, ik word er eerder verlegen van, haha! Ik voel me in iedergeval thuis hier, heb mijn eigen plekje op mijn manier gevonden en heb nog geen moment last gehad van heimwee.... (wel mis ik een aantal aspecten, zoals mijn familie, vrienden, de kerk, ratjes, het dragen van mijn nieuwe winterjas, de piano, mijn bed, privacy, een fijne douche, een werkende wc, That 70's show, de Sims, mijn Senseo/Cappuccino maar dat even terzijde...) En natuurlijk ga ik iedereen van de DTS weer missen, het uitzicht op de oceaan, het lekkere (versta: al vier weken geen regen) weer, de lekkere koekjes....
Voorlopig zit ik hier nog wel even goed en geniet ik ervan zolang ik hier ben... De tijd vliegt, volgende week begint de tweede maand van de DTS alweer....

Deze week hebben we het over het thema 'Identity in Christ.' Jodi, een vrouw uit Alabama, geeft deze week les.. Ze spreekt erg duidelijk, en gooit er geregeld een dosis Amerikaanse humor in... Dat houdt me goed bij de les.. Soms is wel moeilijk om alles te begrijpen (ze gebruikt nog wel eens moeilijke woorden) en het is ook niet altijd even makkelijk om m'n aandacht bij de les te houden.. Gisteravond hadden we les en vanavond weer (en de ochtenden dus...), vooral de avonden zijn erg pittig. Je hebt er een hele dag opzitten (ik sta rond 7 uur op) en de les duurt 's avonds tot 10 uur.... Da's best vermoeiend...
De inhoud van de lessen zijn erg goed, vernieuwend en verfrissend. De Bijbel wordt vaak gebruikt, op die manier leer ik de Bijbel ook te lezen op een andere manier, connecties leggen, verbanden zoeken, dieper nadenken, enz....
Één van de nieuwe dingen die ik heb geleerd, is dat we een lichaam, een geest en een ziel hebben.. Op zich is dat niet echt nieuw, wat wel hiervan nieuw voor mij was, is dat onze ziel uit emotions, will and mind bestaan. Ook werd er wat verteld over waar de mensen heen gingen, wanneer ze stierven, voordat Jezus was gestorven en was opgestaan... Het heet Abraham's bossom... Moet alleen nog effe goed uitzoeken wat dat precies inhoudt.... Maar goed, dat heeft geloof ik niet zoveel met onze identity in Christ te maken, het kwam wel effe aan de orde en het was iets wat indruk heeft gemaakt op mij.... Was wel een aantekening in mijn boek waard....

Veel vernieuwende dingen heb ik niet te vertellen... De wc is kapot, we hebben geen warm water (meer), ongedierte in overvloed, nog altijd veel schoonmaken en het eten is nog steeds lekker!
Uiteraard leer ik nog altijd Spaans... De Spaanse lessen volgen, is effe te druk voor me. Gelukkig beschik ik over zelfdicipline en het lef om met niet-Engels/Nederlandssprekende mensen om te gaan, zo leer ik vrij snel een aardig woordje Spaans.. Vandaag heb ik geleerd om te zeggen dat Mama de la Base lekker heeft gekookt :-) En nog leuker vinden de Mexicaantjes onder ons, wanneer ik zeg dat iemand een slechte jongen of een aardig meisje is... :-) Ik volg nu trouw mijn eigen Spaanse cursus, die ik van mijn zus heb gehad (thnxxx!) Heb 'm op mijn Ipod gezet, zit lekker op het balkon met mijn Ipod op, boek op schoot en aantekeningenmateriaal! De Spaans sprekende mensen vinden trouwens dat ik het 'rapid' leer... Het Engels praten is nog altijd vanzelfsprekend, ik doe het onbewust en voel me absoluut niet onzeker... De Engels-/ Spaanstaligen moeten maar eens Nederlands gaan praten...
Zo had ik ze laatst iets geleerd... 'Ik moet schijten!' (I love you!) En de ander zegt dan 'Mag ik je billen afvegen?' (I love you to!) Het was te grappig voor woorden! (Sorry voor de nette mensen die dit lezen....) Uiteraard heb ik ze uitgelegd wat het echt betekend....nou, ze kwamen niet meer bij!

Over de outreach is nog niet veel bekend, het is nog altijd Brazil, voor zover ik weet bestaat ons 'studenten'team uit 2 jongens en 3 meisjes... Lekker klein groepje, lekker wat meer privacy! :-)

Over de foto's.... Zaterdag hadden we (degene die geen duties hadden en naar de kidsministry moesten) een lekkere vrije dag! Met een paar dames ben ik naar Stone Island gegaan... Tis niet echt een eiland, maar je moet er wel met een bootje naartoe (gaat sneller!). Daar verkeer je echt in een paradijs! Lekker weertje, op het strand en genieten van een kokosnoot, die wel heel bijzonder smaakte! Ook heb ik op een bananenboot gevaren, mocht wel wat sneller wat mij betreft, maar gaaf was het wel!

Zoals je ziet, heb ik alleen maar foto's van avontuurlijke dingen, die misschien alleen maar in je dromen voorkomen... De foto's zijn realiteit, het is prachtig allemaal, maar nog altijd ben ik hier om te leren en me voor te bereiden op de zending... En daar kan ik moeilijk foto's van maken :-) Ik zal eens proberen om een foto van de groep tijdens de les te maken, misschien is het dan wat 'geloofwaardiger' dat ik hier zit om te leren :-p Maar ik moet wel bekennen dat je hier als zendeling goed zit, om het (warm)watergebrek, kakkerlakken en het dicht op elkaar samen leven na... En naast het genieten van het geweldige, is het nog altijd hard studeren, het is een druk leven hier!

Zaterdagavond/nacht ben ik voor het eerst op ministry geweest, naar de Zone. Het zou vergelijkbaar moeten zijn met de Wallen in Amsterdam.... Ik weet niet wat er in de krakkemikkige huisjes allemaal gebeurd, maar het was beslist niet te vergelijken... Geen glazen ramen, verlicht met rode lampen en schaars geklede dames die zichzelf er achter staan te verkopen.... De Zone hier in Mazatlan, had wat weg van een sloppenwijk, met twee nachtclubs, kleine winkeltjes, veel kinderen op straat, veel verkeer en stoffige, zanderige wegen.... Ik had eigenlijk zoiets verwacht als in Amsterdam, maar ja, Amsterdam staat er in de hele wereld dat ook bekend om.... Ik heb ze niet gezien, maar er liepen wel prostituees rond.. We hebben bijzondere gesprekken gehad, het was allemaal Spaans, maar dat doet er niet toe.. Één meisje heeft (als ik het goed heb begrepen) een keuze gemaakt en was zondag mee naar de kerk gegaan... Er was een plek waar je koffie kon drinken, waar veel jeugd (ergens uit een kerk) kwam zitten, lekker zitten kletsen.
Ik had de avond veel heftiger verwacht, natuurlijk is het één van de afschuwelijkste plekken hier in Mazatlan, ter wereld.... Het kan zijn dat ik nog niet alles heb gezien, dat komt misschien zaterdag, al hoop ik natuurlijk dat het niet erger is dan dat ik heb gezien....

Halverwege februari hebben we onze eerste 'outreach', hier binnen Mazatlan, de outreach voor Carnaval... Ik ben heel benieuwd naar hoe dit gaat verlopen... We zijn druk bezig met de voorbereidingen, voorbede en dansen instuderen (nee, ik dans niet, sorry...) Wat er verder gaat gebeuren, weet ik niet... Ik heb echt geen idee hoe het er hier aan toe gaat, ik weet niet eens hoe het in Nederland gaat...behalve die mooie versierde wagens, die ik nog nooit in 'real life' heb gezien.

Nog altijd is het weer hier lekker, men zegt dat het in de winter hier normaal gesproken veel kouder is.... Ik heb dus geluk :-) Heb al een aardig kleurtje gekregen, heb vandaag ontdekt dat mijn haar van achteren blond/oranje is.... Toch maar niet afknippen die zooi, eerst 'natuurlijk' blond worden....dan komt de rest wel... De Mexicanen vinden mij overigens blond.....

Verder ben ik enorm blij met het feit dat ik Skype op m'n computer heb, kan ik echt praten met mensen en effe stemmetjes horen... Geregeld komt hier effe een Mexicaan of een Amerikaan een gesprekje houden met iemand van het thuisfront, ook ik moet er aan geloven, zo sprak ik net de moeder van Angela, Skype is geweldig! :-)

Gister had ik weer een 1-1 gesprek, ben echt zo blij met mijn 1-1 :-) Ik had geen idee wat ik haar moest vertellen, ik heb gewoon geen bijzonderheden te vertellen, toch was het gesprek erg gezellig.. Gewoon een lekkere wandeling langs het strand met zonsondergang, zo relaxed!
Angela, één van de studenten, heeft dezelfde 1-1, Angela gaat ook naar Brazil, ze is net zo koppig als dat ik ben en ja, ze praat ook openlijk over poepjes en scheetjes.... Ik geloof dat ik die fase (op dat ene verhaaltje enkele alinea's terug na) bijna achter me heb gelaten, maar het blijft grappig! Angela is echt een schatje, een typisch Amerikaans meisje met een grote Amerikaanse zonnebril op! En ze is zooo klungelig... Hadden we het net over haar onhandigheid, gleed ze voor de tienduizendste keer van de trap... Ik heb het probleem ontdekt, ze tilt gewoon haar voeten niet goed op... En voor de tweede keer heeft ze haar slipper kapotgestruikeld....

Ik heb nog zoveel te vertellen, maar ik kan het allemaal niet bijna-tegelijk onder woorden brengen....

Ik ga nog effe wat mailen en dan begint de les alweer....

-xxx-

Op naar week 4 in Mexico!

2009-01-24T03:30:00.024+01:00

Mon in een bijzondere pose op tafel....

Gebedswandeling ter voorbereiding voor carnaval!

Opnieuw de bijzondere constructies!

Uitzicht vanaf de 'berg', onderaan loopt de helft van onze groep (alle mensjes die je zo ongeveer ziet...)

Op de berg!

.........

Sushi eten...

Sushi eten met Sofia!

En Monica en Mon!

Nog geen half uur later bij Panama aan de koffie! (in mijn geval!)

Ze kwamen het circus met vrachtwagenmobiel promoten.... Nu kan ik het nog beter onder woorden brengen waarom ik op Partij voor (van?) de dieren stem... :-) De dieren waren echt zielig, zoveel lawaai, lichten, drukte.... De dieren zagen er echt zielig uit, word weer helemaal treurig als ik eraan terug denk...

De warming-up!

Op stap, op zoek naar zwemkleren...

In de taxi!

Oké... Hier weer een update!

Ik heb een bijzondere week achter de rug. Deze week was het thema 'Hearing the voice of God'. Onze teacher van deze week was Harmony, ze is echt geweldig! :-) Zo tof was, dat ze soms gewoon effe stopte met haar les en ineens met een profetie kwam over iemand... Dinsdag begon ze de les met een profetie over mij :-) Ze zei dat ze over mij had gedroomd, over dat we in een bus zaten, zij zat achter me en keek naar wat ik aan het doen was. In de bus werd les gegeven en ik deed mijn uiterste best om alles op te schrijven wat ik hoorde, om maar zoveel mogelijk te leren. Harmony zei dat ik zoveel mogelijk wou leren, zodat ik later een teacher zou worden en dit kon gebruiken. De bus waarin we zaten, betekende dat ik in de toekomst veel ga reizen...

Het toffe hiervan was, dat de dag voordat ik dit te horen kreeg, een 1-1 gesprek had met Kelly, mijn personal coach... Kelly zei dat ik zo flexibel was en dat God dit gaat gebruiken, dat ik veel ga reizen, omdat ik me zo makkelijk aanpas....

Toen ik dit aan Harmony vertelde, voegde ze aan de profetie toe dat mijn man en mijn kinderen (die ik ga adopteren uiteraard!) ook van reizen houden...

Nou, ik ben benieuwd, eerst maar mijn man tegenkomen en lekker veel reizen, les geven en kindjes adopteren! :-) Ik zie de toekomst wel zitten zo!

Donderdag werd onze groep in het 'diepe' gegooid... Nu moesten wij dingen zeggen over luitjes uit onze groep... Was heel leuk om te doen, al ging het in het begin niet zo relaxed, haha!

Ok, dat was effe over de lesinhoud van deze week... (zoals u wenste, moeder!)

Verder hebben we de hele week lekker weer gehad (natuurlijk!), de laatste 2 dagen is het wel behoorlijk warm en vochtig buiten, gelukkig is het zwembad eindelijk open om te zwemmen! (had vanavond mijn eerste duik gehad!)

's Avonds zijn we geregeld op stap geweest met een clubje, gewoon effe gezellig ergens drinken en heb zelfs sushi gegeten! (vond de vis niet te pruimen!) en bij Panama cappuccino gedronken.

Gister ben ik gaan 'shoppen' met drie andere dames en een jongeheer... Ik kan er met m'n verstand maar niet bij hoe makkelijk sommigen geld uitgeven.... Het duurste wat ik hier heb gekocht, is zonnebrandolie voor 130 pesos (10 euro ong...) En verder koop ik alleen wat nodig is... Ben al een week op zoek naar een leuke korte broek, maar omdat ik nix van die prijzen snap (dan vergelijken ze het weer met dollars, dan weer met euro's, de één zegt dit, de ander zegt dat...), koop ik liever maar alleen wat ik nodig heb en bovendien wil ik verantwoordelijk met mijn geld omgaan. Die korte broek komt wel een keer, als ik wat meer van die prijzen begrijp.

Voor de westerlingen blijkt het toch vrij moeilijk te zijn om hier zuinig te zijn, als ik naar mijn kamergenoten kijk.... Het is hier ook zó goedkoop! Maar ja, ik houd er gewoon niet van om geld uit te geven, zeker niet als het niet nodig is, en al helemaal niet als ik het geld hard nodig heb.... Oh, en mijn koffer mag maximaal 20 kilo wegen... Maar goedkoop is het hier wel :-p

Zo onderhand begin ik me steeds meer te beseffen dat ik in een Tweede wereldland leef.... Lag vannacht heerlijk te slapen, was nog vollop bezig met de REM-slaap, totdat ik binnen een seconde met een hartstilstand onder mijn dekens was gedoken... Geschrokken van een loeiharde knal met een beste lichtflits en geluiden van brokstukken.... Duizenden gedachtes razen er op dat moment door je hoofd.... Wat bleek nou, de telefoonpaal dat hier naast de patio staat, was ontploft... Gek genoeg kreeg ik al nare kriebels van dat enge ding als ik eronder zat te lezen (want daar schijnt de zon 's middags). En nu istie ontploft... We mogen echt van geluk spreken dat dit 's nachts is gebeurd en niet overdag, dan kwam het ziekenhuis waarschijnlijk handen tekort.... Kon het haast niet geloven dat er nogal wat gasten niets hadden gehoord...

Vandaag nog een voorbeeld... We waren naar een kledingwinkel aan de andere kant van de baai en Angela moest nog naar de Home Depot (een soort van kantoorzaak). Of ik heb iets gemist, of wij hebben iets gemist, of de chauffeur heeft van onze naïeviteit (hoeschrijfjedat?) gebruik gemaakt.... We waren nog geen 2 minuten onderweg, of meneer parkeerde zijn taxi voor de winkel... (wij zaten in de taxi met de veronderstelling dat ie ons in het centrum afzette, althans, ik....) Een beetje verbaasd bleven we in de taxi zitten, maar nee hoor, meneer zei dat we eruit moesten en wachtte op ons geld.... Voor dat kleine roteindje 10 pesos p.p. Dikke profiteur... We bleven demonstratief in de taxi zitten, tot meneer de chauffeur de motor uitzette... We stapten maar uit en betaalden de oplichter...

Angela vond niet wat ze moest hebben, ik wel! Geen flauw idee wat ik kon verwachten van de Home Depot (had iets van Blokker in gedachte) maar heb mooi wel een microfoontje weten te bemachtigen voor nog geen 5 euro.... SKYPE!!!!

Nog één 'IkwoonmomenteelinMexico' voorbeeld... Bij terugkomst van ons 'uitje' troffen we iedereen aan in het zwembad, snel in m'n zwemkleren gehesen, een fijne verfrissende duik in het water en toen weer naar boven....... Op zoek naar droge kleren, ontdekte ik iets heel onaangenaams....een kakkerlak... Ik geloof dat ik de enige was die 'm zag, gek genoeg gilde iedereen met me mee.... Wat een paniek ineens, haha! Dat vieze beest blijkt hier al een paar dagen rond te lopen en niemand die wat zegt.... En hij is minstens 5 centimeter groot! En dat vieze ongedierte loopt nu ergens onder mijn bed, bij mijn koffer, misschien wel tussen mijn kleren......

Hebben we toch nog een huisdiertje..... Geef mij mijn lieve pluizige Flootje, Noortje en Lotje maar.... Ik mis ze :-(

Hagedisjes zie je hier ook overal, werd laatst een beetje verward wakker, bang dat er een hagedisje (van 3 cm) in mijn bed liep... Ze zijn piepklein en klimmen overal op... Heb ze nog niet in de kamer gespot....nog niet....

De bloeddorstige rotspinnetjes lopen hier trouwens nog wel rond.... Die akelige beesten hebben me opnieuw gebeten, en ook een bijzondere reuzemug, die een reuzemuggebult heeft achtergelaten op mijn arm... Heb de mug niet gezien hoor, maar heb wel het bewijs.... :-)

Verder hebben we wel weer warm water, de wc doet het weer redelijk en het eten is nog steeds lekker! Geen rare buikpijn gehad of andere dingen, gaat gewoon lekker... Het blijft Mexico, niet te vergelijken met Nederland, wat minder comfort, wel veel meer genot.....

Het Spaans begin ik steeds meer onder de knie te krijgen, Spaanse les lukt me momenteel niet, heb teveel dingen op één dag... Gelukkig zijn er genoeg Spaanse mensen die me woordjes leren. Ook het Engels gaat nog steeds lekker.... Soms denk ik dat ik iets in het Nederlands heb gezegd, zo vanzelfsprekend is het bijna... Gewoon niet teveel nadenken, want als je dat doet, gaat het juist mis...

Het is nu alweer weekend, tijd gaat razendsnel... Maandag gaat week 4 alweer van start... Hebben we 1/3 van de lesfase er alweer opzitten.... Kan het nog niet echt bevatten dat ik naar Brazilië ga.... Eerst nog maar effe aarden in Mexico....

De groep wordt steeds hechter, natuurlijk zijn er nog wel eens ergenissen en mis je je eigen leven... Je wordt hier echt geleefd.... Ik geniet er wel van, er is altijd wel iemand die je goedenmorgen of goedennacht wenst, of iemand die gezellig effe met je wil kletsen of naar de winkel wilt gaan.... 's Avonds kijk ik geregeld een filmpje met een paar meiden lekker in de pyjama op bed, of kletsen we effe voor het slapen gaan.... De mensen zijn hier echt leuk! Heidebeek, de basis in Nederland is oké, maar hier voel ik me toch veel meer thuis.... Gewoon veel jeugdige staf, zelfs de leiders van mijn school zijn 2 jaar jonger! Ze doen hier niet echt moeilijk als het gaat om muziek en grapjes... Hier wordt gewoon radio geluisterd, ze letten niet constant op je en zijn gewoon relaxed. De regels zijn er, op sommige dingen na, is alles vanzelfsprekend, en mocht ik moeite hebben met bepaalde dingen, bespreek ik ze gewoon met mijn 1-1.

Ik denk dat ik zo maar eens ga slapen, in Nederland is het inmiddels ochtend, hier moet de nacht nog beginnen...zo gek! Morgen ga ik met een paar meiden naar Stone Island, een eilandje verderop waar we lekker kunnen zonnen en zwemmen... Morgenavond heb ik ministry, ga naar de zone (prostituees...) en zondag weet ik nog niet... Heb trouwens het boek uitgelezen, nu nog een verslag schrijven en dan heb ik het eerste gedeelte van mijn huiswerk erop zitten, yes!

Ik ga slapen!

-xxx-

De Maandag-Update!

2009-01-20T02:44:00.019+01:00

Angela en ik ergens bij het strand!

Frenchie aan het ringslingeren!

Jared aan het ringhangen!

Abel en Angela in een 'gevecht'.

Mon deed een pose, maar Angela en Abel waren nog niet klaar het gevecht, zie hier het beeldresultaat van de samenloop der omstandigheden....

Bij de Mac!

Nog steeds bij de Mac! (Wait! I wasn't ready! 3x raden wie dit zei...)

......

De stoere wandelaars die in totaal 10 km hebben gelopen (heen-terug) om naar de Mac te gaan...

Bijna op de basis!

Mijn ontbijt!

Oké, jullie zullen het wel niet door hebben gehad, maar normaal gesproken schrijf ik eerst de tekst en plaats dan de foto's, nu doe ik het eens andersom! (vanwege het gedoe met de enters tussen de tekst nadat ik de foto's heb geplaatst...) Dit was effe een kijkje achter de schermen, de Making of Hallo-ik-ben-theo Leentie's Weblog.

Anyway, nu wat nuttigere informatie!

Ik heb nu zo'n drie kwartier om mijn verhaaltje te vertellen over gister en vandaag!

Gisterochtend ben ik met Ot naar het hotel gegaan, lekker gelezen in de zon en daarna gedoucht (dit bleek achteraf een masterlijk plan geweest te zijn, waarom lees je later...)

Na het hotelgebeuren, hebben we een taxi gepakt naar de Mac, hebben daar wat gegeten en zijn toen op zoek gegaan naar de Wallmart, we kwamen uit bij de supermarkt waar ik eergister ook was geweest.... Weer taxi naar de basis gepakt. Diezelfde middag ontmoetten Angela en ik Jonathan, onze overbuurman (die we geregeld al naakt op zijn terras hebben gezien...) Jonathan wou onze vrienden wel ontmoeten, dus namen we hem mee naar de rotsen, waar Monica en Amy zaten (Mon en Esther volgden later). We hebben gezellig gekletst met de jongeman in kwestie.... Hij blijkt model te zijn en liep naakt op zijn terras rond om een kleurtje te krijgen... Natuurlijk had hij de meiden wel horen lachen, toen ze hem ontdekten (ik zag alleen maar een naakte man zonder details, wegens gebrek aan een bril op dat moment...gelukkig!)

Na het gesprek met Jonathan, gingen we weer terug naar de basis, waar iedereen het avondeten al bijna op had...en er voor ons te weinig was... Dus..gingen we, jawel, naar de Mac... Ditmaal gingen we lopend, een dik uur lopen, dus zeker vijf á zes kilometer... Was erg leuk bij de Mac, Frenchie was bijzonder populair, onbekende meisjes wouden graag met hem op de foto! (en ik had er nog bij vermeld dat hij een moviestar is.... Hij heeft een klein rolletje in de film Australia!)

Bij terugkomst (bij het laatste stukje kregen we een lift!) heb ik lekker effe m'n gezicht en voeten gewassen, bleek net zo'n masterlijk plan geweest te zijn, als het wassen van m'n haren in het hotel, want het water was min of meer OP!

Heb de nacht heerlijk geslapen! Was zo moe van het lopen, dat mijn ogen, zodra ik ze dicht deed, de volgende ochtend pas weer open deed...

Minder aangenaam was, dat er dus geen water was... Gelukkig was er beneden genoeg water op mijn gezicht te wassen en mijn tanden te poetsen! :-)

Vanmorgen hadden we les, het thema van deze week is 'Hearing the voice of God.' De dag begon eerst met worship, ditmaal leuke liedjes en niet 60 minuten doen over 1 liedje (zoals vorige week!). Na de worship begon de les, die erg boeiend was!

Na de les, begon de lunch, daarna corvee, toen Spaanse les (waarvan ik de laatste 5 minuten heb meegemaakt...) en toen eindelijk mijn 1-1 gesprek! Daar ben ik zeer te spreken over! Ik heb een 1-1 die oudere kinderen heeft en aardig wat ervaring in het leven heeft en mij advies kan geven (en dat ook zeker gedaan heeft!) Was erg gezellig, lekker aan het strand.

Na de 1-1 heb ik mijn wachtwoord voor internet geregeld.. Sinds vandaag kun je hier niet zomaar meer op internet (zoals de afgelopen 14 dagen). Ben blij dat het gelukt is, want Greg, degene die mij het wachtwoord heeft gegeven, schreef een beetje vaag... Maar na wat gevogel, is het me toch gelukt om het opgeschreven wachtwoord te ontcijferen! En voila! Ik heb internet! En het water is inmiddels ook aangesloten.... Alleen kan ik nog steeds geen gebruik maken van de wc hier... Wat bleek nou, onze wc bleef doorspoelen, daardoor is het waterresevoir leeggeraakt, en nou wordt onze wc gerepareerd... Gelukkig hebben we zo weer les in de kerk, waar ze ook een wc hebben! :-)

Maar goed, ik ga weer, zoals ik al zei, heb ik zo les! En misschien dat we vanavond nog naar Panama gaan, een restaurantje hier in de buurt, waar ze lekkere taart hebben!

-xxx-

Zaterdag 3 in Mexico!

2009-01-18T06:45:00.013+01:00

Sleeping Frenchie!

Mexican Frenchie!
(Geen rare dingen denken over zogenaamde romances tussen mij en deze jongeman a.u.b. Het is gewoon een vriendelijke jongen, die meer met de meisjes optrekt en meer kletst, dan de rest van de jongens.... Vandaar dat ook hij geregeld op de foto komt...)

Stupido dishes!
Remy (Mexican Frenchie Boy), Aaron en Montserrat!

Thumbs up!

Tough girls!

Creepy Clown!

Miauw!!!

Met de ballonnen!

Het zwembad!
(Status zwembad op basis: nog altijd halfvol)

Lekker eten boven op het dakterras!
(Hoezo zendeling in spé??)

En zo kwam ik tot de ontdekking dat Mazatlan grotendeels is omgeven door zee!

In de taxi naar Starbucks!

Bij Starbucks uiteraard!

Hier waren we bij een winkel, de zogenaamde Wallmart!

:-) FUN!!

In de taxi naar de basis!

Lekker taco's eten en tonic drinken!
(Vooral niet op Steven zijn gezicht letten...hij kon de foto niet zo waarderen, gnagna! Hij kon er wel om lachen, ik ook! :-D )

Lol met Angela!

Een echte actiefoto!

:-)

Met de kauwgomballenautomaat er vandoor!

(Angela en ik hadden er een muntje in gegooid, maar kregen geen kauwgombal, na tien seconden, bestaande uit inspectie van de automaat, werd plan B opgesteld, het kidnappen van de automaat...)

Precies twee weken geleden kwam ik aan in Mazatlan, nog geen idee of ik het naar m'n zin zou hebben in dit plaatsje, op de basis en in de groep.... Nog geen concrete verwachtingen, gewoon alles op me af laten komen...

Nu, twee weken later heb ik wederom weer één van de meest geweldige dagen meegemaakt, het gevoel dat ik hier al veel langer zit, is duidelijk aanwezig... :-)
Vanmorgen lekker uitgeslapen, anderhalf uur lekker in het zonnetje zitten lezen (ben al over de helft van het boek!) en daarna vlug mijn spullen ingepakt, tankini aangetrokken en met een paar dames naar een hotel gewandeld, waar je bovenop het dak (jawel!) in een zwembadje kan zwemmen, lekker kan zonnen en heerlijk kan eten! Het was geweldig, uiteraard!

Na het zwemmen, ben ik met Montse en Angela op de taxi gestapt en naar de Starbucks gegaan, waar we lekker koffie hebben gedronken en taart hebben gegeten! Nog op zoek gegaan naar een leuk broekje voor op het strand (PROTEST! ) en toen het plannetje gemaakt om naar downtown te wandelen=gevolg:we verdwaalden ergens in een villawijk... Montse wist de weg, dacht ze... *dus niet...downtown was minstens nog wel een uur lopen.... en echt niet zomaar effe om de hoek...ook de oceaan was ineens pleite...) Zo kwamen we bij een circus uit en vonden we een soort van Wallmart... Hij was iig net zo groot.... Montse en ik gingen op zoek naar een agenda en Angela was op zoek naar een deken, wederom met een tragisch gevolg....we raakten Angela kwijt..... Montse was zo dapper om naar de infobalie te lopen en om te vragen of ze wouden omroepen dat wij Angela zochten... Angela from the DTS! Marlene is Looking for you... Dit werd een paar keer herhaald.....ik kwam niet meer bij!!! We hebben nog geweldige foto's in het winkelwagentje gemaakt....stelletje pubers bij elkaar!

Angela is trouwens enorm ondhandig, vorige week viel ze languit op de weg met haar mandje wasgoed, gister ging ze onderuit tijdens een wandeling in het donker, vanmorgen ging ze bijna onderuit en trapte daarmee haar slipper kapot... Met die kapotte slipper ging ze op de trap bijna onderuit.... Niet veel later gleed ze van de trap een stukje naar beneden en vanavond liep ze iets te snel naar boven, en gleed uiteraard weer uit.... Hoord een verhaal dat ze gister, tijdens het spelen met de kinderen, ook pontificaal op de grond lag.... Ze is zoo grappig! En ze heeft er gewoon schijt aan, gaat gewoon door met waarmee ze bezig was.... Angela ging trouwens de rest van de dag met één slipper door het leven.... (tot aan Señor Frog, een leuke winkel, waar ze nieuwe kocht!)

Bij terugkomst op de basis (was inmiddels 7 uur 's avonds) maakten we ons klaar voor een avondje uit.... Was erg gezellig en nu zit ik weer op de basis, tis nu elf uur 's avonds, in Nederland 7 uur!

Oh, gisteravond waren we ook nog uit geweest....... Was bijzonder... Lekker genoten van een kopje cappuccino, en doodsangsten uitgestaan van een creepy clown! (check foto's!) Hij wandelde rondjes om onze tafel, blies ballonnen op en drong ons aan om die ballon om onze middel te doen, zodra we dat niet deden, deed hij dat wel effe en had dan ook nog het lef om zijn vinger in je zij te prikken.... De Zweed en ik (echte Europeanen!) hielde de Creepy Clown in de gaten, en zodra hij kwam, duwden we snel de ballon om onze middel.... De anderen, toch wat naïever, hielden de clown in de gaten, in de veronderstelling dat hij geen kunstjes meer hoefde te vertonen.... Creepy Clown had echter andere plannen, hij kwam gevaarlijk dichtbij en riep MIAUW!!! En dat deed hij de hele tijd.... Verbaasde me dat hij me vannacht niet achtervolgde in m'n dromen....

Maar goed, morgen is het weer zondag, kan wel lekker uitslapen, ga naar de kerk, ergens zwemmen enn....ehh....we hadden nog meer plannen gemaakt, maar ben het alweer vergeten...

Hoop dat het slapen een beetje lukt... Een gast hier verderop heeft een beste muziekinstallatie opgezet en aangezet.... En we missen Amy momenteel, het is bijna twaalf uur en ze is er nog niet, iets wat niet echt iets voor haar is.... Hopen maar dat ze binnen tien minuten terug is, anders wordt er een zoekactie opgezet....
(inmiddels is Amy, zich helemaal nergens van bewust, in goede gezondheid teruggekeerd op de basis! Holadijee! Nu kan ik gaan slapen!)

-xxx-

Goed luisteren!! :-)
(Duurt misschien wel effe....)

Mazatlan onveilig maken per winkelwagentje!

Snel!

2009-01-17T01:50:00.003+01:00

Hopen dat het nu wel lukt om snel een berichtje te plaatsen, over zo'n tien minuten gaan we eten..... het moet wel...

Ben de dag van gisteren alweer min of meer vergeten... Begon weer met ontbijt, les, eten, schoonmaken en daarna heb ik nog geholpen met het versieren van de patio, we hadden namelijk een verlovingsfeest van twee stafleden hier.

De dag duurde wel erg lang, was nogal moe, mjaah. Het feest was overigens erg gezellig, we hebben met z'n allen gegeten en spelletjes gedaan.. Beetje raar was, dat ik (en nog 2 andere dames) naar boven wouden, slapen... En dat mocht niet, beetje weird, ben 24 jaar en kan het maar moeilijk accepteren dat iemand bepaald of ik wel of niet mag slapen... Maar goed, daar ga ik met mijn 1-1 nog over praten, regels zijn nodig, zolang ze acceptabel zijn en niet mijn prioriteiten in de weg staan.... Miss Zweden was er boos over, over de regels en 'een persoon' zijn in de groep... Ik wond me er niet zo over op, toch zit ik er wel mee, maar zoals ik al zei, ik praat er over...

Oké, vanmorgen... Onbijt, blablabla....en toen 'de spannende' les, of kringgesprek, waarin je je zonden moest belijden en vergeving voor moest vragen.... Eerlijk, héél eerijk, ik kon me niet bedenken of ik iets had, natuurlijk heb ik heel wat jaren met King's Kids meegedraaid en daar al het één en ander doorgemaakt. Ot bevestigde het nog eens, wat mij weer gerust deed voelen.. Hoe dan ook, we waren nog niet eens halverwege de les, of mijn buik begon pijn te doen..... Het zweet brak me aan alle kanten uit, lieve Ot ontfermde zich over mij en Kayla (de schoolleider) was zo aardig om me terug te brengen naar de basis... Na effe met m'n ma en Liek gekletst te hebben op msn, ben ik effe gaan slapen en toen brak het tweede grote moment van de dag aan, het bekend maken van de outreaches!

Mijn outreach gaat.....naar........... BRAZIL!!!!!!!!!!!!!!!! (daar had ik al voor gekozen, voordat ik wist dat er een mogelijkheid was om naar Brazil te gaan...) Toen ik het te horen kreeg dat die mogelijkheid er was, vorige week....en enkele dagen later te horen kreeg dat ie niet doorging, ging ik er (heel vroom!!!) voor bidden en kreeg een droom dat ie wèl zou gaan... Ook Angela, een medestudent, was er vrijwel zeker van dat de outreach naar Brazil ging... Ben helemaal happy!

Na het eten moest ik weer schoonmaken (uiteraard!) en ben daarna met Ot naar Grand Plaza gegaan, een soort van shoppingmall, maar dan....'anders'.... Bijzondere winkels, rare kleren en gekke spulletjes.... Heb alleen maar geld gespendeerd aan de Burger King... En op de terugweg aan de Oxxo, voor cola en de lekkere koekjes!

Vanavond gaat we 'stappen'' in Old Mazatlan, heb niet zo heel veel zin, heb de laatste tijd het gevoel geleefd te worden, en wil me ongestoord terug kunnen trekken en ook effe het boek uitlezen...

Maareh, ik plaats later wel effe foto's, want we gaan eten!

Leuk trouwens, om te zien wie er meelezen, dat waardeer ik, thnx!

-xxx-

Een kort berichtje....

2009-01-15T08:25:00.003+01:00

voordat ik deze dag weer ben vergeten.... (ben al de helft vergeten geloof ik....)

Vanmorgen opgestaan, werd een beetje vreemd wakker, bekeek de kamer vanuit een andere visie, namelijk van bovenaf.... Dat had gelukkig geen invloed op mijn dag.....als dat mogelijk was....

Heb geen idee hoe ik mijn ochtend heb doorgebracht, ik heb geholpen met corvee en de rest zal wel niet nuttig zijn geweest of interessant.... Om half 10 begon de les, het was boeiend, maar wederom geen nieuws voor mij.... Toch luisterde ik met gespitste oren hoor, het is net een film die je al een paar keer hebt gezien, en na de vierde keer nog steeds interessant vindt en misschien nog wel leuke details ontdekt! Deze week gaat het over het Vaderhart van God, en vandaag hadden we het over onze aardse vaders; de goede vader, de passieve vader, de vader-bij-wie-je-het-nooit-goed-genoeg-kan-doen en de afwezige vader... Ik geloof dat die vader van mij wel goed uit de test was gekomen. :-) Tot nu toe probeer ik herkenning te vinden in de lessen, of bepaalde dingen ook wel voor mij gelden, maar telkens kom ik weer tot die ontdekking dat ik die 'fase' of 'ontdekking' al heb gehad, King's Kids loopt blijkbaar wat op de feiten vooruit.... Heb er nog altijd veel baat bij, merk ik! Als ik zie hoe een aantal dames nog worstelen met dingen, die ik allang al achter me heb gelaten.... Bovendien ben ik gezegend met mijn karaktertrek door schijt te hebben aan wat anderen van mij vinden, ik ben gewoon mezelf, and that's it! Het is lang niet altijd even makkelijk, iedereen is wel onzeker, maar die onzekerheid is niet in die mate dat het mij ongelukkig maakt, nee, ik ben wel tevreden met mezelf, het kan niet erger, het kan alleen maar beter! :-)

Oké, na de les gingen we weer naar de basis voor...geen lunch, maar voorbede. Was een bijzondere happening. Verstond of begreep de helft niet van wat er werd gezegd en waarvoor gebeden moest worden... Waarschijnlijk was op dat moment effe mijn concentratie op... (en mijn maag leeg...) Na de lunch heb ik...eh, effe denken....weer geholpen met corvee met Angela, zodat we sneller onze was op konden halen. Mijn vrijwillige inspanningen werden beloond, door een staflid die toch naar de laundry ging en onze was gelijk mee wou nemen.. Bleek achteraf meer te zijn, dan ze had durven denken, we moesten beide 95 pesos betalen, ongeveer 8 á 9 euro...haha! Nou ja, ik heb weer heerlijk schone kleren, die naar schoon gestreken was ruiken! :-) De volgende keer maar wel naar een goedkopere laundry, die schijnen hier wel te zijn...

Na het corveeën nog effe 'gejumpt' met een paar meiden, sloeg echt nergens op, maar het was errug grappig! Monica (De Mexicaanse Joy, maar dan in de rustige en wat oudere versie en met wat langer haar) was zo creatief, dat ze een dans maakte van het jumpen, hoe grappig! Nou ja, we zijn nog niet klaar hoor, op de vijf jumps na, hebben we drie maffe danspasjes, and that's it!

Na het jumpen kreeg ik privéles van Christian.. Boven op het terras was er Spaanse les, maar ik voelde er weinig voor om te storen, en aangezien Christian Dutch wou leren en ik Spaans, gingen we de woorden uitwisselen! Onder het eten riep ik de hele tijd naar alle Spaans-sprekende personen El Gozo del Señor es mi Fortaleza! (The joy of the Lord is my strength!) In tegenstelling tot het Engelse, schijnt mijn Spaanse grammatica goed te zijn, volgens Christian! Bij het fonetisch opschrijven van de woorden, schreef ik geregeld een woord foutloos in het Spaans op.... Ik ben een natuurtalent natuurlijk! (mijn natuurlijke taalknobbel!!)

Ik heb echt geen idee meer wat ik nou allemaal heb gedaan....ik geloof dat ik na de Spaanse les, heb gegeten en toen heb schoongemaakt (ja, alweer...ipv de lunch die niet door ging, moest mijn groepje bij het avondeten helpen schoonmaken....) Anyhow, toen alles klaar was, wat verschrikkelijk traag ging (1tje haalde een ijsje op, 1tje kwam na een half uur pas achter dat we corvee hadden, 1tje had hoofdpijn en de ander had het druk met de waterballonnen, die van het balkon werden gegooid...alleen Ot en ik waren fanatiek aan het afwassen...) Maareh, oja, na het schoonmaken, ging ik met 3 andere dames ijsjes halen (en dé koekjes, waar ik een beetje verslaafd aan ben...) en daarna door naar het huis van Greg en Harmony, voor een girlsnight.... Een funnight was het niet bepaald, de staf ging zich voorstellen, ons bemoedigen (over de DTS en daarna) en daarna kwamen de kledingsvoorschriften aan de orde.... Met name het onderwerp Zwemkledij... Dit zorgde voor nogal wat onrust onder de internationale dames... We mogen hier niet zomaar in onze bikini/tankini/zwempak rondlopen op het strand (of op de basis), nee, we moeten er een broekje en een hemdje over dragen.... Ik snap de reden en sta er deels wel achter, het is voor de jongens uit onze groep, die zich er best ongemakkelijk bij kunnen voelen om zulke knappe meiden in schaarse kleding rond te zien lopen, terwijl dat ze dezelfde dames die ochtend nog met hun handen in de lucht hadden zien staan tijdens de worship (bij wijze van......) Hoe dan ook, mevrouw Zweden kwam in opspraak, in Zweden/Europa is het doodnormaal om je bikini op het strand te liggen... De groep was ietwat geshockeerd met mijn mededeling over de naakstranden in het koude Nederland.... In tegenstelling tot de nudistische, niet preutse Nederland, dragen ze in Mexico (vraag me niet waar...) wel een broekje en een hemdje, weer ergens anders in Mexico dragen ze zwempakken en weer ergens anders in Mexico zijn bikini's allowed.... En dan nog niet te spreken over Amerika.......... Goed, we zitten nu in Mexico en passen ons aan, aan het cultuurtje hier....al is dat niet altijd even leuk en relaxed... Oké, zatedag of zondag gaan we ergens op het dakterras van een hotel zwemmen, jongens zijn NIET welkom! :-)

Nog een andere ongemak is, dat ik geïrriteerd begin te raken, door het gemis aan privacy.... Mevrouw mijn bovenbuurvrouw met haar zere voet (echt wel rot voor haar hoor!) sliep dus afgelopen nacht op mijn bed, op mijn laken, tussen al mijn spullen, en ik lag daar, bovenin, in een bed dat op instorten staat.... Ik heb toch net effe vriendelijk gevraagd of we morgen weer konden ruilen. De schat was bereid om nu al te ruilen, dat kon ik, verlangend naar mijn 'eigen' plekje, uiteraard niet weigeren.... Dus nu zit ik weer heerlijk op mijn etage, enigzins vrezend dat het bed zo instort en mijn hele laptop naar de filistijnen is... (Angie, de bovenbuurvrouw, had eergister al een zaklamp op mijn laptop laten kukelen, ik kon er om lachen, maar wel als een boer met kiespijn....). Maar Angie is wel een lieverd hoor!

Een andere gebrek-aan-privacy-teveel-op-elkaars-lip-zitten-het-delen-van-1-badkamer-irritatie is, jawel, het delen van 1 badkamer.... Ik zal er eerlijk voor uitkomen, ik heb in de loop der dagen al een heleboel rioolbelasting betaald, per dag betaal ik voor vier dagen....zo voelt de opluchting! En juist, elke keer als ik moet, is de wc bezet of is het het wc-papier op.... Gister, toen het hoog tijd was om de belasting te betalen, was idd het papier op, dus ik naar beneden en net toen ik weer boven was, ging net voor mijn neus de deur dicht, mijn boven-over-buurvrouw ging zich lekker douchen......Nou, toen was ik het (letterlijk en figuurlijk!) poepiezat! Heb het effe flink bewaard en de belasting in de church betaald, heb er lekker tijd voor genomen, had lekker effe schijt aan de tijd!

Nog iets vervelends is, is dat in tien minuten tijd, 10 keer een wekker afgaat, welteverstaan, zo'n 5 wekkers, die gaan 2 keer af.......... Gezien het feit dat ik een hekel aan mijn wekker heb, heb ik 'm ook niet gezet, zie er bovendien ook niet het nut van in om 'm te zetten, want in tien minuten tijd heb ik al zo'n ochtendhumeur ontwikkeld, dat ik het zonde vind om te gaan slapen.... Dan ga ik liever effe rustig op de patio bijkomen van een door-een-franse-gemaakte-sterke-koffie! (Frenchie Boy is de enige die een beetje koffie kan zetten, de rest maakt slootwater, dat meer naar water dan naar koffie smaakt....)

Oké, ik moet wel zeggen, dat ik het, ondanks de ergenissen, het nog steeds enorm naar m'n zin heb hier! Kan het met iedereen prima vinden, de groep wordt steeds leuker en gezelliger!

Ben met wat meiden na het girlsnight gebeuren, nog naar het strand gewandeld, effe naar het uitzicht gekeken en een rare vogel bekeken! Dacht eerst dat ie onthoofd was, later bleek dat ie gewoon met z'n kop tussen z'n veren lag te slapen, heb bleek om een pelikaan te gaan... Die vliegen hier overal.... Ze zijn lelijk en hebben een onwijs lange snavel!
Vanmorgen lag hier trouwens ergens een dooie sealion, het bleek om een oude te gaan, die sterven hier ergens op de rotsen/eiland, verderop in de zee.... En dan spoelen ze hier aan....lekker gezicht! Heb 'm gelukkig niet gezien....

Heb net een lekkere koude douche genomen (volgende week hoogstwaarschijnlijk warm water en een gevulde zwembad!) en morgen, na het ontbijt, gaan de dames mijn haar stylen....wie het doet, weet ik niet, want iedereen wil het graag doen, ze vechten het maar uit, zolang mijn haar maar gestyled wordt!

Maareh, ik ga maar es slapen! Sorry dat ik er nog geen foto's op heb gezet trouwens, ook blijkt het, dat ik geen flauw idee heb wat zo'n dag me brengt, ik word hier min of meer geleefd en kan nix echt plannen voor mezelf..

De foto's en de mailtjes volgen snel!

Laat me trouwens effe weten of je mijn weblog leest, een berichtje/reactie ofzo, dat waardeer ik enorm en dan weet ik ook voor wie het schrijf! (zo weet ik of ik het netjes moet houden of niet....just kidding!)

-xxx-

Dinsdag!

2009-01-14T05:41:00.002+01:00

Ik heb zoveel dingen gedaan, dat mijn hoofd voelt als een trechter, gaat me niet lukken om het allemaal te vertellen, denk ik :-) (ben gisteren alweer vergeten....)

Anyhow, vanmorgen werd ik fijn gewekt met een plank, die net naast me viel... Mijn bovenbuurvrouw Angie (Mexicaanse) was door het bed gezakt... Het ging net goed, gelukkig! Uiteraard moest ik daar weer om lachen! Heb me daarna snel gewassen en aangekleed en ontbeten beneden. Na het ontbijt had ik tidytime (hetzelfde als duties, maar dit is één keer per week). Na de tidytime hadden we intercession en daarna les, dat ging over vergeving, een tranentrekker voor sommigen :-p Ik was doodmoe en had niet echt de fut om helemaal in de les op te gaan, om heel eerlijk te zijn (viel bij de intercession bijna in slaap...) Maar goed, de les was goed, daar ging het om!

Na de les (die een uur was uitgelopen) konden we aan tafel schuiven en mocht ik gelijk daarna weer schoonmaken (mijn dagelijkse taak, lunch opruimen). We hebben wel een leuk groepje, nog leuker was, dat er een paar anderen waren die meehielpen. En na het opruimen/schoonmaken van de lunch, kon ik bij ons op de kamer de wc/wastafel schoonmaken. En daarna ging ik met Angela op zoek naar een laundry hier in de buurt, op aanraden van een staf. Het was een beetje moeilijk om te vinden, Angela ging nog eens languit met haar wasmand midden op straat, deed mn best om niet te lachen....nou ja, toen zij begon te lachen, deed ik het ook maar :-) Ik heb gemerkt dat ik niet de enige ben die haar doel MOET halen, Angela was net zo vastberaden als dat ik was om ons doel te behalen, al was ze naar haar valpartij wat minder gemotiveerd en was ze in staat om de eerste taxi te nemen die we tegenkwamen. Nu was ik degene die vastbesloten was, want we hadden niet voor niets zo'n pokke-eind gelopen met ons wasgoed... Na wat Spaans/Engelse handen-en-voeten-taal, heb ik toch 'de' laundry gevonden. Angela weer opgehaald (die zat ergens op een hoekje van een straat te wachten...) en toen onze was weggebracht... Morgen heb ik weer schone kleren! Jeeej!! :-) En dat kost maar ongeveer 50-60 pesos (ong 5-6 dollar) en dan is je was gewassen, gestreken en gevouwen!

Bij terugkomst gezellig een film gekeken met een paar dames, tussendoor snel gegeten en de film weer verder gekeken... Was errug leuk en grappig! (Napoleon Dynamite=google zoeken!)

Morgen heb ik een wat rustigere dag, moet alleen maar de lunch opruimen en mijn was ophalen bij de laundry :-)

Momenteel slaap ik bovenin het stapelbed omdat Angie (mijn bovenbuurvrouw) haar voet heeft bezeerd, dit kwam overigens niet omdat ze door het bed zakte... Ze was van één van de vele trappen gevallen...
Ik had er nog wat foto's op willen zetten, dat doe ik morgen wel even, anders moet ik weer naar beneden klimmen enzo, wordt een heel gedoe...

Ik mail gauw weer terug hoor, voor degenen die mij de afgelopen week hebben gemaild! Ik ga er vanuit dat ik morgen (voor jullie vandaag...) tijd genoeg heb!

-xxx-

Een zondag in Mexico!

2009-01-12T02:31:00.007+01:00

In de taxi! :-)

'Kerkdienst' @LooneyBeach!

Het ding dat grote indruk op ons maakte! ;-)

Funny!

Frenchie Boy&Monica&Marleen! (again!)

Mon&Me&almost the same Looney Beach-shirt!

Zelfs hier heb ik streken :-P

Check het filmpje!

Tot nu toe heb ik geloof ik de meest leuke dag ever hier in Mexico gehad!

Vanmorgen lekker uitgeslapen tot half 9, lekker rustig opgestaan, ontbeten en in de zon gezeten! Met een groepje van zes meiden en de Frenchie Boy zijn we naar een bar op Looney Beach gegaan (volgens mij heet die bar ook zo...) Toen we nog geen minuut in de taxi zaten, beseften we dat we onze zwemkleren waren vergeten... Maar goed, we gingen naar Looney Beach om een soort van kerkdienst te houden met dit clubje. Twee dames hadden hun gitaar meegenomen...ik had geen flauw idee wat ik kon verwachten, iets überchristelijks ofzo...
Dit bleek reuze mee te vallen, in hoeverre je het opvat. We begonnen lekker eerst met een smoothie of een kopje cappuccino met een brownie o.i.d. Sommigen gingen nog even achter internet om mail te checken en liedjes uit te zoeken. Daarna begonnen we met het zingen, een paar voorbijgangers bleven staan en zongen mee. Eentje nam een gitaar over en eindigde na het zingen met een gebed voor ons, wat over Mat 5:13-16, over dat we het zout en het licht van de wereld zijn. Het mooie was, dat dit ook het thema is van onze DTS. Ook hoorde ik dat er in een andere kerk, waar een aantal van onze groep naartoe zijn geweest, een preek over dit onderwerp hadden gehoord.
Na het zingen/gebed (in een coffeeshop ja) begonnen we met het vertellen van ons levensverhaal/getuigenis. Was een best intiem moment met elkaar, heel ongedwongen, elkaar helpen met het zoeken naar woorden en gewoon luisteren. Een moment dat ik niet gauw zal vergeten. Aan het eind van de hele sessie (we vertrokken hier om 10:30 en vertrokken daar om 14:00) gingen we met de bus en de taxi terug en kwamen net op tijd aan om naar de Wallmart te gaan om inkoopjes te doen, wederom errug gezellig en leuk om zoveel nieuwe dingen in de winkel te zien.
Bij terugkomst nog lekker veel lol met elkaar gehad en toen aan tafel geschoven.

Helaas heeft de complete groep zich nog niet tot een eenheid gevormd, dat duurt denk ik ook nog wel even. Ben heel erg benieuwd naar hoe dit proces zal verlopen!

Ik heb nog wel meer te vertellen, maar ik ga zo (effe kijken hoe een man van een hoge muur afspringt met fakkels...heb ik vorige week ook gezien!)

Oké, enkele uurtjes later...

Ben gezellig op stap geweest met Mon, Sofia en...effe naam kwijt, een vrouw die hier ook een school doet (geen DTS)... De man hebben we gemist, beetje raar gezicht om te zien hoe die vent z'n leven op het spel zet voor publiek, en dus geld....... Anyhow, we hebben een gezellige wandeling gemaakt, onderweg nog gefrituurde bananen gegeten met caramel en creammilk en lekker gekletst. We zijn naar Old Mazatlan gewandeld (ligt hier achter de heuvel met bijzondere constructies), het is onwijs mooi daar, allemaal terrasjes, live music en mooie lichtjes, prachtig!

Bij terugkomst een verfrissende douche genomen, lekker effe gescrubt en lig nu fijn in mijn bedje.

Heb trouwens te horen gekregen dat de outreach naar Brazil hoogstwaarschijnlijk niet doorgaat, Angela (een medestudent) en ik hebben het beide op ons hart om daar naartoe te gaan en hebben Josh dit uitgebreid verteld, in de hoop dat de outreach wel doorgaat! En anders wordt het denk ik China...maar toch...Brazilië...

Morgen beginnen de echte lessen en mochten we morgenavond geen les hebben, heb ik een 1 op 1 gesprek. Mijn 1-1 (soort van coach) is een wat oudere vrouw met kinderen, daar ben ik wel blij om. Niet echt een jeugdig iemand die jonger is dan wat ik ben (er zijn vele stafleden hier rond de 20.) (in de tussentijd dat ik dit typte liet mijn Spaanse bovenbuurvrouw (stapelbed) haar zaklamp vallen, recht op mijn computer, haha! Ze schrok erger dan dat ik deed, leuk al die Spaanse woorden ineens...) Maar goed, ik heb morgen waarschijnlijk een 1-1 gesprek, heb er wel zin in! :-)

Mijn Labelloverzameling is weer uitgebreid met 2 labello's, mandarijn-vanille en starfruits (ziet eruit als grapefruit).

Ik ga nu maar eens gaan slapen, in de hoop dat de andere luitjes die later komen, geen lawaai maken :-

Nog effe wat foto's toevoegen en misschien nog een filmpje van in de bus (it's really funny!)

-xxx-

Nog effe wat foto's!

2009-01-11T03:26:00.019+01:00

De bovenstaande foto's zijn gemaakt door Angela, een medestudent die echt onwijs mooie foto's kan maken! Luv them!

-------------------------------------------------------------------------------------------

Deze foto is gemaakt met de camera van Keaton (de jongen helemaal rechts).

V.l.n.r. Josh (schoolleader), Steven (Staff as well), myself, Monse, Aaron en Keaton.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

En ja, de onderstaande foto's where made by myself!

Met Mon en Monica, zomaar ergens op de trap...

Angela en Remy (the Frenchie boy!)

In de taxi!!!

Dansen met Frenchie Boy!

Na het schrijven van mijn berichtje gister, zijn we 's avonds lekker op stap gegaan naar een gezellig cafeetje met live music! De taxi was één groot feest, lekkere harde muziek, de taxi (een soort van pick-up met een dakje erboven) schudde heen een weer! Gezellig met twaalf personen opgepropt, heel funny! Het cafeetje was ook leuk, ik heb laten zien hoe goed ik kon dansen (NOT!! Definetly Not!) en heb met de Frenchie Boy gedanst, het leek nergens op, haha!

Bij de terugkomst op de basis (het ging met een omweg, om de politie niet tegen te komen....die kwamen we dus wel tegen, maar we werden niet aangehouden....12 personen in een taxi is niet echt legaal, als ik het goed begrepen heb...), maareh, ja, bij de terugkomst op de basis heb ik nog gezellig met wat luitjes gekletst, gelachen en leuke wetenswaardigheidjes over ons cultuur/taal uitgewisseld. En toen maar naar bed, moest vanmorgen alweer vroeg op.....workduties 2 do....

De weekendworkduties bestond uit het ontbijt klaarzetten, de patio vegen en dweilen, het ontbijt opruimen, de breezeway vegen en dweilen, de wc's beneden schoonmaken, aan het eind van de middag moest ik bij de receptie de telefoon opnemen (het bestond uit alleen maar een soor van fellowship with some other peepz), daarna eten koken, eten opscheppen en daarna alles weer schoonmaken... Was er wel effe zoet mee, maar het viel gelukkig allemaal errug mee!

Heb in de tussentijd (tussen het schoonmaken van de wc's en de receptie) lekker in het zonnetje zitten studeren, ben nu nóg bruiner geworden! Wel had ik nogal last van mn buik, waarschijnlijk moet ik nog wat wennen aan het eten of het klimaat, geen idee wat het was... Heb nu alleen nog maar een soort van spierpijn... :-S

Het eten was trouwens heerlijk, lekkere zelfgemaakte hamburgers met sla en aardappelsalade! Delicious!

Maar goed, ik zal effe weer wat foto's op mn weblog zetten, als de internetverbinding het toe laat, want die valt telkens uit....hoe irritant!

Check nog effe wel het filmpjeeee!

Ik ga weer, ook effe een film checken in the breezeway with the other students!

Later!

Het leven aan de kust van Mexico!

2009-01-10T00:47:00.023+01:00

'Mijn' plekje, met mooi uitzicht over de Stille Oceaan!

(het kindje Jezus is het kleine 'witte ding' dat voor mijn wekker ligt, klik op de foto voor een uitvergroting.)

@the Beach met de hele groep!

Met Monse en Angela, twee hele grappige dames!!

Somewhere in de city!
(en toch ben ik niet het langste meisje van de groep! Ben overigens wel de enige Europeaan op deze foto!)

De heuvel met bijzondere constructies en huisjes!

Mijn uitzicht bij nacht!

Uitzicht bij daglicht!

Het is haast niet te omschrijven hoe het leven hier is, het is geweldig!!

Ik heb 'mijn' plekje in de groep gevonden en heb het onwijs gezellig met de Mexicaanse, Amerikaanse en Canadese meiden, ze hebben zoveel humor!!
Het leven in een community bevalt me zo wel, ben inmiddels wat gewend geraakt aan het kleine beetje privacy, wat ik voor mezelf nog weet te creeëren (lang leve mijn Ipod!!!!!).
Het naar de wc gaan en het douchen blijft een crime, maar beter een koude douche, dan helemaal geen water, als je het zo bekijkt, valt het allemaal nog reuze mee!!
Het eten is hier prima, vind de bonensaus niet helemaal je van het, heb vis achter mn kiezen weten te krijgen (wil vooral niet klagen!) en plunder dagelijks de kleine supermarktjes hier, die spotgoedkoop zijn, ECHT goedkoop! Voor nog geen euro kan je hier cola met koekjes, chips, snoep en weetikveelwatnog meer kopen. Ik heb mijn favorite thing al gevonden, een koekje van chocola, biscuits en marshmellow ertussen, delicious! En de Nesquikchocolademelk-uit-het-pakje-met-rietje is ook errug lekker!

Het weer is ook zeer aangenaam, dagen van 28 graden, schijnt hier 'koud' te zijn.... Vandaag zijn we naar het strand geweest, even buiten de stad... In principe moet je hier een hemdje en een broekje over je zwempak dragen, beetje weird, maar goed, dat zijn eenmaal de regels. Met drie andere dames zijn we op een soort van private beach gaan zonnen, in vol ornaat (daarmee bedoel ik in bikini/tankini!). Een Mexicaanse medestudent vond dat ik op een echt Mexicaantje leek, duidelijk mag zijn dat ik lekker bruin ben geworden!

We hebben nu zo ongeveer de introductieweek achter de rug, gisteravond de eerste (tweetalige) les gehad over het boek 'Making Jesus Lord.' van Loren Cunningham (oprichter van YWAM). Dit boek behoort tot de literatuur wat we moeten lezen, we moeten in ieder geval één boek lezen, ook van Loren Cunningham en dan nog 4 andere boeken of de hele bijbel. Ik ben van plan om de vier boeken te gaan lezen. De les sprak me in ieder geval aan, het ging erover dat we geen recht hebben op dingen (zoals familie, je auto, je geld, etc.) maar dat het een gift is van God. Ik ben benieuwd hoe de lessen verder gaan, maandag gaan we helemaal van start met de studie.
Verder hebben we 'regels' besproken, het leven in een community en de principes van YWAM. Voor mij is er niet veel nieuws aan, het is allemaal wat mij betreft, vanzelfsprekend. (Dankzij de jaren dat ik met King's Kids heb meegedraaid.) Er heerst hier dan ook echt een YWAM-cultuurtje, dat zorgde er denk ik mede voor dat ik me vrij snel thuis voelde op de basis.
De mensen zijn hier trouwens erg gastvrij, de basisleiders hadden de hele groep uitgenodigd bij hun thuis, onze schoolleiders ook, iets wat zo'n beetje ondenkbaar is in Nederland, is hier doodnormaal... Als ik het goed heb begrepen, krijgen we ook les bij de mensen thuis... Hoewel, vandaag zaten we lekker op de patio in het zonnetje! :-P (en onder de palmbomen!)

Ik moet wel bekennen dat ik sommige dingen mis.... Om te beginnen met Mirjam, one of my best friends... (Mir, ik wil echt gauw even met je kletsen!!!) En ook mis ik mijn lieve kleine knuffelige, pluizige ratjes.... Ik droomde vannacht over ze, dat ik even naar huis ging om met ze te knuffelen..... Snif.... Ik ben zo benieuwd hoe het met ze gaat, hoe groot kleine Lot is geworden, of Flo gezond is en of Noortje nog steeds zo knuffelig is!! Wheèèh...
Oké, verder mis ik natuurlijk mijn familie, de mensen uit de kerk, alle andere vrienden en de cappuccino/senseo.. (de koffie is net slootwater, was effe flink wennen dus...)
Wél heb ik hier nog een klein voorraadje drop (van oma Dokkie!) en dankzij internet, Sky Radio. En natuurlijk een heleboel gezellige mensen, mijn knuffelkonijn, mijn laptop, mijn Ipod en mijn Nintendo (allemaal gifts :-p)
Ik zal even proberen om er foto's op te zetten... Lukt het niet, moet je maar even lid worden van mijn facebook, want daar gaat het uploaden héél snel en gemakkelijker....

Nog wat bijzondere weetjes...

Ik ben meerdere malen gebeten door een spin(netje?) en heb een stuk of zes grote paarse vlekken... Had ik al niet verteld dat ik de eerste nacht wat over mijn hoofd voelde lopen?? Dit schijnt hier vrij normaal te zijn, een spinnenbeet is net zoiets als een muggenbult... (zolang het geen gevaarlijke spinnen zijn..)
Er gaan 3 outreaches, naar China, naar Mexico-city en naar Brazilië. Ik heb min of meer al besloten om naar Brazilië te gaan. Heb berekeningen gemaakt in Pesos, Dollars en Euro's en het schijnt ruim binnen mijn budget te zitten, als de prijs zo blijft en mijn berekeningen kloppen!)
Ik heb gezwommen in de Stille Oceaan (Pacific Ocean/Grote Oceaan), de golven waren awesome!!!
Vanaf maandag krijg ik Spaanse les!
Ik heb het 'kindje Jezus' in mijn cake gevonden. We kregen allemaal een plakje cake, waar in totaal 5 'kindjes Jezus' in verstopt zaten. Degene die het kindje Jezus vond, moet iets Mexicaans koken (geen idee wat...). Één van mijn medestudenten had per ongeluk het hoofd van kindje Jezus afgebeten... In totaal gaan we met z'n vieren iets koken... Tis trouwens een Mexicaanse traditie... Ook wij gaan hier koninginnedag vieren, we doen hier aan allemaal verschillende tradities, afkomstig uit het land van de studenten...
Onze groep bestaat uit 4 Nederlanders, 1 Zweeds meisje, 1 Franse jongen, 1 Zuid-Afrikaans/Brits meisje, een aantal gasten uit Mexico, een aantal gasten uit USA en een aantal uit Canada, onze groep is de meest internationale groep ever, met name door de vele Europeanen. De groep bestaat momenteel uit 18 studenten.
We eten VEEL taco's!
Ik heb in de Oceaan prachtige tropische vissen gezien (o.a. een ballonvis, die heel giftig is! En mooie felblauwe visjes met oranje/gele strepen.)
Momenteel gaat het Engels praten prima (op de grammatica na), moet wel creatief zijn met sommige woorden, evenals de Mexicanen, die bijna alleen maar Spaans praten. Begin nu ook in het Engels te denken en raak soms even in de war met het typen in het Nederlands... Alles gaat hier trouwens tweetalig.

http://www.ywammazatlan.com/

Ehm, nou, meer heb ik momenteel niet te vertellen... We gaan zo eten, het leek op een barbeque, ben benieuwd!!

Laterrr!

Effe snel als het lukt...

2009-01-06T06:15:00.002+01:00

Ik ben eindelijk aangekomen in Mexico.....al voelt het alsof ik ergens in Nederland ben in de zomer....

De reis ging prima, anderhalf uur onderweg geweest met de metro en de shuttlebus, maar goed, het kostte dan ook maar $1,25, héél wat goedkoper dan met de taxi die $60,- kostte..

Onderweg kwamen we weer zo'n bijzonder figuur tegen, ditmaal een man die een kunstoog had... Hij waggelde door de metro, stootte nog tegen Ot haar koffer aan (bood netjes zijn excuses aan) en waggelde rustig verder totdat hij voor in de metro stond... Daar hield hij zich stevig vast aan een paal en hield een speech, wat eindigde met 'Happy newyear!' Verder verstond ik er nix van... Tijdens de speech haalde hij ook nog effe zijn kunstoog eruit.... Kon er wel om lachen, ook al was ie wel een beetje zielig... '

Het vliegen ging zeer voortreffelijk, moest in Mexico alleen effe mijn koffer openmaken, vraag me niet waarom.... We werden opgehaald door luitjes van YWAM en gingen toen door naar de basis....

De basis is prachtig, op alle gebreken na (koude douche, geen wc-papier in de wc gooien, geen water uit de kraan drinken en een zwembad zonder water). Ik slaap met 10 andere meiden op een kamer, bestaand uit twee etages, 1 badkamer en een keuken, waar we overigens geen gebruik van hoeven maken... Het uitzicht is awesome, vanuit mijn bed kun je de Pacific Ocean zien... Het strand is by the way maar 10 seconden lopen vanaf de basis...

De groep is erg gezellig, het bestaat uit 18 studenten uit veel verschillende landen/staten.

Zaterdag en zondag hebben we hier een beetje de stad verkend en vandaag (maandag in mijn geval) zijn we van start gegaan met het programma, de lessen zijn in principe dus begonnen.. Nu eerst nog de introductieweek....

Het Engels praten gaat me goed af trouwens, beter dan dat ik had verwacht.

Ik heb nog zoveel te vertellen, maar m'n ogen zijn loodzwaar en morgen moet ik weer vroeg op!

Ik zet gauw foto's op m'n weblog!

-xxx-

Nieuwjaarsdag in L.A.

2009-01-02T04:52:00.014+01:00

Het dak ging er niet van af, dat was ook niet nodig, want Ot ging al uit haar dak...

.
.

Nog zo'n geweldige ster!!!!

Elvis Presley en the Beatles!

Hollywood Highland!

Me@ Hollywood Highland=Check 'de letters' achter me!

Ontbijten bij Starbucks met 'de letters!'

Dit spreekt voor zich...

Mijn nummerbord!!!

Weer een verslagje over dag 4, nieuwjaarsdag in Los Angeles...

Allereerst nog even vertellen hoe we de overgang van het oude jaar naar het nieuwe jaar hebben doorgemaakt.... Het dak is er niet afgegaan, hoewel Otniëlle een poging deed om het dak eraf te springen, hoe ze dat deed zal ik zo wel even showen... (Foto helemaal bovenaan!) De overgang zelf was bijzonder, beslist niet hetzelfde als in Nederland... Zo'n 20 km verderop hoorden we een knalletje, that's it... Ot was vastbesloten om naar 'onze' Hollywood brug te wandelen midden in de nacht... Er was geen kip op straat te bekennen, alleen wat dronken figuren... Niet zo'n goed plan dus... Eric, de man van het V.I.P.-plan nog effe gelukkig nieuwjaar gewenst en toen maar weer naar ons plekje gehuppeld, gedoucht, gekletst en gaan slapen....

Vanmorgen werden we om half 9 wakker, we hadden al een plan klaarliggen: Hollywood Highland... Metrootje gepakt naar that place2be, 15 min onderweg en als eerst plaats genomen bij de Starbucks voor een ontbijtje en een kop koffie, onder het genot van, jawel, dé Hollywoodletters... Dan mag ik hierbij zeker wel vermelden dat het voelde alsof je in een film speelde or something like that... Starbucks is rétegoedkoop hier, 2x drinken+2x snacks=8 dollar...

Wederom de sterren van the walk of fame bekeken, nog een paar goeie gevonden (Meryl Streep, Elvis Presly, Steven Spielberg en the Beatles!) Ik wou álles bekijken, Ot wou winkelen... Uiteindelijk zijn we maar gaan eten bij Popeye, vergelijkbaar met de KFC, maar net anders (de saus). Een vriendelijke jongeman vroeg aan ons of wij op vakantie waren... 'No, we live here.' Was mijn antwoord.. Blijkbaar wist hij geen raad met mijn botte antwoord en vertrok toen maar weer... Op straat vlogen de aanbieders met een flyers je zowat aan, ook daar wist ik hun duidelijk te maken dat wij géén touristen waren... (juist ja....) En die spleetoogmensen...........pffff, als ik 2000 spleetogen vandaag heb gezien, is daar geen woord van overdreven..... Beleefd zijn ze wel, maar ook irritant (fotootje hier, fotootje daar....) En al die verklede mensen (Spongebob, Tijgetje en weetikveelwienogmeer) waren brutaal genoeg om geld te vragen... Maar! Hollywood Highland is een absolute aanrader!! De sterren op de grond zijn tof en het beton met hand/voetafdrukken en een persoonlijke boodschap van de beroemdheid zelf, zijn erg leuk! En de winkels trouwens ook! Heb niet echt iets gekocht, alleen een glow-in-the-dark-boxer, voor mannen bestemd, voor mij als pyjamabroek bestemd... Ot en ik waren ook op schoenenjacht geweest, er waren teveel leuke schoenen, nu weet ik niet meer welke ik nou zo graag wil, kon geen keuze maken.... Morgen maar downtown in, dan maar zien of het dan wel lukt... Oja, en ik heb een Beverly Hills bord gekocht!!

Binnen 15 min. waren we weer terug op ons appartement, effe gecomputerd (undercoverwebsite opgericht!) en toen maar gewandeld naar de Burger King, waar we vandaag zaken mee gingen doen. Een beetje naïef wandelden we de Highstreet af, bleek de BK aan de Grand te zijn, 1 straatje verderop. Niet zo fijn als het stil is op straat en je wandelt daar met de wetenschap dat het een zogeheten Ghosttown is.... Njaah, Ot en ik zongen luid over straat, wensten iedereen happy newyear en vonden zo de Burger King. De tocht was best wel spannend, niet eens alleen zozeer om de 'enge' mannetjes, maar ook om de muizen, die langs je benen 'glibberen.' Aldus Otniëlle.... (Muizen bij Pershire Square, die glippen idd vanuit de bosjes langs je benen...scary...) We hebben de tocht overleefd en begonnen op het appartement aangekomen, gelijk aan ons diner... Nog een McFlurry als toetje (was van gisteren....gesmolten in de koelkast...)

Ik heb by the way een V.I.P.-nummerbord aangeschaft, als trotse bezitter rijd ik dadelijk in mijn blauwe oldtimer zo door L.A. als Marlene (Dietrich)

De schoonmaakster was vandaag langsgeweest, wel even spannend, omdat onze kamer er nogal uitgeleefd uitzag.. De kamer zag er keurig uit toen we uit Hollywood Highland kwamen...

Vanavond is het trouwens onze laatste avond, morgen stappen we op het vliegtuig naar Mexico. Niet zo heel leuk momenteel, want het is toch zoiets als het opgeven van onze vrijheid en het missen van deze geweldige stad! Ot en ik hebben al gekeken voor een job hier in L.A. als we de University of the Nations (DTS) hebben afgerond. Dan zitten we hier voor minstens 2 jaar, waarschijnlijk leiden we dan wel een ander leven dan dat we nu doen... En zullen we niet elke dag fastfood eten, alleen maar cola drinken en elke dag een foto van 'de letters' maken.....

Kijk wederom enorm tegen de vlucht op, ditmaal duurt het niet zo lang, maar ik heb gewoon geen zin in het geregel, dat stomme visumgedoe en alles wat erbij komt kijken.

Vind het niet leuk om L.A. te verlaten...snif....

Morgen nog effe downtown in, schoenen kopen en misschien een Obama-shirt (als conservatieve Nederlander...jawohl...), nog 1 foto van 'de letters', nog 1x Amerikaanse Dr Pepper en de rest zien we wel weer....

Nu maar de foto's erop zetten!

xxx

L.A. dag 3.

2009-01-01T01:50:00.039+01:00

Mooie auto, toch??

Universal Studios.

Uitzicht bij de Universal Studios.

Nóg groter!!! Beste uitzicht van L.A.

HELEMAAL TE WOW!!!!!!! (X3)
(my favorites!!)

Effe koffie gedronken bij Estelle Gullit en gezwaaid naar Justin Timberlake..

RODEO DRIVE!!!!!!

(hypotheek aangevraagd voor een 3kmr-appartement.)

@the filmset of Baywatch.

Look @ me =Pammy Anderson, you know....

Pacific Ocean!!!!!!!!!!!!

.................................................................................

Effe een 'kort' verslagje vanuit ons appartementje...
Wederom bestaat dag 3 uit het eten van fastfood, vrijwillig vroeg opstaan, verwonderen om alles en leuke bezienswaardigheden bekijken...
Vandaag hebben we een V.I.P. citytour gehad. Eddie was vandaag onze chauffeur en kon geen moment zijn mond dicht houden. (Hij waardeerde ons geklets niet zo, Ot en ik lijden aan hetzelfde altijdmoetenpratenmetveellawaai-syndroom) Hij was verder wel oké hoor, een typische Amerikaanse neger met een onwijs accent en gevoel voor humor. Hij was bereid om foto's van ons te maken en veronderstelde dat hij beter fotograaf kon worden. (daar waren we het niet zo mee eens, gezien het feit dat hij de camera eerst op z'n kop hield en de knop niet kon vinden...en ik een bijzondere witte foto tussen de andere, door hem gemaakte, foto's had ontdekt...Hij kon beter carriere maken bij een radioprogramma, waar jongedames hem niet in de rede vallen...) Aan het eind van de 6 uur durende tour, waren Ot en ik kapot en een beetje uit ons doen door het geklets van de desbetreffende meneer en alle mooie dingen (check de foto's hierboven).

In Nederland is het inmiddels nieuwjaar, waar Ot en ik ook getuigen van mochten zijn (telefonisch) en vanavond gaat bij ons het dak eraf. Hoe Amerika het viert, is voor mij een vraag, maar zeker is dat Ot en er een gezellig feestje van gaan maken.. Nu zitten we aan ons diner, bestaand uit MAC-food. Een hele onderneming om dat food op te halen, Broadway zit direct achter ons appartement en schijnt een 'ghosttown' te zijn (volgens de Eddie dé chauffeur...). We kregen onderweg parfum aangeboden van een dronken figuur, die we in het Nederlands effe duidelijk probeerden te maken dat we niet gediend waren van openbare dronkenschap... Hij lachtte met ons mee, maar had geen flauw idee wat we zeiden....

Ook leuk om te weten is, dat het weer hier awesome is! De hele dag zon, lekker temperatuurtje van een graad of 23 á 24... Aan de kust wat bewolking hadden we vandaag ondervonden, maar in downtown alleen maar smog en veel zon! Ik heb dan wel zo'n beetje de hele dag mijn vest aan, omdat het buiten de zon niet echt lekker warm is... Grappig dat het aan de andere kant van de Atlantische Oceaan volop winter is... Benieuwd wat me te wachten staat in Mexico!

De kerstbomen in het zonnetje en de kerstliedjes bezorgen me wel enige verwarring en de datum van vandaag ook, 31 december.... Tot nu toe nog geen vuurwerkknal gehoord, moet dan ook eerlijk bekennen dat ik dit absoluut niet mis! (Oké, je hoort wel om de haverklap een sirene, helikopters en getoeter....)

Profijt van het lekkere weer hebben zeker! Het raam staat hier de hele dag lekker open, we hebben geen last van regen en koude handen.. Gister zaten we op het dakterras van Beverly Center lekker te eten, KFC stond er op het menu (voor de verandering.....) Het uitzicht was grandioos!! De überbekende Hollywood-letters stonden recht voor ons, daarnaast de hoge kantoorgebouwen in Downtown (14 km verderop) en de zon scheen lekker, tot de zon langzaam onderging... Dat was natuurlijk genieten! Beverly Center was trouwens een best groot winkelcentrum, waar bijna alleen maar snobs komen (naar mijn mening). Hondjes verkochten ze daar ook, héél zielig in van die glazen bakken, zeg maar aquarium... Visjes stopten ze in kleine plastic bakjes en hadden nog geen vier centimeter om te zwemmen..... Bijzonder om het te zien, maar zielig vond ik het wel.... (check de foto's hieronder ergens....)

Verder is L.A. een geweldige stad... De mensen zijn aardig, ze hebben overal Dr Pepper, geen kronkelstraatjes en overal metrostations en bushaltes! Ik heb ervaren dat je aardig wat lef moet hebben, mocht je wat van de stad willen zien. Gewoon lukraak op de metro of de bus stappen en maar zien waar je uitkomt... De bus naar downtown stopt altijd bij ons appartement in de buurt, verdwalen zal niet gauw gebeuren... (iets waar Ot en ik in Nederland al wel ervaring mee hebben...)
Fijn is, dat we beschikken over internet en onze laptops, ook daar hebben we veel profijt van, anders waren we waarschijnlijk downtown niet uit geweest en hadden we het mooie gemist....

De Ipod-touch blijkt ook de uitvinding van de eeuw te zijn, lekker journaal kijken, terwijl ik de slaap probeer te vatten!

Kortom: Internet is toch wel een beetjebijna onmisbaar!

Nog een leuke belevenis... Als twee onervaren-meisjes-in-de-grote-stad, namen Ot en ik plaats in een leuk parkje om even bij te komen van alle indrukken (dit was maandag)... Enige tientallen meters daarvoor kwamen we een bijzondere vrouw tegen met een mondkapje, een grote zak troep in haar armen en om de zoveel stappen, stampte ze op de grond (zelfs tijdens het oversteken...)

Na zo'n tien minuten in het park gezeten te hebben, kwam de vrouw in kwestie weer aanlopen en werd niet alleen door ons gadegeslagen... Een man, die lekker lui in de zon op een muurtje chips lag te eten, bekeek haar ook van top tot teen en riep vervolgens 'Hey! What are you doing? You look like a horse! Where are you going? To the library? Hey! You look like a horse!' Uiteraard moesten Ot en ik lachen... 'Welcome in Los Angeles!' Riep de man vervolgens naar ons, met een geweldig Amerikaans accent!

Los Angeles is enorm groot, ik dacht effe dat we wel konden wandelen naar The Grove (een soort van winkelcentrum) en dat bleek achteraf 10 km te zijn... Een vriendelijke vrouw adviseerde ons om de bus te pakken (nadat we na een km of 5 toch wel moe begonnen te worden en het maar effe vroegen). In de veronderstelling dat Amerikanen niet zo van het lopen zijn, vroeg ik of het op een loopafstand was... Nogmaals drukte de vrouw ons op het hart om de bus te pakken, dat deden we.. We moesten concluderen dat het inderdaad niet op een loopafstand was... De bus en de metro zijn hier trouwens goedkoop, 1,25 dollar voor waarjemaarheenwilt... Alleen moet je wel die domme 1-dollar-briefjes in een gleuf drukken en je ondertussen goed vasthouden waar je je maar vast kan houden, want de buschauffeur wacht echt niet tot je dollarbriefje in de gleuf is verdwenen... Bovendien is het wegdek hier aardig beroerd en lijken de buschauffeurs niet bepaald zuinig te zijn op hun bus en de carrosserie ervan... Autorijden in deze stad is een afrader, elkaar afsnijden is hier normaal, toeteren mag overal en van fatsoenlijk ritsen hebben ze hier nog nooit gehoord.... Voor een Nederlander met een Nederlands rijervaring is Los Angeles per automobiel een complete hel... Gewoon met de bus, de metro of onze kletskouschauffeur Eddie! Amsteram is een eitje wat verkeer betreft, vergeleken met L.A.!

Trouwens, er lopen hier veel Chinezen, Japanners or whatever it might be... Ze hebben in ieder geval allemaal spleetogen en het touristische volk ervan, loopt met een camera in z'n handen...

Ook de rest van de bevolking van Los Angeles is apart... Ik geloof dat een groot deel van de stad van de indianen en de Antillianen afstamt, er zijn weinig blonde en blanke mensen te bekennen in downtown... Ga je richting Beverly Hills, dan kom je de licht-getinte mensen tegen (incl. de enorme villa's!) Kan nog weinig hoogte krijgen van de bevolking, ze zijn allemaal wel vriendelijk, tot zover en helemaal niet verlegen!

Anyway, ik ga weer verder met mijn bigmac en de naar-chloor-smakende-Dr Pepper!
Morgen naar Hollywood Hill, verder sterren bekijken en lekker winkels bestuderen....
-xxx-

Status 20:17: We vervelen ons... De radio ratelt door, we begluren de overbuurman uit pure verveling en eten de kleurstofrijke koekjes met Coke-vanilla.... De MAC-Food viel ditmaal aardig tegen, we gaan weer zaken doen met Mr. Kentucky!
Status 21:45: Still Boring @ L.A. We gapen alsof ons leven er vanaf hangt, de radio ratelt in dezelfde tempo als net door, Nederland ontwaakt misschien alweer een beetje-blij met het nieuwe jaar, terwijl wij met smart wachten op 0:00. Tijd genoeg om over onze nieuwe voornemens te denken, de zin ontbreekt alleen, we gaan in dezelfde tempo als de radio door met het vervelen, internetten en de smog eruit snotteren en hoesten.
Status 23:30 (Ned 8:30): Verveling is omgeslagen in energie dat geuit moet worden d.m.v. foto's maken al springend ter bed, leverde bijzondere resultaten op. Onderoverbuurman ontdekt, loeren dus! Eerste sigaartje van de avond gerookt, hoogstwaarschijnlijk ook de laatste... De radio galmt nog steeds door de kamer, Ot hangt de DJ uit en de buren????

Piccies L.A. (dag1&2)

2008-12-31T05:35:00.008+01:00

'Ons' Appartement Maarnietheus.

In de bus.... naar Beverly Center!

KFC-Food Beverly Center, met skyline L.A.

'Onze' straat....

In de Elevator!

Skyline van L.A. vanaf een dakterras in Beverly Center!

Picknicken in North-Hollywood (tussen de autobedrijven...)

Me and a christmastree....

Verpakte goudvisjes....

Hondjes in de dierenwinkel....

In de geweldige metro.... Bestemming nog onbekend... (North-Hollywood.)

Dit spreekt voor zich....

Florontsteking en Noorit!

2008-11-18T21:42:00.019+01:00

Het werd geloof ik weer eens tijd om één van mijn interessante wetenswaardigheidjes te vertellen... Het fijne is, het werk is allesbehalve interessant.... Genoeg tijd om over ditjes en datjes na te denken, levert zo nu en dan wel een binnenpretje en vreemde blikken op, maar goed.....

Ik geloof dat het al een maand of drie geleden is dat Otje de spuit naar het hemelrijk heeft gekregen, geen flauw idee of ik dat hier al vermeld had (ja dus), maar goed, Otje ligt nu aan de andere kant van de vijver, waar nog plek was (Ratjes Sophie en Pien liggen aan de ene kant, waar ook hondje Doerak ligt.... Een oppervlakte waar in totaal zeker 1o ratten begraven konden worden....) Ze had trouwens vocht achter de longen....

Enkele weken geleden kreeg ook Jip het achter haar longen, net als Ot... De desbetreffende rat kostte mij een heleboel centen, Jip had een beste dossier bij de dierenarts. Zo gek als Jip was, waren ook haar ziekteverschijnselen, en alle dierenartsen bleven haar maar zo vitaal vinden voor haar leeftijd! (Wow, dit zeiden ze bij Sophie ook....) Heb het gepresteerd mét Jip uiteraard, om weer een rat hoogbejaard te krijgen, de complimenten van de dierenartsen deden me goed en gaven me weer een beetje hoop voor Flo en Noor...

Jip was buitengewoon zielig, ze was benauwd, had een bult bij haar poepetje (wat het ook mocht wezen...) , snoof als een gek (de dierenarts-met-ratten herkende dit ook bij zijn eigen rat....maar wist ook niet wat het was...), er lag een wit geval van zo'n twee centimeter tussen de snippers, Jip had zowaar een fietsenrek in haar stinkbek... (waar al ooit een boventand was weggerot, samen afgetrokken, bleven er nog twee tanden over...) en verder stonk ze... Het zichzelf verzorgen lukte niet zo en van Flominant kon je het ook niet verwachten, die had meer interesse bij hoofdhuidhaartrekken bij Jip, wat een zielig schouwspel opleverde....

Twee avonden heb ik Jippie bij me gehouden, geknuffeld, gedreigd haar te vermoorden als ze zelf niet dood ging (wánt het was weekend, en niet dringend genoeg om haar uit de rustige situatie te halen, in een stressvolle situatie en in een blauwe bak naar de DA te brengen), overwogen om haar uit het raam te gooien, tegen de muur te smijten en haar nekje om te draaien... Het was niet waardig genoeg om haar op die manier te laten sterven, maar het was beter dan het diertje te laten lijden.... Alles van dit was niet nodig, gelukkig!

En zo kwam het dat Jip de welbekende spuit kreeg... De dierenarts-met-ratten respecteerde mijn wens, al had hij zijn twijfels, Jip was nog zó vitaal... Nee, Jip had nog net effe energie genoeg om zich uit te sloven... De spuit werd geïnstalleerd, Jip werd in de houdgreep genomen.....en toen besloot ze om het toch maar zelf te doen.... De spuit zat er (echt waar!!) nog niet eens in, of ze kreeg een hartaanval (of stilstand???), het hartje kon de druk niet meer aan... Of de dierenarts in kwestie het zelf door had, weet ik niet, want de spuit ging er hoe dan ook in! Wat maakt het ook uit, ik had er toch voor betaald en Jip was toch al dood.... Hoe zielig het allemaal ook was, het voelde wederom weer als een enorme opluchting!! En weer werd de tuin bevolkt met een rattenlijkje, ditmaal aan de linkerkant van de tuin, een privéplekje, waar maar één ratje past....

En nu maar hopen dat die ratten van me geen gekke dingen meer krijgen, zoals Jip... Begon al bang te worden dat die lui van de dierenartspraktijk mij begonnen ze zien als een baasje met Munchausen by Proxy. Heb maar 'alvast' afscheid genomen bij de dierenarts, i.v.m. de 6-maanden durende reis naar Mexico. Het zou erg leuk zijn als ze me nog een keer zagen voor die tijd, zeiden ze, maar natuurlijk niet met een zieke rat, haha! Jaaa, want ik liep de deur al plat. :-)

(lees nu pas dat Muchausen blabla, ook bij baasjes van dieren voorkomt....ai....)

Over Flo! Mijn dikke schat is de laatste tijd alweer flink afgevallen, zeker nadat Jip het rijk der aarde had verlaten... Zieke Jip at praktisch niet.... Zij had vocht achter de longen, met als gevolg dat Flo veel eten achter haar kiezen kreeg en pondjes achter haar vachtje.... Maar ook Flo is helaas niet meer zo gezond als dat ze altijd was geweest, wekelijks heeft ze last van haar stinkoor, zalfje er weer 2x per dag in, weer twee weken bezig, vooral niet vergeten en worstelen met het dier.... En toen kreeg ze nog eens parasietjes, het was van korte duur, dankzij de middeltjes van tegenwoordig... Anders was Flo wel heel rap afgevallen! En zo ineens werd ze verkouden.... De dierenarts zag me alwéér aankomen.... Heb het geprobeerd met wat homeopatische troep, baat het niet, dan schaadt het niet, zegt men... Nou, Flo had één keer wat van het spul gedronken en wou er vervolgens niks meer van weten... Weer even afgewacht en toen maar op de fiets gesprongen naar de DA! Ik zag het niet zitten om nog een weekend te wachten... Heb alleen maar om antibiotica gevraagd, scheelde me weer in kosten... (lees vorige blog) Flo zat nog lekker warm thuis, vond op consult komen zo'n onzin, zonder Flo, kon de dierenarts wel redelijk inschatten hoe het er voor stond... 'Als het na het weekend niet verbeterd is, moest ik terugkomen, mét Flo uiteraard....' En het is nu dinsdag, gister heb ik geconstateerd dat Flo 'genezen' is.... Zelfs haar oortje stinkt niet meer....maar ja, nog een week spuiten in oor en bek.... Maar dat is de moeite absoluut waard! Eindelijk krijg ik weer een beetje vertrouwen in dat enrofloxoralspul.... Twee vliegen in één klap.....

En nu over Noor, mijn nieuwe aanwinst.... Jip was al terminaal verklaard door mezelf, heb eens goed nagedacht over het aanschaffen van een rat uit een dierenwinkel (die vooroordelen van rattenliefhebbers kloppen niet meer, heb ik ervaren en gehoord!) dus zo heb ik een ratje helemaal volgens wens (jaaa en huskyrat!) besteld bij een dierenwinkel. Moest er wel even vijf dagen op wachten....want het diertje moest helemaal uit Nijmegen komen! Heb er nachtmerries over gehad dat ik niet de rat kreeg die ik wou, dat ze 'haar' vergeten waren, tot aan tornado's aan toe.... Vond het toch te lang duren, die zaterdag, voordat ik het verlossende telefoontje zou krijgen. Ben op de fiets gesprongen en naar de winkel gefietst, waar de dame van de winkel al de telefoon in de aanslag had.... Oooh, en daar kreeg ik gelijk mijn lieve Noor te zien.....het was liefde op het eerste gezicht! Met het negen-weken-oude ratje in mijn fietstas ben ik naar huis gefietst en heb haar gelijk op mijn bed, tha place to be, geïnstalleerd.... En poepen dat ze deed!! Dat is tot op de dag van vandaag zo gebleven, en dan nog niet te spreken over de scheetjes die ze laat.... Noor is er echt één uit duizenden, gelijk de eerste avond (nadat ze kennis had gemaakt met Jip en Flominant!) viel ze heerlijk in slaap bij mij onder de dekens.... Heb foto's als bewijs! Ze is erg ondernemend, heeft een sterkte wil, scherpe nagels, een harde hoge piep en is gek op knaagsteen (zou dat die scheten veroorzaken?). En ze praat niet met de 'zachte G', net zo min dat Flóóó Twents praat....

Geregeld vergis ik me in de namen, Noor lijkt op Ot, dus de eerste dagen was het Otj..eh, Noor! Nu is het Floor en No! En volkomen terecht!

Flominant, oftewel Floor, weet als geen ander hoe je No, moet vloeren, met als gevolg dat Noor, eh No, hevig protesteert.... NO NO NO NO! Nu is Noor niet van gisteren, ook zij heeft ondervonden dat ze Flo omver kan duwen, Noor zit in de pubertijd en is daarmee in een groeispurt beland..... Tot nu toe voel ik alleen maar spieren en is het 'lange' er alweer een beetje af. Gaat de goede kant op!

Tot zover over de twee trutten! Flo zo nog even wat chemische middelen toedienen, effe knuffelen en slapen maar!

-xxx-

enter

Waarom doet ie geen enter???

Leentie's leven!

Gluren!

Op stap met Luca!

Hola!

Update!

Marleen, de kindervriend!

Het werd weer eens tijd.....

Leenties leven tot zover....

Noortje....

Uit verveling....

Ditjes en datjes.....

From Kos to Almelo!

Effe weer een updateje over het Griekse (en Turkse) leven!

Vakantie op Kos!

Some things never change...

'Hoe het begon...'

Dierenarts.....

Poeh....

Ratten zijn slim!

Een berichtje over het leven in Nederland!

Beloofd=doen wat je zegt!

Geslaagd!

Back in Mazatlan!

Mexico-City!!

Rio de Janeiro!!

Laatste berichtje uit Manaus!

Internet!

Een berichtje vanuit Manaus

Heeeeeel snel!

Naar het Amazonegebied!!

Belo Horizonte...

In Belo Horizonte!

Op het vliegveld!

De 'laatste' Mexico-lesfase-update!

Kleine dingetjes over het leven in Mazatlan!

Aftellen....

Effe een updateje...

De tel kwijt....in welke week zitten we??

Back 2 normal....

'Home sweet home...'

Tattoo's, verhuizing en carnaval!

Week 6!

Weer een verhaaltje!

Zaterdagfoto's en verhaal....

Op naar week 4 in Mexico!

De Maandag-Update!

Zaterdag 3 in Mexico!

Snel!

Een kort berichtje....

Dinsdag!

Een zondag in Mexico!

Nog effe wat foto's!

Het leven aan de kust van Mexico!

Effe snel *als het lukt...*

Nieuwjaarsdag in L.A.

L.A. dag 3.

Piccies L.A. (dag1&2)

Florontsteking en Noorit!

Effe snel als het lukt...